เมื่อมีแม่ที่อ้าปากทีเขาก็พ่นแต่คำด่า

สวัสดีค่ะ วันนี้อยากมาระบายเรื่องปัญหากับแม่ตอนนี้ ต้องบอกก่อนเลยนะคะว่าเราไม่ได้อยู่กับแม่ตั้งแต่เด็กแต่พึ่งย้ายมาอยู่กับเขาพึ่งครบรอบ1ปี ช่วงแรกๆแม่ก็ปกติดี ทุกอย่างกำลังดี จนกระทั่งเราตเองขึ้นม.3 ค่าใช้จ่ายที่ใช้ใน.3ค่อนข้างที่จะเยอะเราเข้าใจที่แม่เขาเครียด แต่ทุกครั้งที่มีเรื่องให้เสียเงินเราจะมาบอกเขาไว้แต่เงินพวกนั้นเราเป็นคนไปหาเอง ทั้งทำงาน หรือไปเบิกเงินจากทุนเรียนดีแต่ทุกครั้งเขาก็มักจะบอกคนอื่นว่าเขาเป็นคนจ่ายค่ากิจกรรมเหล่านั้นทั้งหมด เรายังเข้าใจเพราะอาจจะไม่อยากขายหน้าแต่สิ่งที่เราไม่เข้าใจคือแม่ด่าเราว่าจ่ายค่าของเยอะแยะ หัดโกหกว่าเอาเงินไปจ่ายค่าของทั้งๆที่เราเอาไปจ่ายจริงๆไม่เคยค้างให้ต้องมาตามจ่าย เพราะเราจ่ายไว้ฟมด อย่างวันนี้เราเก็บเงินไว้ก่อนหน้านี้100เขาก็บอกว่าหัดโกหกใช้เงินไม่รู้เรื่อง แต่เงิน100บาทนี้เราเอาไว้จ่ายค่าเก้าอี้ที่ทุกๆปีม.3จะต้องบริจาค เราเลยรู้สึกน้อยใจแม่ทั้งๆที่พยายามไม่ให้เขาต้องมาจ่ายแล้วแต่เขากลับด่าเราด้วยถ้อยคำที่รุนแรง เราอยากหลุดพ้นจากแม่ให้เร็วๆ ยิ่งอยู่เราก็เหมือนจะสูญเสียความเป็นตัวเอง ไม่มีอิสระ ไม่มีสิทธิ์ออกเสียงบอกอะไรกับเขาได้เพราะเขามักจะตัดสินเราทั้งๆที่บางทีเราอาจจะไม่เคยเป็นแบบนั้นเลย เราเลยภาวนาขอให้หลุดพ้นไวๆอยากกลับไปอยู่กับยาย ไม่อยากเป็นแบบนี้ที่ต้องมาร้องไห้เพราะคำด่าถ้อของคนที่เราเรียกว่าแม่อีกแล้ว...