คือ มันเป็นคำถามที่อยู่ในใจผมมานานมากแล้ว
ยกตัวอย่าง
- ข้าราชการ (ไม่จำกัดหน่วยงาน) เวลาเรียกรับผลประโยชน์พิเศษต่างๆ
มันจะมีคำพูดประมาณ "ท่านขอมาว่า..." , "เดี๋ยวให้ไปคุยกับ ผอ." , "จริงๆแล้วเรื่องนี้มันง่ายนะ แค่..." , "พี่สะดวกยังไงอ่ะ?"
- เอกชนเวลาไปติดต่อราชการ
มันก็จะมีพูดทำนองว่า "คุณช่วยประสานเรื่องนี้กับหัวหน้าให้ที" , "พอจะมีช่องทางให้..."
- ข้าราชการด้วยกัน
เช่น "ถ้าเมิงจะขึ้น (ตำแหน่ง) เมิงเตรียมไว้...(จำนวนเงิน)" , "เอ็งไปดูโซนนี้แล้วเก็บส่งมา"
- นักการเมือง (อันนี้หนักเลย -.-)
ที่ ยืนปราศรัยหน้าไมค์พูดจาอวยความดี ชูผลงานของตัวเอง ทั้งๆที่เมิงก็ทั้งซื้อเสียง , แปรงบเข้ากระเป๋า ,
ผูกขาดสัมปทาน , ผลประโยชน์ทับซ้อน , สาดโคลน , ด่าพ่อล่อแม่ , เขียนกฎหมาย&ตีความกฎหมายที่เป็นคุณต่อตัว ฯลฯ
- ประชาชนคนธรรมดา
เช่นว่า "ใครๆเขาก็ทำกัน" , "หยวนๆหน่า" , "แค่นี้เอง" , "ทีคนอื่นทำไมทำได้"
///
คือ เกินครึ่งของคนพวกนี้ ผมมั่นใจว่านอกจากบทบาททางอาชีพ เช่น เป็นตำรวจ , ทหาร , นักการเมือง , ข้าราชการ , นักธุรกิจ
เขายังคงมีบทบาทของการเป็น "พ่อ" เป็น "แม่" คนด้วย
ผมอยากรู้ว่าเขาไม่อายหรอเวลาสอนลูก ไม่อายหรอเวลานั่งกินข้าวต่อหน้าลูกเมีย
ถ้าวันนึงลูกเขาถามว่า "พ่อเอาเงินจากไหนมาส่งผมเรียน?"
ถ้าวันนึงเมียเขาถามว่า "บ้านเราหลังใหญ่ขนาดนี้จะส่งไหวหรอ?"
คนถูกถามจะตอบลูกเมียยังไงอ่ะ? -- "โอ๊ยยย พ่อโกงเขามาลูก" "โปรเจคต์นี้ได้มาเยอะไม่ต้องห่วงเลย"
งี้หรอ? มันได้หรอ??
แล้วเขาเหล่านั้นจะสอนลูกสอนหลานยังไง??
เอาง่ายๆแค่เรื่องคุณธรรมพื้นฐาน ศีล5 ก็พอ มันจะสอนลูกสอนหลานกันยังไง ในเมื่อตัวเขาก็ทำในสิ่งที่มันผิดมันชั่ว
ผมเองก็ไม่ใช่คนดีเด่อะไรหรอก แต่ ตอนเด็กผมเคยเม้มตังค์ทอนแม่ร้อยสองร้อย ผมกลัวเหงื่อซึมมือจนสุดท้ายต้องไปสารภาพบาป
ตอนวัยรุ่น ผมไปเรียนพิเศษที่สยาม แล้วโดดเรียนไปซื้อหนังโป๊ที่พันทิป นี่เป็นตราบาปผมเลยนะ ยังรู้สึกผิดต่อพ่อแม่มายันโต
โตมาหน่อยเวลาทำงาน ผมสั่งพัสดุจาก shoppee ที่มีโค้ดส่วนลด แล้วออกใบกำกับภาษีได้จำนวนเต็มไปเบิกบริษัท ผมยังเสียววาบจะโดนเรียก
อยากรู้จริงๆ คนพวกนั้นเขาทำได้ยังไง
ที่สำคัญคือ
เมิงไม่อายตัวเองกันหรอ??
ชีวิตมัน "ขาด" ถึงขนาดต้องทำแบบนี้เพื่อให้อยู่รอดหรอ?
เพื่ออำนาจ , เพื่อเงินทอง มันกลบสามัญสำนึกดีชั่วได้หมดเลยหรอ?? จริงดิ!?
(ไม่อยากแท๊ก "ราชดำเนิน" เลย ไม่อยากได้บรรยากาศ toxic แต่มันก็ต้องแท้ก)
คนเราเวลาที่จะทำผิด ทำชั่ว คดโกง โกหก เรียกรับผลประโชน์ ฯลฯ เขาไม่รู้สึกผิดหรือละอายต่อจิตใต้สำนึกกันบ้างหรอครับ?
* กระทู้นี้สามารถใช้งานได้เฉพาะผู้ที่มี Link นี้เท่านั้นค่ะยกตัวอย่าง
- ข้าราชการ (ไม่จำกัดหน่วยงาน) เวลาเรียกรับผลประโยชน์พิเศษต่างๆ
มันจะมีคำพูดประมาณ "ท่านขอมาว่า..." , "เดี๋ยวให้ไปคุยกับ ผอ." , "จริงๆแล้วเรื่องนี้มันง่ายนะ แค่..." , "พี่สะดวกยังไงอ่ะ?"
- เอกชนเวลาไปติดต่อราชการ
มันก็จะมีพูดทำนองว่า "คุณช่วยประสานเรื่องนี้กับหัวหน้าให้ที" , "พอจะมีช่องทางให้..."
- ข้าราชการด้วยกัน
เช่น "ถ้าเมิงจะขึ้น (ตำแหน่ง) เมิงเตรียมไว้...(จำนวนเงิน)" , "เอ็งไปดูโซนนี้แล้วเก็บส่งมา"
- นักการเมือง (อันนี้หนักเลย -.-)
ที่ ยืนปราศรัยหน้าไมค์พูดจาอวยความดี ชูผลงานของตัวเอง ทั้งๆที่เมิงก็ทั้งซื้อเสียง , แปรงบเข้ากระเป๋า ,
ผูกขาดสัมปทาน , ผลประโยชน์ทับซ้อน , สาดโคลน , ด่าพ่อล่อแม่ , เขียนกฎหมาย&ตีความกฎหมายที่เป็นคุณต่อตัว ฯลฯ
- ประชาชนคนธรรมดา
เช่นว่า "ใครๆเขาก็ทำกัน" , "หยวนๆหน่า" , "แค่นี้เอง" , "ทีคนอื่นทำไมทำได้"
///
คือ เกินครึ่งของคนพวกนี้ ผมมั่นใจว่านอกจากบทบาททางอาชีพ เช่น เป็นตำรวจ , ทหาร , นักการเมือง , ข้าราชการ , นักธุรกิจ
เขายังคงมีบทบาทของการเป็น "พ่อ" เป็น "แม่" คนด้วย
ผมอยากรู้ว่าเขาไม่อายหรอเวลาสอนลูก ไม่อายหรอเวลานั่งกินข้าวต่อหน้าลูกเมีย
ถ้าวันนึงลูกเขาถามว่า "พ่อเอาเงินจากไหนมาส่งผมเรียน?"
ถ้าวันนึงเมียเขาถามว่า "บ้านเราหลังใหญ่ขนาดนี้จะส่งไหวหรอ?"
คนถูกถามจะตอบลูกเมียยังไงอ่ะ? -- "โอ๊ยยย พ่อโกงเขามาลูก" "โปรเจคต์นี้ได้มาเยอะไม่ต้องห่วงเลย"
งี้หรอ? มันได้หรอ??
แล้วเขาเหล่านั้นจะสอนลูกสอนหลานยังไง??
เอาง่ายๆแค่เรื่องคุณธรรมพื้นฐาน ศีล5 ก็พอ มันจะสอนลูกสอนหลานกันยังไง ในเมื่อตัวเขาก็ทำในสิ่งที่มันผิดมันชั่ว
ที่สำคัญคือ
เมิงไม่อายตัวเองกันหรอ??
ชีวิตมัน "ขาด" ถึงขนาดต้องทำแบบนี้เพื่อให้อยู่รอดหรอ?
เพื่ออำนาจ , เพื่อเงินทอง มันกลบสามัญสำนึกดีชั่วได้หมดเลยหรอ?? จริงดิ!?
(ไม่อยากแท๊ก "ราชดำเนิน" เลย ไม่อยากได้บรรยากาศ toxic แต่มันก็ต้องแท้ก)