ตอนที่ 15

"วันที่โลก เริ่มฟังเด็กบ้าง"

เช้าวันหนึ่ง

เด็กตื่นขึ้นมา พร้อมคำถาม
แต่เขาไม่ได้รีบถามใคร

เขาเพียงแค่ออกไปนั่งใต้ต้นไม้
ที่เขาชอบนั่งเสมอ

ลมพัด ผ่านใบไม้
เกิดเสียงกรอบแกรบเบา ๆ

เหมือนต้นไม้ กำลังคุยกัน

เด็กลองพูดเบา ๆ

“ต้นไม้…
ถ้าฉันเล่าเรื่องให้ฟัง
เธอจะฟังไหม”

ใบไม้ไหว ช้า ๆ
เหมือนคำตอบ ที่ไม่ใช้คำพูด

เด็กเริ่มเล่าเรื่อง

เรื่องเล็ก ๆ
เช่น เขากลัวความมืด
และบางครั้งเขาก็กลัว
ว่าจะไม่มีใคร เข้าใจเขา

ลมพัดผ่านอีกครั้ง
คราวนี้

เสียงใบไม้ ฟังดูอ่อนโยนกว่าเดิม


ปีศาจไร้ชื่อ นั่งอยู่บนกิ่งไม้
มันรู้ว่า

บางการฟัง
ไม่ต้องใช้หูเลย


ปีศาจกินชื่อ เดินผ่านรากไม้

มันลองกินคำว่า “โดดเดี่ยว”
ที่ลอยอยู่รอบตัวเด็ก

คำคำนั้น

เล็กลง
เหมือนเมล็ดพันธุ์ ที่พร้อมงอกใหม่


เด็กวางมือ บนพื้นดิน
เขารู้สึกถึง ความเย็น
และความนิ่ง

เหมือนโลก กำลังฟัง

ผ่านพื้นดิน
ผ่านลม
ผ่านแสงแดด ที่ตกลงบนไหล่เขา

เด็กกระซิบอีกครั้ง

“ถ้าโลก ฟังฉัน
ฉันจะลองฟังโลกให้มากขึ้น”


ทันใดนั้น

นกตัวเล็ก บินมานั่งใกล้ ๆ
แล้วร้องเสียงสั้น ๆ

เหมือนตอบรับ



เด็กหัวเราะเบา ๆ


และโลก ก็เรียนรู้ว่า

เมื่อมีใครกล้า พูดความจริงในใจ

โลกมักจะตอบกลับ
ด้วยความเงียบ ที่อบอุ่น


......


หลับฝันดีราตรีสวัสดิ์