สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นเลยขอแนะนำตัวก่อเราอายุ23 ตอนนี้เรียนจบปตรีละ แล้วก้พึ่งเริ่มงานได้ 1 เดือน
ขอเข้าเรื่องเลยละกัน เราพึ่งมาสังเกตุตัวเอได้ไม่นานว่าในชีวิตนี้เราไม่เคยผูกพันกับใครเลย เอาจริงๆก้รู้ตัวมานานแล้วว่าไม่ค่อยสนิทกับใครและเป็นคนที่โลกส่วนตัวสูงมาตั้งแต่เด็กๆ คงเป็นเพราะตอนเด็กเปนติ่งเกาหลีแล้ีรอบตัวไม่ค่อยมีใครอินด้วยก็เลยชอบอยู่บ้านดูคลิปดาราเกาหลี555 แต่เอาจริงเปรฝนคนชอบเพ้อฝันมาแต่เด็กๆชอนหนังสือ ฟังเพลง เขียนไดอารี่ แล้วก้เพ้อเจ้ออยู่คนเพอโคตเอาจริงก้เป็นเด็กอารมณ์ดีคนนึงเลยนะเพราะครูชมบ่อยๆ ตั้งแต่เด็กจนโตเท่าที่นึกดูก้รู้จักคนค่อนข้างเยอะ เปนเอ็กโทรเวิต แต่เอาจริง ไม่รู้สึกว่าตัวเองสนิทกับใครสุดๆพอที่จะเล่าเรื่องทุกหรือสุขให้ฟังได้เลย อันนี้เปนส่วนที่ๆม่ค่อยเข้าใจตัวเองเลย เราคิดว่าเราเปนคนอารมดี เข้ากับคนง่าย แบบที่ว่ารู้จักกันแป๊ปเดียวก้สามารถ deep talk ได้อ่ะ แต่เอาจริงมีเคยได้ยินคำพูดที่คนเรามาบ้างประมาณว่าาเข้าไม่ถึง อันนี้งงมากเข้าไม่ถึงคือไรทั้งๆที่เราคิดว่าตัวเองติ๊งต๊องมากซะอีก แต่ก้นั่นแหแต่ไมาเข้าใจว่าทำไมคนมองเราอย่างงั้น
มาเรื่องที่ว่าเราไม่ค่อถูกกพันกับใครต่อเลย ขอบอกว่าเราไม่สนิทกับพี่น้องเราเลย แม้แต่ญาติก้ไม่สนิท ส่วนเพื่อนก้มีสนิทบ้างแต่ก้ไม่ถึงขั้นนึกถึงตอนที่สุขหรือเศร้า เอาจริงชีวิตนี้ไม่ผูกพันกับใครเลย แล้วก้รักษาความสัมพันไว้ไม่ค่อยได้ด้วย พูดถึงแฟนคือไม่เคยมีเลย ไม่รู้เลยว่ามีแฟนแล้วจะรู้สึกยังไง ส่วนเพื่อนหรือคนรตเป็นคนที่ถ้าใครพูดไม่ดีกับเรา อยู่ด้วยแ้วไม่สบายยใจมีแต่พลังงานลบคือตัดไวมาก เปนสกิลที่ทำได้ดีและทำมาตลอดคือการตัดคนออกจากชีวิต 555 ตอนนี้เริ่มสงสัยแล้วว่า ที่เขาพูดถึงคนประเภท Avoidant อะไรซักอย่างน่ะ เราเปนแบบนั้นหรือเปล่า
ใดๆก้ตามที่พูดมาทั้งหมดคแค่ระบายเฉยๆ 555 แต่จะดีมากถ้คนมาแลกเปลี่ยนประสบการณ์หน่อย เพราะตอนนี้อายุยังน้อยทำไมมองภาพตัวเองในอนาคตมันเลือนลางแบบนี้
ขอบคุณคนที่เข้ามาอ่านนะคะ จะดีมากถ้าเม้นคุยกัน ไปละบาย
รู้สึกโดดเดี่ยวและไม่มีใครเลย มีใครเป็นเหมือนกันมั้ยคะ มาแชร์กัน
ขอเข้าเรื่องเลยละกัน เราพึ่งมาสังเกตุตัวเอได้ไม่นานว่าในชีวิตนี้เราไม่เคยผูกพันกับใครเลย เอาจริงๆก้รู้ตัวมานานแล้วว่าไม่ค่อยสนิทกับใครและเป็นคนที่โลกส่วนตัวสูงมาตั้งแต่เด็กๆ คงเป็นเพราะตอนเด็กเปนติ่งเกาหลีแล้ีรอบตัวไม่ค่อยมีใครอินด้วยก็เลยชอบอยู่บ้านดูคลิปดาราเกาหลี555 แต่เอาจริงเปรฝนคนชอบเพ้อฝันมาแต่เด็กๆชอนหนังสือ ฟังเพลง เขียนไดอารี่ แล้วก้เพ้อเจ้ออยู่คนเพอโคตเอาจริงก้เป็นเด็กอารมณ์ดีคนนึงเลยนะเพราะครูชมบ่อยๆ ตั้งแต่เด็กจนโตเท่าที่นึกดูก้รู้จักคนค่อนข้างเยอะ เปนเอ็กโทรเวิต แต่เอาจริง ไม่รู้สึกว่าตัวเองสนิทกับใครสุดๆพอที่จะเล่าเรื่องทุกหรือสุขให้ฟังได้เลย อันนี้เปนส่วนที่ๆม่ค่อยเข้าใจตัวเองเลย เราคิดว่าเราเปนคนอารมดี เข้ากับคนง่าย แบบที่ว่ารู้จักกันแป๊ปเดียวก้สามารถ deep talk ได้อ่ะ แต่เอาจริงมีเคยได้ยินคำพูดที่คนเรามาบ้างประมาณว่าาเข้าไม่ถึง อันนี้งงมากเข้าไม่ถึงคือไรทั้งๆที่เราคิดว่าตัวเองติ๊งต๊องมากซะอีก แต่ก้นั่นแหแต่ไมาเข้าใจว่าทำไมคนมองเราอย่างงั้น
มาเรื่องที่ว่าเราไม่ค่อถูกกพันกับใครต่อเลย ขอบอกว่าเราไม่สนิทกับพี่น้องเราเลย แม้แต่ญาติก้ไม่สนิท ส่วนเพื่อนก้มีสนิทบ้างแต่ก้ไม่ถึงขั้นนึกถึงตอนที่สุขหรือเศร้า เอาจริงชีวิตนี้ไม่ผูกพันกับใครเลย แล้วก้รักษาความสัมพันไว้ไม่ค่อยได้ด้วย พูดถึงแฟนคือไม่เคยมีเลย ไม่รู้เลยว่ามีแฟนแล้วจะรู้สึกยังไง ส่วนเพื่อนหรือคนรตเป็นคนที่ถ้าใครพูดไม่ดีกับเรา อยู่ด้วยแ้วไม่สบายยใจมีแต่พลังงานลบคือตัดไวมาก เปนสกิลที่ทำได้ดีและทำมาตลอดคือการตัดคนออกจากชีวิต 555 ตอนนี้เริ่มสงสัยแล้วว่า ที่เขาพูดถึงคนประเภท Avoidant อะไรซักอย่างน่ะ เราเปนแบบนั้นหรือเปล่า
ใดๆก้ตามที่พูดมาทั้งหมดคแค่ระบายเฉยๆ 555 แต่จะดีมากถ้คนมาแลกเปลี่ยนประสบการณ์หน่อย เพราะตอนนี้อายุยังน้อยทำไมมองภาพตัวเองในอนาคตมันเลือนลางแบบนี้
ขอบคุณคนที่เข้ามาอ่านนะคะ จะดีมากถ้าเม้นคุยกัน ไปละบาย