โดนด่าจากคนแปลกหน้าครั้งแรก…

ข้างห้องเราเป็นคนเช่าย้ายมาใหม่ได้ไม่กี่เดือน เป็นคู่ชายหญิง โดยผู้หญิงเป็นคนไทย (ผู้หญิงเป็นคนเซ็นสัญญาเช่าห้อง) ผู้ชายเป็นต่างชาติ (เกาหลี) ที่พูด-ฟังไทยได้ (รู้ว่าเป็นคนเกาหลีเพราะได้ยินเสียงคุยกัน

เราเหนื่อยมากเลยค่ะ เมื่อวานเราตั้งกระเป๋าไว้ในรร.แล้วเรามาเอาเค้กให้เพื่อน(แม่เราเป็นเจ้าของร้านค่ะ)แต่ประตูปิด4โมงแกร้ปมาช้าเราเลยเข้าประตูไปทันเราจึงต้องเดินไปอีกประตูนึงเพื่อไปเอากระเเวัแล้ววันนั้

คือครูคนนึงนินทาว่าร้ายเด็กที่สอนรุ่นน้องในวงได้ดีกว่าน้องฟังแต่ไม่ฟังครูเด็กก็ไม่เคยสอนน้องว่าต้องอย่าไม่เคารพสอนตลอดว่าเจาให้ทำอะไรก็ทำเขาเป็นครูเห็นก็ไหว้สิ่งไหนดีไม่ดีเราต้องใช้ใจนำทางอะไรพอทำได้ก

Hi hi hi hi hi hi hi hi hi hi hi

พี่สาวเรามีแฟนแล้วเขาก็มาบ้านเราบ่อยๆแรกๆเราก็คุยด้วยความสัมพันธ์ของเรากับเขาค่อนดีเลยนะ คุยกันเหมือนพี่ชายกับน้องสาวเล่นเกมด้วยกัน ทำกับข้าวช่วยกัน จนมาวันนึงเราไม่โอเคกับพฤติกรรมบางอย่างของเขาทั้งไม

ชื่อเรื่อง: เล่นไม่รู้กาลเทศะ ช่วงเย็นที่ท้องฟ้าปิดมิด เหนือเนินเขาห่างหมู่บ้านประมาณกิโลเศษ มีบ้านไม้สักเก่าสองชั้นตั้งอยู่ท่ามกลางต้นไม้ใหญ่ กิ่งก้านบดบังแสงจันทร์จนมืดครึ้ม ชาวบ้านหลีกเลี่ยงที่นี่ม

ซีนแยกทาง ทำออกมาดีมากๆ แต่น่าจะตัดต่อว่า การปิดประตูใส่กัน ครั้งหนึ่งเคยมี สอดสลับกับครั้งนี้อย่างไร การปิดประตู คือ สัญลักษณ์การแบ่งกั้น ในพื้นที่ของฉันไม่มีเธอ ซึ่งกลมกลืนกับบริบทและระดับความรุนแร

สวัสดีคับวันนี้ผมจะมาเล่าประสบการณ์ที่ส่วนตัวผมเองก็ไม่แน่ใจว่ามันใช่ผีมั้ยหรือแค่เราคิดไปเองจะมีหลายเรื่องรวมในนี้แยกเป็นแต่ละช่วงวัยที่ผมเจอ เรื่องแรกเป็นที่ผมอยู่ตอนป.5ตอนนั้นผมเป็นนักวอลเลย์บอลกำ

ต้องบอกเเบบนี้นะครับว่าเมื่อ10-15ปีก่อนหรือตั้งเเต่ผมประถม ผมไม่เคยนึกรังเกลียดหรือไม่เคยไม่ชอบคนเพศที่3เลย(ขอให้คำว่าเพศที่3)กลับกันใครมาบูลลี่ดูถูกเพศที่3ผมด่า ผมช่วยเหลือหมด เเต่ทุกวันนี้ผมรู้สึกคน

ผมขอเล่าก่อนว่าผมคือเด็กที่พึ่งอยู่โรงเรียนนี้ได้1ปี วันหนึ่งวันนั้นครูเค้าคัดนักกีฬาเเต่นักกีฬามีน้อยมากครูเลยให้นักเรียนทุกคนมาคัดโดยการวิ่งเเข่งกันเเต่ผมคือเป็นคนที่โดนล้อเรื่องการวิ่งตั้งเเต่เด็กเ