ละครหลายเรื่อง ไปถ่ายที่ภาคอีสาน ก็ให้ตัวละครพูดอีสาน จะพูดภาษากลางก็กับคนที่มาจากกรุงเทพฯ
แต่พอไปถ่ายภาคเหนือ ภาคใต้ น้อยครั้งจะให้ตัวละครพูดภาษาถิ่น ที่เห็นก็ไม่กี่เรื่อง เหนือก็ กลิ่นกาสะลอง (ภาคอดีตเยอะมาก ภาคปัจจุบันไม่เท่าไหร่), ใต้ก็ ต้นร้ายปลายรัก (ยังจำฉากที่โม อมีนา กับ หนุ่ม คงกะพัน คู่พ่อลูก แหลงใต้กันได้)
ที่ชัดสุดคือ หนังวัยรุ่นไทยสมัยก่อน เช่น อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป, กระโปรงบานขาสั้น, ม.6/2 ห้องครูวารี ฯลฯ ไปถ่ายเชียงใหม่กันเยอะมาก แต่ก็ให้ตัวละครพูดภาษากลาง แต่อันนี้เจาะกลุ่มภาคกลางเข้าใจได้
ทำไมละครถึงไม่ค่อยให้ตัวละครพูดภาษาเหนือหรือภาษาใต้เท่าไหร่เลย เมื่อเทียบกับภาษาอีสาน
แต่พอไปถ่ายภาคเหนือ ภาคใต้ น้อยครั้งจะให้ตัวละครพูดภาษาถิ่น ที่เห็นก็ไม่กี่เรื่อง เหนือก็ กลิ่นกาสะลอง (ภาคอดีตเยอะมาก ภาคปัจจุบันไม่เท่าไหร่), ใต้ก็ ต้นร้ายปลายรัก (ยังจำฉากที่โม อมีนา กับ หนุ่ม คงกะพัน คู่พ่อลูก แหลงใต้กันได้)
ที่ชัดสุดคือ หนังวัยรุ่นไทยสมัยก่อน เช่น อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป, กระโปรงบานขาสั้น, ม.6/2 ห้องครูวารี ฯลฯ ไปถ่ายเชียงใหม่กันเยอะมาก แต่ก็ให้ตัวละครพูดภาษากลาง แต่อันนี้เจาะกลุ่มภาคกลางเข้าใจได้