บอกเถ้าแก่ว่าลาออก

คือเราทำงานที่นี่มา 7 ปีแล้วตอนแรกเราขายแค่น้ำชงพอเข้ามาปีที่ 3 เค้าย้ายเรามาอยู่ร่วมกับร้านขายข้าวไข่เจียว ลูกชิ้นทอดของชำและขายอีกหลายอย่างตอนแรกเราก็ขายแค่น้ำมีพนักงาน 2 คนคือเรากับน้องอีกคนแล้วพวกข้าวไข่เจียว ลุกกชิ่นทอดไรเค้าก็จ้างเด็กมาขายแต่พอหลังจากเด็กคนนั้นลาออกไปเค้าก็ไม่จ้างใครมาขายเค้าบอกว่าเค้าจะขายเอง(อันนี้หมายถึงเจ้าของร้านนะคะ)อยู่ไปอยู่มาเราทำมาอย่างเข้าปีที่ 7 เรารู้สึกว่าเหนื่อยมากงานก็เพิ่มขึ้นคือเราต้องทำทุกหน้าที่ทุกแผนกแม้แต่หุงข้าวล้างจานเราก็ต้องทำ แต่ตอนแรกที่มาสมัครงานบอกว่ามาขายน้ำแล้วเรากับน้องอีกคนคือเข้าคนละกะกันด้วยนะเพราะที่ร้านมันมี 2 กะคือกะแรกเข้างาน 7.30-17.30 และอีกกะ 9.00 -19.00 ทำงานวันนึง 10 ชม.และที่เราเกลียดมากที่สุดคือถ้าวันไหนเรเลิกกค่ำแล้วเจ้าของร้านเค้าไม่อยู่ไปต่างจังหวัดบ้านเถ้าแก่พ่อกับแม่เค้าเป็นอาทิตย์คือเราต้องเก็บร้านคนเดียวทุกอย่างเลยตั้งแต่ร้านน้ำร้านข้าวไรเราเหนื่อยมบ้านมาบ้านมาท้อร้องไห้ทุกครั้ง กลัวจะเป็นซึมเศร้ามาก แล้วค่าจ้างเราคือวัน 400 มา 5ปีแล้วไม่มีการขึ้นเงินเดือนให้เราเลย เพราะ 2 ปีแรกให้เราวันละ 300 จนวันนี้เราทนไม่ไหวเราเลยบอกเค้าไปว่าขอลาออกสิ้นเดือนนี้เพราะเค้าเคยบอกว่าให้บอกล่วงหน้าเดือนนึงหลังจากที่เราบอกลาออกเถ้าแก่เค้าก็เปลี่ยนไปไม่พูดไม่จากับเราทำหน้าบ้าใส่เราแล้วชอบคุยกับน้องอีกคนมีอะไรก็พูดกับน้องเค้ากับเราเค้าไม่สนใจเลย (แล้วเถ้าแก่คือเป็นผู้ชายนะคะ)แต่นิสัยเหมือนนางเหมือนหญิงเลยนางไม่มีเมียด้วย 555 เพราะนางเลือกมา แล้วนางก็หาเรื่องเราสารพัดว่าเราทำไม่ดีอย่างโน้นอย่างนี้แบบนี้ที่เค้าทำเพราะเราไม่มีผลประโยชน์ให้เค้แล้วใช่มั้ยคะ