เหนื่อยมาจากไหน เจอแบบนี้ไปก็ "ใจฟู" เลยครับ... เรื่องเล็กๆ หลังเลิกงานที่ทำให้ผมยิ้มได้คนเดียว

สวัสดีครับทุกคน วันนี้ผมไม่ได้จะมาบ่นเรื่องงานหรือดราม่าอะไร แต่อยากจะมาแชร์โมเมนต์สั้นๆ
ที่เพิ่งเจอมาเมื่อเย็น แล้วมันทำให้คนวัยทำงานที่เหนื่อยมาทั้งวันอย่างผมรู้สึก "ใจฟู" ขึ้นมาแบบบอกไม่ถูกครับ

เรื่องของเรื่องคือ วันนี้ผมทำงานพลาดครับ โดนหัวหน้าตำหนิมานิดหน่อย แถมตอนขากลับรถก็ติดฝนก็ตก พลังงานในตัวผมเรียกได้ว่าติดลบเลยครับ
ในหัวคือคิดแค่ว่าอยากกลับไปนอนโง่ๆ ให้จบไปอีกหนึ่งวัน พอถึงหน้าหมู่บ้าน ผมแวะร้านรถเข็นขายหมูปิ้งเจ้าประจำกะว่าจะซื้อประทังหิว
คุณยายคนขายแกก็ทักทายยิ้มแย้มเหมือนเดิมครับ
แต่พอแกเห็นหน้าผมแกก็ทักว่า "วันนี้ดูเหนื่อยๆ นะพ่อหนุ่ม เอ้า.. ยายแถมให้ไม้นึงนะ กินของอร่อยๆ จะได้มีแรง"

วินาทีนั้นความเหนื่อยที่แบกมาทั้งวันมันเหมือนจะเบาลงไปเฉยเลยครับ แค่หมูปิ้งไม้เดียวกับคำทักทายที่ดูเหมือนไม่มีอะไร
แต่มันกลับฮีลใจผมได้มากกว่าคำปลอบใจยาวๆ ซะอีก พอขับรถต่อมาถึงบ้าน เปิดประตูเข้าไปเจอภรรยานั่งรอทานข้าวอยู่
บนโต๊ะมีเมนูโปรดของผมวางไว้ พร้อมกับโน้ตสั้นๆ ว่า "เหนื่อยไหมคะวันนี้ ทานข้าวกันนะ"

ผมเชื่อเลยครับว่า ความสุขของคนเราบางทีมันไม่ได้ต้องการอะไรที่ยิ่งใหญ่เลยครับ
แค่การได้รับความปรารถนาดีเล็กๆ จากคนรอบข้าง หรือการที่มีคนรอเราอยู่ที่บ้านด้วยความเข้าใจ
แค่นี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้ชายคนหนึ่งมีแรงสู้ต่อในวันพรุ่งนี้แล้วล่ะครับ วันนี้ผมเลยนอนหลับได้แบบใจฟูๆ
ขอบคุณหมูปิ้งไม้ที่แถมมา และขอบคุณความใส่ใจจากคนข้างๆ
ที่ทำให้รู้ว่าในวันที่แย่ ผมก็ยังมีเรื่องดีๆ ให้จดจำอยู่เสมอครับ