--- ภาพโดย Gemini ---
ท่ามกลางกลิ่นคลอรีนที่คุ้นเคยและเสียงจ้วงน้ำที่ดังสะท้อนก้องสระว่ายน้ำมหาวิทยาลัย ความสัมพันธ์ของชายหนุ่มสองคนเริ่มต้นขึ้นด้วยความขัดแย้ง...ขั้วตรงข้ามในห้องพัก 402
เต้ คือหนุ่มฮอตประจำทีมว่ายน้ำ ผิวขาวจัดแบบคนเชื้อสายจีน ส่วนสูง 185 เซนติเมตร ร่างกายเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่ขึ้นรูปสวยงามจากการฝึกซ้อมหนัก ใบหน้าตี๋หล่อดูสะอาดสะอ้านและติดจะเย่อหยิ่งเล็กน้อย ในขณะที่ กร รูมเมทและเพื่อนร่วมทีม กลับมีเสน่ห์ที่แตกต่าง เขาเป็นชายหนุ่มหน้าไทยคมเข้ม ผิวขาวนวลตัดกับหนวดเคราจางๆ ที่ทำให้ดูดุดันแต่เซ็กซี่ ร่างกายของกรหนาและกำยำกว่าเต้เล็กน้อย ช่วงไหล่กว้างแสดงถึงความแข็งแกร่งของนักว่ายน้ำท่าผีเสื้อ
ทั้งคู่มักจะปะทะคารมกันเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการจัดระเบียบในห้องพัก หรือแม้แต่เทคนิคการกลับตัวในสระ "นายมันก็แค่พวกบ้าพลังแต่ไร้เทคนิค" เต้พูดใส่กรด้วยสายตาเย็นชา หลังจากที่กรว่ายทำเวลาเบียดเขาในการซ้อม
การเก็บตัวที่ค่ายนักกีฬาต่างจังหวัดท่ามกลางขุนเขาและไอหมอก กลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญ ที่ระเบียงหอพัก: คืนหนึ่งหลังการฝึกซ้อมที่เหนื่อยล้า ทั้งคู่เปิดใจคุยกันเรื่องความกดดันจากครอบครัวเป็นครั้งแรก สายตาที่เคยจ้องจับผิดเปลี่ยนเป็นความเห็นอกเห็นใจ ณ วันรุ่งขึ้น ที่น้ำตกใกล้ค่ายเก็บตัว: ท่ามกลางเสียงน้ำตกที่ดังสนั่น กรเผลอตัวใช้หลังมือซับเหงื่อบนแก้มของเต้ ความเงียบเข้าปกคลุมก่อนที่เต้จะถามว่า "นายทำอะไร" แต่หน้าตาไม่ได้ดุดัน แต่กลับนิ่ง มองตากรพร้อมส่งยิ้มบางๆให้ ท่ามกลางอากาศที่หนาวเหน็บแต่หัวใจกลับอุ่นวาบขึ้นมาในฉับพลัน
ความสัมพันธ์เริ่มพัฒนาจากการสบตาเป็นการเดินเคียงข้าง ความหึงหวงเริ่มปรากฏชัดเมื่อเต้เห็นกรคุยกับรุ่นน้องผู้หญิง จนในที่สุดคืนหนึ่ง ณ ริมสระว่ายน้ำที่สงบเงียบ หลังการซ้อมที่เหน็ดเหนื่อย ทั้งคู่ก็สารภาพความในใจ
เต้: กร นายรู้ไหม เรารู้สึกไม่ดีที่นายไปมีสาวว่ะ
กร: นายหมายความว่ายังไงวะเต้
เต้: คือ....(เต้หลับตา ส่ายหน้า ราวกับสบถในใจว่า ไม่น่าพูดเลยเรา)
กร: คืออะไรวะ.....ยังไง
เต้: คือ....เราหึงเว้ย!!!!
กร: ...(กรเงียบไม่พูดอะไร มองไปข้างหน้า ไม่ส่งสัญญาณใดๆ)
เต้ตัดสินใจขึ้นจากสระแบบพรวดพราด ราวกับกำลังวิ่งหนีเพราะอับอายในสิ่งที่โพล่งออกไป แต่....ทันใดนั้น มือของกรได้คว้าข้อมือเต้ แล้วกระชากกลับลงสระ ทำให้เต้สำลักน้ำและลอยคออยู่กลางสระ ส่วนกรก็ว่ายไปหาอย่างช้าๆ มองตาเต้ ซึ่งเต้เองกำลังคิดว่ากรคงรังเกียจและจะเข้ามาชกหน้าแน่นอน ในหัวของเต้นั้น มีแต่ภาพความรุนแรงต่างๆจนพลางลอยคอออกห่างกรเพราะกลัวจะเกิดปัญหา
ส่วนกรเมื่อเข้าใกล้เต้ เห็นเต้กำลังหนี กรเลยพุ่งตัวเข้าไปจับแขนเต้ ซึ่งเต้เกร็งแขนไว้ เพราะเกรงจะถูกกรทำร้าย ส่วนกร ปล่อยมือเต้และรีบคว้าท้ายทอยเต้และดึงเข้ามา ตอนนี้ทั้งสองหันหน้าชนกันห่างเพียงอ้อมแขน...และเสียงทุกอย่างเงียบสงัดลงทันทีเมื่อกรพูดว่า "ทำไมนายเพิ่งมาบอก" ด้วยความเงียบสงัดของสระน้ำที่มีเต้และกรอยู่เพียงสองคน เต้ยังช็อคและงงว่าเกิดอะไรขึ้น กรก็พูดว่า "คราวก่อนนายมีสาว เราก็หึงนายมาก ไม่รู้เหรอ"
เต้ หยุดเกร็งแขนและจ้องตากับกร ทันใดนั้นเอง กรก็มอบจูบแรกให้กับเต้ ท่ามกลางสระน้ำที่เงียบสงัด ฟ้าที่มืดเติมแต่งด้วยแสงดาว ทำให้คืนนี้กลายเป็นคืนที่ทั้งสองมีความสุขจากการที่ได้ปลดล็อคความใจใจ ที่หนักราวกับภูเขาออกและมอบ จูบ แรกที่เต็มไปด้วยความโหยหาให้แก่กัน
หลังจากวันนั้นทั้งคู้ก็ใช้ชีวิตการเรียนและซ้อมว่ายน้ำ โดยมอบความรักให้แก่กันมายาวนานเกือบปี แต่...เมื่อเพื่อนร่วมทีมเริ่มระแคะระคายจากข่าวลือที่หนาหูมาก เพราะมีคนลืมของและแอบเห็น ทั้งคู่จึงทำท่าที ตีตัวออกห่างเพื่อรักษาภาพลักษณ์นักกีฬา แต่หัวใจกลับทนไม่ได้ ในที่สุดพวกเขาก็ตัดสินใจประกาศต่อหน้าเพื่อนๆ ว่า "เราคบกัน" ตามมาด้วยเสียงโห่ร้องก้องสระ ท่ามกลางหมู่เพื่อนที่แสดงความยินดี ซึ่ง ทั้งกรและเต้ ก็มีท่าทีเขินอาย และกรกระซิบข้างหูเต้ว่า "รู้อย่างนี้เราไม่น่าแอบคบกันนะ" และทั้งสองก็มองตาและยิ้มให้กัน
ทว่าความสุขนั้นสั้นนัก เมื่อเต้พากรไปพบครอบครัว พ่อของเต้โกรธจัดและสั่งห้ามเด็ดขาด พร้อมกับยื่นคำขาดให้เขาคบกับผู้หญิงที่เตรียมไว้ให้"ฉันมีแกเป็นลูกชายคนเดียว อย่าทำให้วงศ์ตระกูลต้องอับอายเพราะเรื่องผิดเพศแบบนี้!" เสียงของพ่อยังคงดังก้องในหัวเต้
ด้วยความที่เป็นลูกกตัญญูและไม่อยากให้พ่อแม่ต้องเสียใจ เต้จึงตัดสินใจเลือกทางที่เจ็บปวดที่สุด... "เราจบกันเถอะกร ผมจะเลิกรักผู้ชายตลอดไป"
ความเจ็บปวดที่ไร้เสียง
กรใจสลาย เขาเฝ้ามองแผ่นหลังของเต้ที่เดินจากไปอย่างไม่มีวันกลับ ร่างกายที่เคยแข็งแกร่งกลับดูซูบซีด ความเจ็บปวดร้าวลึกในอกทำให้เขาแทบหายใจไม่ออก ทุกครั้งที่เห็นเต้เดินอยู่กับผู้หญิงคนนั้นในมหาวิทยาลัย กรทำได้เพียงหลบมุมมองดูด้วยน้ำตาที่ไหลนองหน้า ความทรงจำเรื่องการมองตา และสัมผัสที่อุ่นซ่านที่หอพัก กลายเป็นยาพิษที่กัดกินใจเขาทุกวัน
ทั้งคู่เรียนจบและแยกย้ายกันไปตามเส้นทางชีวิต เต้แต่งงานมีครอบครัวตามความต้องการของพ่อ ส่วนกรใช้ชีวิตอยู่กับความทรงจำสีจางๆ
สิบปีต่อมา: การพบกันในวันที่สายเกินไป
ท่ามกลางสายลมเย็นของสถานที่ท่องเที่ยวธรรมชาติที่พวกเขาเคยมาเที่ยวและแสดงความรักต่อกันรักกัน กรยืนมองทิวทัศน์ด้วยแววตาที่เรียบเฉย ทันใดนั้นเขาก็เห็นร่างที่คุ้นตา... เต้เดินมาพร้อมกับภรรยาของเขา สายตาของทั้งคู่ประสานกันชั่วครู่ เต้ชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาของเขาไหวระริกด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย ทั้งความคิดถึง ความรู้สึกผิด และความรักที่ยังซ่อนอยู่ลึกๆ
กรทำเพียงส่งยิ้มบางๆ ให้ ยิ้มที่เป็นทั้งการให้อภัยและการบอกลา ก่อนจะหันหลังเดินจากไป ทิ้งให้สายลมแห่งความโหยหาพัดผ่านร่างของคนทั้งสองที่ครั้งหนึ่งเคยเป็น "โลกทั้งใบ" ของกันและกัน แต่ในวันนี้เหลือเพียงคนแปลกหน้าที่เคยมีความทรงจำร่วมกันเท่านั้น
นิยายเรื่องนี้สะท้อนถึงความจริงอันเจ็บปวดที่ว่า บางครั้งความรักก็ไม่ใช่อำนาจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต
นิยายเกย์ [สาย Y] : รอยจารึกในสระน้ำ
เต้ คือหนุ่มฮอตประจำทีมว่ายน้ำ ผิวขาวจัดแบบคนเชื้อสายจีน ส่วนสูง 185 เซนติเมตร ร่างกายเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่ขึ้นรูปสวยงามจากการฝึกซ้อมหนัก ใบหน้าตี๋หล่อดูสะอาดสะอ้านและติดจะเย่อหยิ่งเล็กน้อย ในขณะที่ กร รูมเมทและเพื่อนร่วมทีม กลับมีเสน่ห์ที่แตกต่าง เขาเป็นชายหนุ่มหน้าไทยคมเข้ม ผิวขาวนวลตัดกับหนวดเคราจางๆ ที่ทำให้ดูดุดันแต่เซ็กซี่ ร่างกายของกรหนาและกำยำกว่าเต้เล็กน้อย ช่วงไหล่กว้างแสดงถึงความแข็งแกร่งของนักว่ายน้ำท่าผีเสื้อ
ทั้งคู่มักจะปะทะคารมกันเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการจัดระเบียบในห้องพัก หรือแม้แต่เทคนิคการกลับตัวในสระ "นายมันก็แค่พวกบ้าพลังแต่ไร้เทคนิค" เต้พูดใส่กรด้วยสายตาเย็นชา หลังจากที่กรว่ายทำเวลาเบียดเขาในการซ้อม
การเก็บตัวที่ค่ายนักกีฬาต่างจังหวัดท่ามกลางขุนเขาและไอหมอก กลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญ ที่ระเบียงหอพัก: คืนหนึ่งหลังการฝึกซ้อมที่เหนื่อยล้า ทั้งคู่เปิดใจคุยกันเรื่องความกดดันจากครอบครัวเป็นครั้งแรก สายตาที่เคยจ้องจับผิดเปลี่ยนเป็นความเห็นอกเห็นใจ ณ วันรุ่งขึ้น ที่น้ำตกใกล้ค่ายเก็บตัว: ท่ามกลางเสียงน้ำตกที่ดังสนั่น กรเผลอตัวใช้หลังมือซับเหงื่อบนแก้มของเต้ ความเงียบเข้าปกคลุมก่อนที่เต้จะถามว่า "นายทำอะไร" แต่หน้าตาไม่ได้ดุดัน แต่กลับนิ่ง มองตากรพร้อมส่งยิ้มบางๆให้ ท่ามกลางอากาศที่หนาวเหน็บแต่หัวใจกลับอุ่นวาบขึ้นมาในฉับพลัน
ความสัมพันธ์เริ่มพัฒนาจากการสบตาเป็นการเดินเคียงข้าง ความหึงหวงเริ่มปรากฏชัดเมื่อเต้เห็นกรคุยกับรุ่นน้องผู้หญิง จนในที่สุดคืนหนึ่ง ณ ริมสระว่ายน้ำที่สงบเงียบ หลังการซ้อมที่เหน็ดเหนื่อย ทั้งคู่ก็สารภาพความในใจ
เต้: กร นายรู้ไหม เรารู้สึกไม่ดีที่นายไปมีสาวว่ะ
กร: นายหมายความว่ายังไงวะเต้
เต้: คือ....(เต้หลับตา ส่ายหน้า ราวกับสบถในใจว่า ไม่น่าพูดเลยเรา)
กร: คืออะไรวะ.....ยังไง
เต้: คือ....เราหึงเว้ย!!!!
กร: ...(กรเงียบไม่พูดอะไร มองไปข้างหน้า ไม่ส่งสัญญาณใดๆ)
เต้ตัดสินใจขึ้นจากสระแบบพรวดพราด ราวกับกำลังวิ่งหนีเพราะอับอายในสิ่งที่โพล่งออกไป แต่....ทันใดนั้น มือของกรได้คว้าข้อมือเต้ แล้วกระชากกลับลงสระ ทำให้เต้สำลักน้ำและลอยคออยู่กลางสระ ส่วนกรก็ว่ายไปหาอย่างช้าๆ มองตาเต้ ซึ่งเต้เองกำลังคิดว่ากรคงรังเกียจและจะเข้ามาชกหน้าแน่นอน ในหัวของเต้นั้น มีแต่ภาพความรุนแรงต่างๆจนพลางลอยคอออกห่างกรเพราะกลัวจะเกิดปัญหา
ส่วนกรเมื่อเข้าใกล้เต้ เห็นเต้กำลังหนี กรเลยพุ่งตัวเข้าไปจับแขนเต้ ซึ่งเต้เกร็งแขนไว้ เพราะเกรงจะถูกกรทำร้าย ส่วนกร ปล่อยมือเต้และรีบคว้าท้ายทอยเต้และดึงเข้ามา ตอนนี้ทั้งสองหันหน้าชนกันห่างเพียงอ้อมแขน...และเสียงทุกอย่างเงียบสงัดลงทันทีเมื่อกรพูดว่า "ทำไมนายเพิ่งมาบอก" ด้วยความเงียบสงัดของสระน้ำที่มีเต้และกรอยู่เพียงสองคน เต้ยังช็อคและงงว่าเกิดอะไรขึ้น กรก็พูดว่า "คราวก่อนนายมีสาว เราก็หึงนายมาก ไม่รู้เหรอ"
เต้ หยุดเกร็งแขนและจ้องตากับกร ทันใดนั้นเอง กรก็มอบจูบแรกให้กับเต้ ท่ามกลางสระน้ำที่เงียบสงัด ฟ้าที่มืดเติมแต่งด้วยแสงดาว ทำให้คืนนี้กลายเป็นคืนที่ทั้งสองมีความสุขจากการที่ได้ปลดล็อคความใจใจ ที่หนักราวกับภูเขาออกและมอบ จูบ แรกที่เต็มไปด้วยความโหยหาให้แก่กัน
หลังจากวันนั้นทั้งคู้ก็ใช้ชีวิตการเรียนและซ้อมว่ายน้ำ โดยมอบความรักให้แก่กันมายาวนานเกือบปี แต่...เมื่อเพื่อนร่วมทีมเริ่มระแคะระคายจากข่าวลือที่หนาหูมาก เพราะมีคนลืมของและแอบเห็น ทั้งคู่จึงทำท่าที ตีตัวออกห่างเพื่อรักษาภาพลักษณ์นักกีฬา แต่หัวใจกลับทนไม่ได้ ในที่สุดพวกเขาก็ตัดสินใจประกาศต่อหน้าเพื่อนๆ ว่า "เราคบกัน" ตามมาด้วยเสียงโห่ร้องก้องสระ ท่ามกลางหมู่เพื่อนที่แสดงความยินดี ซึ่ง ทั้งกรและเต้ ก็มีท่าทีเขินอาย และกรกระซิบข้างหูเต้ว่า "รู้อย่างนี้เราไม่น่าแอบคบกันนะ" และทั้งสองก็มองตาและยิ้มให้กัน
ทว่าความสุขนั้นสั้นนัก เมื่อเต้พากรไปพบครอบครัว พ่อของเต้โกรธจัดและสั่งห้ามเด็ดขาด พร้อมกับยื่นคำขาดให้เขาคบกับผู้หญิงที่เตรียมไว้ให้"ฉันมีแกเป็นลูกชายคนเดียว อย่าทำให้วงศ์ตระกูลต้องอับอายเพราะเรื่องผิดเพศแบบนี้!" เสียงของพ่อยังคงดังก้องในหัวเต้
ด้วยความที่เป็นลูกกตัญญูและไม่อยากให้พ่อแม่ต้องเสียใจ เต้จึงตัดสินใจเลือกทางที่เจ็บปวดที่สุด... "เราจบกันเถอะกร ผมจะเลิกรักผู้ชายตลอดไป"
ความเจ็บปวดที่ไร้เสียง
กรใจสลาย เขาเฝ้ามองแผ่นหลังของเต้ที่เดินจากไปอย่างไม่มีวันกลับ ร่างกายที่เคยแข็งแกร่งกลับดูซูบซีด ความเจ็บปวดร้าวลึกในอกทำให้เขาแทบหายใจไม่ออก ทุกครั้งที่เห็นเต้เดินอยู่กับผู้หญิงคนนั้นในมหาวิทยาลัย กรทำได้เพียงหลบมุมมองดูด้วยน้ำตาที่ไหลนองหน้า ความทรงจำเรื่องการมองตา และสัมผัสที่อุ่นซ่านที่หอพัก กลายเป็นยาพิษที่กัดกินใจเขาทุกวัน
ทั้งคู่เรียนจบและแยกย้ายกันไปตามเส้นทางชีวิต เต้แต่งงานมีครอบครัวตามความต้องการของพ่อ ส่วนกรใช้ชีวิตอยู่กับความทรงจำสีจางๆ
ท่ามกลางสายลมเย็นของสถานที่ท่องเที่ยวธรรมชาติที่พวกเขาเคยมาเที่ยวและแสดงความรักต่อกันรักกัน กรยืนมองทิวทัศน์ด้วยแววตาที่เรียบเฉย ทันใดนั้นเขาก็เห็นร่างที่คุ้นตา... เต้เดินมาพร้อมกับภรรยาของเขา สายตาของทั้งคู่ประสานกันชั่วครู่ เต้ชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาของเขาไหวระริกด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย ทั้งความคิดถึง ความรู้สึกผิด และความรักที่ยังซ่อนอยู่ลึกๆ
กรทำเพียงส่งยิ้มบางๆ ให้ ยิ้มที่เป็นทั้งการให้อภัยและการบอกลา ก่อนจะหันหลังเดินจากไป ทิ้งให้สายลมแห่งความโหยหาพัดผ่านร่างของคนทั้งสองที่ครั้งหนึ่งเคยเป็น "โลกทั้งใบ" ของกันและกัน แต่ในวันนี้เหลือเพียงคนแปลกหน้าที่เคยมีความทรงจำร่วมกันเท่านั้น