คือเรามีเพื่อนอยู่คนนึงค่ะ แรกๆที่รู้จักก็รู้สึกว่าเขาก็เป็นคนที่รักเพื่อนมากๆคนนึงเลยมีอะไรก็ช่วยเหลือตลอด
แต่พอหลังๆเหมือนเขาไม่อยากจะรับรู้เกี่ยวกับเราเท่าไหร่ ไม่รู้ว่าเราคิดไปเองรึเปล่า เช่นมีอยู่ครั้งนึงเราถ่ายรูปของกินให้มันดู
แต่มันกลับพิมพ์มาต่อว่า ”โอ้ยเดือนนี้กูกินไปแล้วตั้งหลายรอบแล้ว ประมาณ7-8รอบได้ ซื้อครั้งนึงก็ประมาณ150ต่อครั้ง”
ตอนนั้นก็รู้สึกแปลกๆแต่ก็คิดว่าหรืออาจจะเป็นเราที่อิจฉามันรึเปล่า ก็พอคิดไปคิดมาก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องอิจฉาเลย
และก็มีอีกหลายครั้งเวลามันมาปรึกษาอะไรเรา เราก็พร้อมรับฟังมันตลอด แต่พอเราเริ่มระบายในสิ่งที่เราเจอมาบ้าง
มันกลับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น แล้วตอบแค่อืม เออ อ๋อ แล้วก็เปลี่ยนเรื่อง ละก็วนกลับไปเรื่องตัวเองเหมือนเดิม
หรือบางทีเวลาเราขอคำปรึกษาอะไรก็จะเมินข้อความนั้นของเราไปเลย แล้วจะวนกลับไปเล่าเรื่องของตัวเอง
เพื่อนชอบเมินเวลาเราขอคำปรึกษา
แต่พอหลังๆเหมือนเขาไม่อยากจะรับรู้เกี่ยวกับเราเท่าไหร่ ไม่รู้ว่าเราคิดไปเองรึเปล่า เช่นมีอยู่ครั้งนึงเราถ่ายรูปของกินให้มันดู
แต่มันกลับพิมพ์มาต่อว่า ”โอ้ยเดือนนี้กูกินไปแล้วตั้งหลายรอบแล้ว ประมาณ7-8รอบได้ ซื้อครั้งนึงก็ประมาณ150ต่อครั้ง”
ตอนนั้นก็รู้สึกแปลกๆแต่ก็คิดว่าหรืออาจจะเป็นเราที่อิจฉามันรึเปล่า ก็พอคิดไปคิดมาก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องอิจฉาเลย
และก็มีอีกหลายครั้งเวลามันมาปรึกษาอะไรเรา เราก็พร้อมรับฟังมันตลอด แต่พอเราเริ่มระบายในสิ่งที่เราเจอมาบ้าง
มันกลับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น แล้วตอบแค่อืม เออ อ๋อ แล้วก็เปลี่ยนเรื่อง ละก็วนกลับไปเรื่องตัวเองเหมือนเดิม
หรือบางทีเวลาเราขอคำปรึกษาอะไรก็จะเมินข้อความนั้นของเราไปเลย แล้วจะวนกลับไปเล่าเรื่องของตัวเอง