ตอนที่ 5)

"เด็กที่ไม่ถาม"

เด็กคนนั้นโตขึ้นอีกนิด
ไม่ใช่เพราะตัวสูงขึ้น

แต่เพราะเขาหยุดถาม

เขามองฝนตก
โดยไม่ถามว่าฝนมาจากไหน

เขามองดวงดาว
โดยไม่ถามว่ามีกี่ดวง

เขาฟังเสียงหัวใจ
โดยไม่ถามว่ามันชื่ออะไร


ปีศาจไร้ชื่อนั่งข้าง ๆ

มันยิ้ม​
เพราะไม่ต้องตอบคำถามใด ๆ


ปีศาจกินชื่อเดินผ่านมา

มันไม่ได้กินชื่อคำถาม​
เพราะไม่มีใครยื่นให้


วันหนึ่ง

ผู้ใหญ่คนหนึ่งถามเด็กว่า
“ไม่สงสัยบ้างหรือ”

เด็กคิดนิดหนึ่ง

แล้วส่ายหน้า​
“ผมแค่อยู่”
เขาพูดเบา ๆ

ลมพัดผ่าน
ต้นไม้ไม่ถามว่าลมคือใคร

ดวงอาทิตย์ไม่ถามว่าทำไมต้องขึ้น
ทุกอย่างทำหน้าที่ของมัน

โดยไม่ต้องรู้เหตุผล

คืนนั้น

เด็กนั่งเงียบ ๆ​

เขาไม่ได้คิดว่าโลกต้องอธิบายตัวเอง

เขาแค่รู้ว่า​
บางคำถาม

ถ้ารีบถามเกินไป
คำตอบจะหายไป

และโลกก็เรียนรู้ว่า
ก่อนจะมีคำถามที่ดี

ต้องมีการฟัง

ให้พอเสียก่อน
......


ฝันดีราตรีสวัสดิ์