คือ เรื่องมันเป็นอย่างนี้ค่ะ​ คือเรากำลังซ้อมรำ เพลงระบำเทพบันเทิงอยู่ แล้วมีผู้หญิง2คนที่อยู่ห้องเดียวกันกับเรา
เดินมาเพื่อที่จะมาคุยกับเพื่อนเราเรื่อง​ขายของเนื่องในวันเปิดบ้านวิชาการของโรงเรียนค่ะ พอคุยเสร็จเหมือนตั้งใจเดินผ่านเราไป
แล้วขำค่ะ ทั้งๆทั้ง2จะเดินกลับไปนั่งที่เดิมก็ได้แต่เหมือนจงใจเดินอ้อมเรา ขออธิบายนิดนึงนะคะว่าเราอยู่หน้าห้อง แล้วโต๊ะเพื่อนเราอยู่
ถัดจากหลังโต๊ะเราประมาณ2โต๊ะ เราก็งงว่ามันน่าขำขนาดนั้นเลยหรอ ทั้งๆที่ไม่ว่าใครก็ตามที่เห็นเรารำขำจะชื่นชม หรือเฉยๆ เพื่อนในชมรมนาฏศิลป์
ก็ไม่มีใครขำด้วยซ้ำ แล้วก็เพื่อเราเคยซ้อมรำ แล้ว2คนนั้นชอบมาบอกว่าเหมือนเขมรทั้งๆที่เพื่อนเรา ได้เป็นตัวแทนไปแข่งหลายๆงานด้วยซํ้า
แล้วทั้งๆที่เขาก็รำไม่เป็นด้วยซํ้า เรากับเพื่อนไม่ขำเลยค่ะ มันเหมือนดูถูกครูบาอาจารย์เรายังไงไม่รู้ เหมือนด้อยค่าวิชาที่เราเรียนมา ทั้งๆที่เรา
พยายามที่จะอยากเป็นหนึ่งในเยาวชนที่อยากรักษาวัฒนธรรมไทยเอาไว้ ก็แค่นี้เอง