สวัสดีครับ ผมมีเรื่องที่คิดไม่ตกผลึกสักที ว่าจะเอาไงต่อกับชีวิต ในวัย 30+ ระหว่างลาออกจากราชการไปทำงานเอกชน และ รับราชการต่อหรือโอนย้ายไปหน่วยงานราชการท้องถิ่น ควรเลือกอะไรดี (ด้วยเหตุและปัจจัยที่มีอยู่ในตัวผม) ขอทราบความคิดเห็นจากสมาชิกทุกท่านหน่อยครับ.....
"ปัจจัยร่วมในการตัดสินใจ" มีดังนี้
ปัจจุบัน อายุ 32 ปี อาชีพรับราชการทหาร (ระดับประทวน) วุฒิการศึกษา ป.ตรี วิศวกรรมศาสตร์ (มีใบประกอบวิชาชีพ กว.) สถานะปัจจุบัน ถ้าหากผมลาออกจากราชการจะได้รับเบี้ยหวัด เดือนละ 11,000 บาท + สวัสดิการเหมือนราชการ พ่อ แม่ ลูก เมีย และเมื่อหมดเวลารับเบี้ยหวัด (อีก 11 ปี) ต้องเปลี่ยนประเภทเป็นบำเหน็จหรือบำนาญ ซึ่งอายุราชการของผมก็เพียงพอที่จะได้รับบำนาญแล้ว ในอัตรา 11,000 บาท (อาจมีการเพิ่มขึ้นตามค่าครองชีพในอนาคต)
"สาเหตุในการริเริ่มคิด" มีดังนี้
1.ปัจจุบันสถานที่ทำงาน อยู่ห่างภูมิลำเนา 1,000 KM ทำให้ผมต้องคิดหาหนทางเพื่อกลับไปอยู่ใกล้ภูมิลำเนา (มีทรัพย์สินที่ต้องดูแลและอาจจะต้องดูแลพ่อแม่ในอนาคต) ซึ่งถ้าอยู่ในหน่วยงานเดิม ผมอยู่สามารถย้ายไปใกล้ที่สุดแค่ 250 KM
2.ค่าใช้จ่ายสวนทางกับเงินเดือน อยู่เมืองหลวงค่าใช้จ่ายเยอะ เงินเดือนน้อยและอัตราการเพิ่มก็น้อยนิด มีภาระลูก 2 คน และต้องผ่อนรถ และถ้าหากอยากโตในหน่วยงานเดิมต้องรออย่างน้อยอีก 5 ปี ถึงจะมีสิทธิสอบขึ้นสัญญาบัตร(ไม่การันตีว่าจะสอบได้แน่นอนในครั้งแรก)
3.เห็นมีคนบ่นเบื่องานราชการอยากลาออก(ผมยังไม่ถึงขั้นนั้น) แต่กลัวว่าในอนาคตจะมีความคิดแบบนี้ เปราะปัจจุบันเริ่มตะขิดตะขวงใจหน่อยๆ และเมื่อตัดสินใจตอนนั้น กลัวว่าจะสายเกินไปแล้ว ลาออกตอนอายุเริ่มเยอะไปเริ่มงานเอกชนยาก เผลออาจจะได้แค่บำเหน็จ หากจะรับบำนาญต้องอยู่ยาวไปถึงอายุ 50 + ปี ซึ่งลาออกตอนนั้น ก็ไม่รู้จะไปเริ่มอะไรใหม่แล้ว (บำนาญอาจจะ 3x,xxx )
4.เห็นเพื่อนๆที่เรียนมาด้วยกันปัจจุบันเงินเดือน 2x,xxx - 3x,xxx แต่ตัดภาพมาที่ผม 17,xxx+ (ณ ปัจจุบัน) คิดแล้วระเหี่ยใจ จึงจะตัดสินใจลาออกไปทำเอกชน เพื่อให้มีรายได้ 2 ทาง (เบี้ยหวัด 11,000 + เอกชนเริ่มต้น 1x,xxx) ซึ่งมากกว่าที่ได้รับอยู่ในปัจจุบันแน่นอน
"ปัญหาตอนนั้" คือ มีความลังเลระหว่าง 2 ทางเลือก
1.รับราชการต่อ แต่โอนย้ายไปหน่วยงานอื่นที่อยู่ใกล้บ้าน (ไม่อยู่ที่เดิมแน่นอน เพราะมองไม่เห็นทางอะไรเลย) แต่คิดว่าเงินเดือนก็ไม่ได้ช่วยให้สามารถรอดพ้น แต่เส้นทางเติบโตก็พอเห็นอยู่บ้าง และหากคิดจะลาออกจากราชการตอนที่ย้ายไปแล้ว ก็จะได้แค่บำเหน็จอย่างเดียว... สรุป คือถ้าเลือกทางนี้ต้องทนไปยันวาระสุดท้ายของชีวิต
2.ลาออกรับเบี้ยเดือนละ 11,000 + สวัสดิการ ตลอดชีวิต และหางานเอกชนทำอีกทาง ตามวุฒิการศึกษาที่มีอยู่ ทางนี้มีรายรับเพิ่มขึ้นจากเดิมแน่นอน แต่ที่ลังเลเพราะ เห็นว่าทำไม คนทำงานเอกชน ถึงอยากมาสมัครสอบเข้ารับราขการกันเยอะ บางคนอายุ 30-40 ก็ยังมาสอบ และอื่นๆที่ได้ยินมาอีก เอกชนบีบให้ลาออก ทำงานเอกชนเหนื่อย ไม่มีเวลา งานเอกชนไม่แน่นอนไม่มั่นคง และพ่อแม่ญาติผู้ใหญ่ ไม่ค่อยมีใครแนะนำแนวทางนี้เลย
ทั้งหมดนี้เลยอยากทราบความคิดของผู้ที่ได้อ่านกระทู้นี้ ถ้าเป็นท่าน จะเลือกทางใด... เพราะผมไม่ทราบข้อมูลในมุมมองของเอกชนเท่าไหร่
ท้ายที่สุดผมรู้ว่า "ไม่มีใครรู้ดีเท่าตัวเราเอง" แต่ผมก็แค่ต้องการข้อมูลจากคนที่อยู่ทั้ง 2 วงการ มาประกอบการตัดสินใจในชีวิต ที่ตัดสินใจไปแล้ว ไม่อาจหวนกลับคืนได้...
ขอบคุณครับ
รับราชการต่อ หรือ ลาออกไปทำเอกชนดี ? ในเมื่อได้รับบำนาญแล้ว ในวัย 30+
"ปัจจัยร่วมในการตัดสินใจ" มีดังนี้
ปัจจุบัน อายุ 32 ปี อาชีพรับราชการทหาร (ระดับประทวน) วุฒิการศึกษา ป.ตรี วิศวกรรมศาสตร์ (มีใบประกอบวิชาชีพ กว.) สถานะปัจจุบัน ถ้าหากผมลาออกจากราชการจะได้รับเบี้ยหวัด เดือนละ 11,000 บาท + สวัสดิการเหมือนราชการ พ่อ แม่ ลูก เมีย และเมื่อหมดเวลารับเบี้ยหวัด (อีก 11 ปี) ต้องเปลี่ยนประเภทเป็นบำเหน็จหรือบำนาญ ซึ่งอายุราชการของผมก็เพียงพอที่จะได้รับบำนาญแล้ว ในอัตรา 11,000 บาท (อาจมีการเพิ่มขึ้นตามค่าครองชีพในอนาคต)
"สาเหตุในการริเริ่มคิด" มีดังนี้
1.ปัจจุบันสถานที่ทำงาน อยู่ห่างภูมิลำเนา 1,000 KM ทำให้ผมต้องคิดหาหนทางเพื่อกลับไปอยู่ใกล้ภูมิลำเนา (มีทรัพย์สินที่ต้องดูแลและอาจจะต้องดูแลพ่อแม่ในอนาคต) ซึ่งถ้าอยู่ในหน่วยงานเดิม ผมอยู่สามารถย้ายไปใกล้ที่สุดแค่ 250 KM
2.ค่าใช้จ่ายสวนทางกับเงินเดือน อยู่เมืองหลวงค่าใช้จ่ายเยอะ เงินเดือนน้อยและอัตราการเพิ่มก็น้อยนิด มีภาระลูก 2 คน และต้องผ่อนรถ และถ้าหากอยากโตในหน่วยงานเดิมต้องรออย่างน้อยอีก 5 ปี ถึงจะมีสิทธิสอบขึ้นสัญญาบัตร(ไม่การันตีว่าจะสอบได้แน่นอนในครั้งแรก)
3.เห็นมีคนบ่นเบื่องานราชการอยากลาออก(ผมยังไม่ถึงขั้นนั้น) แต่กลัวว่าในอนาคตจะมีความคิดแบบนี้ เปราะปัจจุบันเริ่มตะขิดตะขวงใจหน่อยๆ และเมื่อตัดสินใจตอนนั้น กลัวว่าจะสายเกินไปแล้ว ลาออกตอนอายุเริ่มเยอะไปเริ่มงานเอกชนยาก เผลออาจจะได้แค่บำเหน็จ หากจะรับบำนาญต้องอยู่ยาวไปถึงอายุ 50 + ปี ซึ่งลาออกตอนนั้น ก็ไม่รู้จะไปเริ่มอะไรใหม่แล้ว (บำนาญอาจจะ 3x,xxx )
4.เห็นเพื่อนๆที่เรียนมาด้วยกันปัจจุบันเงินเดือน 2x,xxx - 3x,xxx แต่ตัดภาพมาที่ผม 17,xxx+ (ณ ปัจจุบัน) คิดแล้วระเหี่ยใจ จึงจะตัดสินใจลาออกไปทำเอกชน เพื่อให้มีรายได้ 2 ทาง (เบี้ยหวัด 11,000 + เอกชนเริ่มต้น 1x,xxx) ซึ่งมากกว่าที่ได้รับอยู่ในปัจจุบันแน่นอน
"ปัญหาตอนนั้" คือ มีความลังเลระหว่าง 2 ทางเลือก
1.รับราชการต่อ แต่โอนย้ายไปหน่วยงานอื่นที่อยู่ใกล้บ้าน (ไม่อยู่ที่เดิมแน่นอน เพราะมองไม่เห็นทางอะไรเลย) แต่คิดว่าเงินเดือนก็ไม่ได้ช่วยให้สามารถรอดพ้น แต่เส้นทางเติบโตก็พอเห็นอยู่บ้าง และหากคิดจะลาออกจากราชการตอนที่ย้ายไปแล้ว ก็จะได้แค่บำเหน็จอย่างเดียว... สรุป คือถ้าเลือกทางนี้ต้องทนไปยันวาระสุดท้ายของชีวิต
2.ลาออกรับเบี้ยเดือนละ 11,000 + สวัสดิการ ตลอดชีวิต และหางานเอกชนทำอีกทาง ตามวุฒิการศึกษาที่มีอยู่ ทางนี้มีรายรับเพิ่มขึ้นจากเดิมแน่นอน แต่ที่ลังเลเพราะ เห็นว่าทำไม คนทำงานเอกชน ถึงอยากมาสมัครสอบเข้ารับราขการกันเยอะ บางคนอายุ 30-40 ก็ยังมาสอบ และอื่นๆที่ได้ยินมาอีก เอกชนบีบให้ลาออก ทำงานเอกชนเหนื่อย ไม่มีเวลา งานเอกชนไม่แน่นอนไม่มั่นคง และพ่อแม่ญาติผู้ใหญ่ ไม่ค่อยมีใครแนะนำแนวทางนี้เลย
ทั้งหมดนี้เลยอยากทราบความคิดของผู้ที่ได้อ่านกระทู้นี้ ถ้าเป็นท่าน จะเลือกทางใด... เพราะผมไม่ทราบข้อมูลในมุมมองของเอกชนเท่าไหร่
ท้ายที่สุดผมรู้ว่า "ไม่มีใครรู้ดีเท่าตัวเราเอง" แต่ผมก็แค่ต้องการข้อมูลจากคนที่อยู่ทั้ง 2 วงการ มาประกอบการตัดสินใจในชีวิต ที่ตัดสินใจไปแล้ว ไม่อาจหวนกลับคืนได้...
ขอบคุณครับ