ตอนที่ 13

"วันที่กระจกไม่สะท้อนหน้า แต่สะท้อนความรู้สึก"

เช้า วันหนึ่ง

เด็กพบกระจกบานเล็ก
วางอยู่ บนโต๊ะไม้เก่า

เขาเคยส่องกระจก มาหลายครั้ง

แต่ วันนี้

กระจก ดูเงียบกว่าปกติ

เด็กยืนมองตัวเอง

แล้วทำหน้าตลกใส่กระจก
เหมือน ทุกครั้ง

แต่เขารู้สึกว่า
กระจก ไม่ได้สะท้อนเพียงหน้าเขา

มันเหมือนสะท้อน
ความรู้สึกบางอย่าง ที่อยู่ลึกกว่า

เมื่อเขายิ้ม
ภาพในกระจก ยิ้ม

แต่ยิ้มนั้น
ดูเหมือนรู้เรื่องมากกว่า ที่เขารู้

เด็กลองทำหน้าบึ้ง
กระจก ก็ทำตาม

แต่ คราวนี้

เด็กสังเกตว่า

ดวงตาในกระจก
ดูเหมือน กำลังถามอะไรบางอย่าง


ปีศาจไร้ชื่อ นั่งอยู่หลังเก้าอี้

มันมองกระจก
แต่ ไม่เห็นใบหน้าใด

สำหรับมัน
กระจกคือพื้นผิว ที่โลก

กำลังลองมองตัวเอง


ปีศาจกินชื่อ เดินผ่านมา

มันมองคำว่า “สุข” และ “เศร้า”
ที่ลอยเบา ๆ รอบตัวเด็ก

มันลองแตะ คำว่า “เศร้า”
คำคำนั้น จางลงเล็กน้อย

แต่ ไม่หายไป


เด็กเอามือแตะกระจก

เขารู้สึก เย็น
เหมือนแตะผิวน้ำ

เขาถามเบา ๆ

“กระจกเห็น ฉัน
หรือฉัน เห็นตัวเองผ่านกระจก”

กระจก ไม่ตอบ
แต่แสงแดด สะท้อนผ่านมัน

เป็นเส้นบาง ๆ บนพื้น

เด็กเริ่มเข้าใจว่า

บางครั้ง
สิ่งที่สะท้อนเรา

ไม่ได้บอกว่า เราเป็นใคร

แต่ มันช่วยให้เรา
กล้ารู้สึก ​ว่าเราเป็นอะไรอยู่


คืนนั้น

เด็กไม่ส่องกระจก
แต่หลับตา
แล้วลองมองตัวเอง จากข้างใน



และโลก ก็เรียนรู้ว่า

บางการมองเห็น

ไม่ต้องใช้แสงเลย


......


หลับฝันดีราตรีสวัสดิ์