ความรักในวัยเรียน ผมว่า เป็นความรักที่มีแต่ดราม่า เลิกกันบ่อย จากปากทุกคนก็คบกันไม่เกินปีเดียว
สรุป ถ้ารู้ว่าคยไปก็ถูกทิ้งไปนั่งฟังเพลง แล้วเราจะหาไปทำไม่เพราะ ในเมื่อในวัยเรียนก็เหมือนเรื่องสมมุติ
แล้ว เพลง อกหักนี่มีเยอะนะ

เราหาไปก็เลิกอยู่ดีถึงรู้ ทุกคนนิสัยไม่เหมือนกัน ไม่ว่าจะ เจ้าชู้ คบซ้อน คำบอกเลิกที่จะพูดอ้อมไปทำไม่พูดตรงๆ คบเพื่อนเอาเติมช่องว่างชีวิตประจำวันหรอถึงเอาจิตใจ คนที่บริสุทธิ์ มาดีดเล่น แล้วก็ไปหาใหม่

ถ้า คนที่โดนทิ้งหรือชินแล้วเพราะ การเรียนตกเพราะความรัก จะรู้อะครับพอผ่านไปก็จะมีแยกตัวตามกันไปนิสัยนะ
1.หาต่อแต่ไม่รู้สึกเจ็บเพราะชินแล้ว ไม่ว่าคนอน่างพวกเราจะแย่หรือดี จะเราเขาสุดๆไม่เคยเจ้าชู้ไม่เคยด่า ไม่เถียง ไม่มีดราม่า แต่โดนเขี่ยทิ้งเพราะถึงจุดอิ่มตัว โดนปล่อยให้คนที่บริสุทธิ์ต้องคิดไปเองว่ากำลังไปได้ดี

2.ไม่หาอีกเลย แล้วก็เสียความมั่นใจหรือเสียความคิดที่จะมีแฟน เผลอๆคนแบบนี้น่าจะเจ็บสุด ในใจอะมีความหวังนะแต่ก็รู้ว่าไฟอะมันจุดตอนมีลมหิมะพัดใส่ตลอดเขาก็คอยแอบจุด นะทั้งที่รู้ว่ามันไม่ติด

ผมคนอะคนหนึ่งหลายคนก็คงจะเบื่อกับคนที่ทำอะไรเดิมๆ แต่ข้อดีคือ ไม่ลดการใส่ใจ ไม่ลดความไว้วางใจ ไม่มีดราม่า ผมเอาแค่นี้ละกัน ถึงจะดีขนาดไหนคบได้นาน 1ปี 2ปี 4ปี สุดท้ายก็เลิก ผมไม่ใช่คนโง่ๆนะ รู้ว่านอกใจรึป่าว แต่ผมแค่โง่ในสิ่งที่ไม่เข้าใจแค่นั้นเองว่าจะหาไปทำไม


โดยอัตรา ที่ผมรวมมานะในรุ่นพ่อแม่ คนรู้จัก พ่อแม่ คนอะเข่ไม่สนหนเาตากันหรอก บางคนก็ไม่หล่อธรรมดา แต่มีแฟนเป็นคนสวย มี ผล.ชหล่อ ผ.ญ ไม่สวย ผมไม่รู้หรอกต้องเรียกยังไง คนในวัย 25-30ต้นๆและปลายๆเนี่ย ผมว่าเขาไม่ได้มีเวลามานั่งหาความรักหรอกเขาแทบจะหาคู่กันด้วยซ้ำ
บางคนสมัยเรียนเป็นดาวเด่น เป็น คนที่หล่อ แต่ สุดท้ายก็พออยู่ในวัยทำงานต้องมีครอบครัวผมว่าเขาไม่สนหรอกเรื่องพวกนี้

แล้วในสมัยเรียนเราคบกันแค่ให้มีความสุขที่สุดในวัยเรียนหรอ แบบ simulator หรอ พอวัยทำงานก็ไม่ต้องมาคิดเรื่องแบบดราม่าแล้ว