ถึงแม้ในกรุงเทพและปริมณฑล อิทธิพลของนักการเมืองบ้านใหญ่แทบจะหายไปแล้ว แต่ในพื้นที่ต่างจังหวัดยังไงก็เหมือนเดิม

ประชาชนในชนบทส่วนใหญ่ ไม่ได้ถูกปลูกฝังให้เคร่งครัดในความซื่อตรงและสุจริต กันสักเท่าไหร่นัก  แต่จะเน้นถูกปลูกฝังให้มีความรู้รักสามัคคี ทั้งที่ความจริงแล้วความสามัคคีแบบไม่แตกแถวนี่แหละ คือต้นตอของขบวนการฉ้อราษฎ์บังหลวงที่อยู่ภายใต้ระบบอุปถัมภ์  

เถ้าแก่ใหญ่จากการค้าของเถื่อนในชนบท จึงยังถูกนับหน้าถือตาจากชาวบ้าน เพราะเขารู้ถึงกลยุทธ์ ซื้อใจชาวบ้าน เช่นเอาเงินเล็กน้อยจากธุรกิจสีเทา มาสร้างศาลาวัด  บริจาคให้โรงเรียน เชิญชาวบ้านทำจิตอาสา  เมื่อมีเลือกตั้งก็แจก  กลยุทธเข้าถึงจับต้องได้แบบนี้ยังไงซะชาวบ้านในชนบทก็ศรัทธา

เห็นกระทู้ล่างๆมีถามว่า  "ทำไมคนยังมีความคิดโบราณที่ว่า จ่ายเงินแล้วต้องเลือกพรรคนั้นอยู่ครับ "  ขอบอกว่าพวกนักการเมืองในพื้นที่ชนบทเขาไม่ได้โง่ หัวคะแนนเขารู้จักชาวบ้านในพื้นที่กันทั้งหมด หัวคะแนนแต่ละพรรคเขาจะไม่จ่ายเงินให้กับบ้านที่ได้จากพรรคอื่นไปแล้ว  เขาจะแบ่งโซนกันชัดเจน  เมื่อถึงเวลานับคะแนนเขาจะตรวจสอบว่าได้คะแนนเสียงตรงตามเงินที่ให้ไว้ไหม  หากไม่ตรงเขาก็จะเรียกมาหรือใช้วิธีกดดันทางสังคมกันทีหลัง(หัวคะแนนมักเป็นผู้มีอิทธิในพื้นที่พอสมควร)  

ผมขอบอกเลยว่าประเทศไทย ยังไงก็เปลี่ยนแปลงไม่ได้ เพราะวิถีของสังคมชนบทยังไงก็เป็นแบบนี้ไปอีกนานครับ