๐ นักการเมืองเดินย่ามท่ามเงาฝัน
วาดหวังปันเสกสรรพันธะหวัง
เงากระจกซ้อนเงาคนปนภวังค์
จนภาพยังพร่าเลือนเหมือนวารินทร์

๐ ประชาชนยืนเงียบในเงาเฝ้า
เป็นภาพเงาเบากว่าวาทศิลป์
ระหว่างจริงกับฝันอันเจิดจินต์
คือชีวินหรือเงาที่เขานิยาม

๐ แสวงจุดร่วมสงวนต่างวางเป็นบท
สัจจะจดหรือพร่ำถ้อยคำขาม
จุดร่วมคล้ายแสงสะท้อนย้อนเย็นยาม
จุดต่างข้ามลึกดำไม่ชำมอง

๐ หากการเมืองคือกระจกกระทกจิต
อำนาจติดในเงาเร้นเน้นสนอง
ประชาชนคือผู้เห็นเป็นครรลอง
โลกทั้งผองจึงเคลื่อนด้วยเงาใคร