เมื่อผู้รู้หรือตัวเราดับไปด้วยจึงอยู่อย่างวิมุตติ

เห็นจิตวิมุติอย่างเพลิดเพลินได้อย่างไร

แยกให้เป็น จะเห็นการดำเนินไปของแต่ละขณะจิต

เมื่อผู้รู้(เห็นทั้งอาการและตัวรู้)

หรือตัวเรา(เห็นอาการทั้งกายใจปรมัตถ์ในความว่าง)

ดับไปด้วย(อาการดับก่อน ตัวรู้ดับทีหลัง และตามรู้การดับแบบรอบทิศ รอบตัว)

จึงอยู่อย่างวิมุติ(ความเป็นของสภาพจิตใจ)