สวัสดีค่ะ หนูเป็นเด็กม.2 ที่กำลังจะขึ้นม.3 ในปีนี้ กำลังจะเตรียมตัวสอบเข้าม.4 แต่ติดปัญหาอยู่อย่างนึง คือ หนูไม่รู้ว่าควรจะต่อสายไหนดีค่ะ ก่อนหน้านั้นหนูเคยคิดว่าจะต่อสายศิลป์จีนมาตั้งแต่ป.5 เพราะมีความสนใจในภาษา และคิดว่าจะเป็นประโยชน์ในอนาคต หนูเคยแน่ใจในเส้นทางของตัวเองมาก แต่พอมาวันนี้เริ่มไม่แน่ใจแล้วค่ะ มันเริ่มจากตอนที่หนูปิดเทอมกำลังจะขึ้นม.2 หนูไปเจออาชีพนึงมา นั่นก็คือ นักชีววิทยาทางทะเล ค่ะ และหนูก็จำได้ว่ามันคืออาชีพที่หนูใฝ่ฝันในวัยเด็ก แต่ตอนนั้นไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไร พอโตขึ้นก็เลยได้ไปศึกษา หาข้อมูลมา มันก็เลยทำให้หนูสนใจในอาชีพนี้มากขึ้น พื้นฐานหนูเป็นคนชอบวิทยาศาสตร์ และทะเลอยู่แล้วค่ะ อีกอย่างหนูคิดว่ามันคงดีถ้าได้ทำอาชีพที่ช่วยสิ่งแวดล้อม ปัญหาเพียงอย่างเดียวเลยก็คือ มันไม่ใช่สิ่งที่หนูถนัดค่ะ หนูถนัดภาษา แต่การที่จะทำอาชีพนี้ได้ต้องเรียนต่อสายวิทย์-คณิต ซึ่งหนูแอนตี้คณิตมากค่ะ หนูไม่รู้ว่าจะทนอยู่กับสิ่งที่ไม่ได้ชอบขนาดนั้นได้มั้ย แล้วอีกอย่างหนูไปเห็นมาว่า อาชีพนี้ถึงแม้จะมีงานรองรับแต่เงินเดือนน้อยมากค่ะ ซึ่งถ้าหนูทำงานในด้านภาษาหนูคิดว่าจะทำให้หนูมีรายได้ได้มากกว่างานนี้ จริง ๆ หนูก็ไม่ได้สนใจเรื่องเงินขนาดนั้นหรอกค่ะแต่สิ่งที่หนูเห็นในปัจจุบันนี้คือทุกอย่างมันต้องใช้เงินทั้งนั้น ถ้าหนูมีเงินหนูก็จะสบาย ไม่ต้องคิดอะไรเยอะ การทำอาชีพนักชีวะก็ทำให้หนูพอเลี้ยงตัวเองได้ นั่นคือกรณีที่มีหนูอยู่คนเดียว แต่หนูไม่ได้คิดถึงแค่ตัวเองค่ะ ครอบครัวของหนูถึงแม้จะไม่ได้ถึงกับจน ไม่ได้มีหนี้สิน แต่หนูก็คิดว่าคงจะดีกว่านี้ถ้าเรามีเงินมากขึ้น เราคงสบายขึ้น มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น และหนูมีน้องสาวที่อายุห่างกับตัวเอง 9 ปี ตอนนี้เรียนอยู่อนุบาล คุณพ่อหนูทำงานคนเดียว เงินเดือนก็ไม่ได้สูงขนาดนั้น ค่าใช้จ่ายในบ้านก็เยอะ ต้องช่วยกันประหยัดนิดหน่อย หนูรู้ว่าคุณพ่อคุณแม่เหนื่อยแค่ไหน ด้วยปัจจัยเหล่านี้ มันทำให้หนูอยากเลี้ยงพวกท่านให้ได้ค่ะ การทำงานในด้านที่ตัวเองถนัดคงจะดีมากกว่า แล้วอีกอย่างถ้ามีงานมีเงินหนูก็คงจะสามารถสนับสนุนน้องสาวให้ทำในสิ่งที่เขาอยากทำ เรียนในสิ่งที่เขาชอบและอยากเรียน โดยไม่ต้องมานั่งคิดถึงคนอื่นแบบหนู อะไรที่หนูไม่ได้ หนูอยากให้เขาได้ค่ะ ความเป็นลูกคนโตมันค้ำคอ หนูแค่อยากให้ครอบครัวหนูมีอนาคตที่ดีขึ้น อยากช่วยแบ่งเบาได้บ้าง อยากให้พวกเขาภูมิใจในตัวหนู แต่ถึงแม้ว่ารู้ว่าจะเรียนต่อสายนี้ หนูก็ยังไม่รู้ว่าจะทำงานอะไรอยู่ดีค่ะ แค่คิดว่าเรียนจบไป ก็ไปหางานที่มันพัฒนาแล้วได้เงินเยอะ แล้วก็ทนทำ ๆ ไป เพื่อเงิน พอได้มาแล้วก็ไปซื้อความสุขเอา แค่นั้นก็พอ หนูวางแผนไว้แบบนี้ แต่หนูไม่ค่อยแน่ใจเลยค่ะ รู้สึกว่ามันยังมีบางอย่างติดค้างในใจ หนูแค่อยากเรียนในสิ่งที่อยาก อยากทำงานที่หนูสนใจ เพราะถ้าหนูชอบมัน หนูคิดว่าก็คงจะมีความสุขทุกวัน มีความสุขที่ได้ทำ ไม่ใช่ว่าหนูไม่ชอบภาษานะ หนูชอบค่ะ ชอบมาก ๆ เป็นสิ่งเดียวที่ทำได้ดีและยังชอบอยู่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง แต่หนูก็มองไม่เห็นเส้นทางในอาคต นอกจากลอยเคว้งไปเรื่อย ๆ แข่งขันกับคนอื่น ๆ ใช้ชีวิตในแบบที่สังคมตอนนี้บีบบังคับให้ใช้ ไม่รู้สิคะ หนูแค่สับสัน จริง ๆ หนูก็มีอาชีพที่อยากทำหลายอาชีพเลยค่ะ เหมือนความฝันหนูเปลี่ยนไปตามสิ่งที่สนใจในตอนนั้น หรือหนังที่ดู แต่ละอาชีพก็ต่างกันสุดขั้วเลย แถมสวนทางกับความถนัดอีก แต่มันก็มาแปป ๆ และก็ไปค่ะ แต่นักชีวทางทะเล เป็นอาชีพเดียวที่ยังติดอยู่ในใจหนู แต่ปัญหาก็ตามที่บอกเลยค่ะ ไม่ใช่สิ่งที่ถนัด และ เงินเดือนน้อย แต่การแข่งขันกลับสูง หนูไม่แน่ใจว่าจะไหวมั้ย เลยอยากขอคำแนะนำค่ะ หนูอยากรู้ว่าถ้าเป็นทุกคนจะเลือกอะไรคะ ระหว่างสิ่งที่ถนัดถึงแม้จะไม่ใช่สิ่งที่อยากทำในอนาคต กับ สิ่งที่อยากทำแต่ไม่ใช่สิ่งที่ถนัด ความชอบหรืออนาคตต้องมาก่อนคะ หนูยังเป็นแค่เด็กม.ต้น คำนำหน้าชื่อยังเป็นด.ญ. ยังอ่อนประสบการณ์อยู่มาก เลยอยากถามพี่ ๆ ที่มีประสบการณ์แล้วค่ะ อยากรู้ว่าเคยมีความรู้สึกแบบนี้กันไหมคะ แล้วเลือกเส้นทางไหนกันบ้างคะ ผลมันเป็นแบบที่คิดไว้รึเปล่า อยากให้มาแชร์ให้ฟังค่ะ ขอบคุณมากเลยค่ะ ปล.อธิบายไม่ค่อยเก่งค่ะ ถ้าทำให้สับสน อ่านไม่เข้าใจ หรือพิมพ์วนไปวนมา ต้องขอโทษด้วยค่ะ🙇🏻♀️
เด็กม.ต้นที่กำลังสับสนเส้นทางในอนาคต ช่วยแนะนำหน่อยค่ะ