”ไม้กระดานแผ่นเดียว“
หลวงปู่สถิต วัดญาณสังวราราม เมตตาเล่า ประสบการณ์ที่ท่านไปจำพรรษาอยู่รูปเดียว ที่วัดหนองบัวธรรมาราม จ.กำแพงเพชร (ปี 2528 - 2531) ไว้ว่า
เหตุเกิดเมื่อปี 2530 มีครอบครัวอยู่ครอบครัวหนึ่ง บ้านอยู่ไม่ไกลวัด ประกอบด้วย พ่อ แม่ ลูกชายและลูกสาว แม่และลูกสาว ชอบทำบุญตักบาตรเป็นประจำ แต่พ่อและลูกชายไม่เชื่อเรื่อง บุญบาป ตั้งแต่หลวงปู่สถิตมาจำพรรษาที่วัดนี้ ไม่เคยเห็นพ่อและลูกชาย ทำบุญ ใส่บาตรเลย แต่แม่และลูกสาวทำบุญใส่บาตรเป็นประจำ
ลูกชายไปเที่ยวขโมยไก่ชาวบ้านกิน ถูกชาวบ้านใช้ปืนยิงจนตายคาที่ อยู่มาวันหนึ่งหลังจากลูกชายตายไม่นาน ลูกสะใภ้ (เมียของลูกชาย) นั่งอยู่ชั้น 2 ของบ้านลงไปนอนดิ้นกับพื้น แล้วเสียงเปลี่ยนเป็นลูกชาย พูดว่า ยมบาลให้โอกาสกลับมาหาแม่ ไปตามแม่ให้หน่อขณะนั้นหลวงปู่สถิต อยู่ในเหตุการณ์พอดี จึงให้คนรีบไปตามแม่มา
เมื่อแม่เดินมาถึงหน้าบ้าน ลูกสะใภ้อ้วนมากน้ำหนักร้อยกว่ากิโล รีบวิ่งลงบันไดลงมา ลงมาได้ครึ่งหนึ่งยังไม่ถึงพื้นก็กระโดดลงมาจากกระได ความสูงประมาณเกือบเมตรแล้ววิ่งไปกราบเท้าแม่และร้องไห้เป็นเสียงลูกชายว่า (หลวงปู่สถิต ประหลาดใจมากน้ำหนักร้อยกว่ากิโล กระโดดลงมาได้อย่างไร)
ลูกชาย : แม่หนูขอโทษ หนูไปลำบาก ทรมาน หนูไปนรก ยมบาลให้โอกาสหนูมาถามแม่ ตอนหนูลงไปนรก ยมบาลโยนหนูลงไปในกระทะทองแดง แต่มีไม้กระดานแผ่นหนึ่งมากันไว้ไม่ให้หนูตกลงไปในกระทะ ยมบาลก็จับหนูโยนลงไปใหม่ ทำถึง 3 หน ก็มีไม้แผ่นหนึ่งมากันไว้
ยมบาลถามหนูว่า “ไปทำบุญอะไรมา กูถึงโยนลงกระทะไม่ได้”
หนูตอบไปว่า “คิดไม่ออกเลย เพราะตอนมีชีวิตไม่เชื่อเรื่องบุญ บาป ไม่เคยทำบุญอะไรเลย”
ยมบาล “กูให้โอกาสขึ้นไปถามแม่ ว่าทำบุญอะไรไว้”
แม่ : ไอหนูเอ้ย ก่อนตายเอ็งจำได้ไหม เอ็งได้ไม้มาแผ่นหนึ่ง เอ็งทำเป็นประตูมาให้แม่ แม่นำประตูบานนั้นไปถวายวัด (วัดหนองบัวฯ)
ลูกชาย : สาธุ ยมบาลให้เวลาหนูมาแปปเดียว ช่วยทำผ้าป่าให้หนูกองหนึ่งและนำข้าวสาร 1 กระสอบไปถวายวัด เพราะอะไรให้ไปถามไอชูเพื่อนหนู สักแปปก็เหมือนมีคนกระชากลูกชายออกจากร่างลูกสะใภ้ ลูกสะใภ้นอนสลบอยู่กับพื้น
แม่ไปถามไอชูว่าทำไมลูกชายถึงให้ถวายข้าวสารคืนวัด ไอชูหน้าซีดตอบว่า ก่อนลูกชายตาย ได้ไปขโมยข้าวสารวัด 1 กระสอบมากินกัน
อย่าประมาทบุญแม้เพียงเล็กน้อย บุญไม้กระดานแผ่นเดียว ก็ลงไปช่วยในนรก
ไม้กระดานแผ่นเดียว
หลวงปู่สถิต วัดญาณสังวราราม เมตตาเล่า ประสบการณ์ที่ท่านไปจำพรรษาอยู่รูปเดียว ที่วัดหนองบัวธรรมาราม จ.กำแพงเพชร (ปี 2528 - 2531) ไว้ว่า
เหตุเกิดเมื่อปี 2530 มีครอบครัวอยู่ครอบครัวหนึ่ง บ้านอยู่ไม่ไกลวัด ประกอบด้วย พ่อ แม่ ลูกชายและลูกสาว แม่และลูกสาว ชอบทำบุญตักบาตรเป็นประจำ แต่พ่อและลูกชายไม่เชื่อเรื่อง บุญบาป ตั้งแต่หลวงปู่สถิตมาจำพรรษาที่วัดนี้ ไม่เคยเห็นพ่อและลูกชาย ทำบุญ ใส่บาตรเลย แต่แม่และลูกสาวทำบุญใส่บาตรเป็นประจำ
ลูกชายไปเที่ยวขโมยไก่ชาวบ้านกิน ถูกชาวบ้านใช้ปืนยิงจนตายคาที่ อยู่มาวันหนึ่งหลังจากลูกชายตายไม่นาน ลูกสะใภ้ (เมียของลูกชาย) นั่งอยู่ชั้น 2 ของบ้านลงไปนอนดิ้นกับพื้น แล้วเสียงเปลี่ยนเป็นลูกชาย พูดว่า ยมบาลให้โอกาสกลับมาหาแม่ ไปตามแม่ให้หน่อขณะนั้นหลวงปู่สถิต อยู่ในเหตุการณ์พอดี จึงให้คนรีบไปตามแม่มา
เมื่อแม่เดินมาถึงหน้าบ้าน ลูกสะใภ้อ้วนมากน้ำหนักร้อยกว่ากิโล รีบวิ่งลงบันไดลงมา ลงมาได้ครึ่งหนึ่งยังไม่ถึงพื้นก็กระโดดลงมาจากกระได ความสูงประมาณเกือบเมตรแล้ววิ่งไปกราบเท้าแม่และร้องไห้เป็นเสียงลูกชายว่า (หลวงปู่สถิต ประหลาดใจมากน้ำหนักร้อยกว่ากิโล กระโดดลงมาได้อย่างไร)
ลูกชาย : แม่หนูขอโทษ หนูไปลำบาก ทรมาน หนูไปนรก ยมบาลให้โอกาสหนูมาถามแม่ ตอนหนูลงไปนรก ยมบาลโยนหนูลงไปในกระทะทองแดง แต่มีไม้กระดานแผ่นหนึ่งมากันไว้ไม่ให้หนูตกลงไปในกระทะ ยมบาลก็จับหนูโยนลงไปใหม่ ทำถึง 3 หน ก็มีไม้แผ่นหนึ่งมากันไว้
ยมบาลถามหนูว่า “ไปทำบุญอะไรมา กูถึงโยนลงกระทะไม่ได้”
หนูตอบไปว่า “คิดไม่ออกเลย เพราะตอนมีชีวิตไม่เชื่อเรื่องบุญ บาป ไม่เคยทำบุญอะไรเลย”
ยมบาล “กูให้โอกาสขึ้นไปถามแม่ ว่าทำบุญอะไรไว้”
แม่ : ไอหนูเอ้ย ก่อนตายเอ็งจำได้ไหม เอ็งได้ไม้มาแผ่นหนึ่ง เอ็งทำเป็นประตูมาให้แม่ แม่นำประตูบานนั้นไปถวายวัด (วัดหนองบัวฯ)
ลูกชาย : สาธุ ยมบาลให้เวลาหนูมาแปปเดียว ช่วยทำผ้าป่าให้หนูกองหนึ่งและนำข้าวสาร 1 กระสอบไปถวายวัด เพราะอะไรให้ไปถามไอชูเพื่อนหนู สักแปปก็เหมือนมีคนกระชากลูกชายออกจากร่างลูกสะใภ้ ลูกสะใภ้นอนสลบอยู่กับพื้น
แม่ไปถามไอชูว่าทำไมลูกชายถึงให้ถวายข้าวสารคืนวัด ไอชูหน้าซีดตอบว่า ก่อนลูกชายตาย ได้ไปขโมยข้าวสารวัด 1 กระสอบมากินกัน
อย่าประมาทบุญแม้เพียงเล็กน้อย บุญไม้กระดานแผ่นเดียว ก็ลงไปช่วยในนรก