สวัสดีค่ะพี่ๆ หนูมีเรื่องอยากจะปรึกษา รู้สึกเอะใจมาสักพักหนึ่งแล้วค่ถ

หนูสงสัยว่าเพื่อนคนนี้แอบชอบหนูหรือเปล่า นามสมมุติว่า เอ นะคะ คือช่วง ม.ต้น หนูเป็นรองหัวหน้าห้อง แล้วรับผิดชอบงานค่อนข้างเยอะ ช่วงแรก หนูก็จัดการงานได้โดยไม่มีปัญหาค่ะ แต่ช่วงหลังๆมา ด้วยภาระงานที่มากขึ้น คุณครูก็ฝากฝังงานเกือบทั้งหมดมาที่หนู เพราะหนูทำได้ดีที่สุด รวมทั้งเครียดอีกหลายเรื่อง ทั้งเรื่องเรียน เรื่องเพื่อน ไหนจะสอบเข้าอีก ทำให้เข้าโรงพยาบาลเพราะวิตกกังวลบ่อยครั้ง  จนเพื่อนเอ ที่เป็นรองหัวหน้าเหมือนกัน เริ่มเข้ามาทำงานแทนค่ะ มีเอาสมุดรายคาบไปเก็บให้ ทำงานแทนหลายๆเรื่อง ตอนนั้นหนูคิดว่าเพื่อนคงไม่อยากให้เราป่วย แต่มัแปลกขึ้นเรื่อยๆ เพราะเขาเดินไปส่งถึงรถหน้าโรงเรียนเลยค่ะ เขาบอกว่า กลัวหนูเป็นอะไรเสียก่อน กลัวรถชนหน้าโรงเรียน

จนกระทั่ง ม. ปลาย หนูย้ายโรงเรียนค่ะ ทำให้ไม่ได้เจอกันบ่อยเท่าแต่ก่อน แตาก็มีคุยกันบ้างนะคะ

จุดพีคมันอยู่ตรงที่ หนูรีโพสงานสวนดอกไม้ แล้วเขียนว่าอยากไป เขสก็ตอบกลับโพสจ์ที่หนูรีมาแล้วบอกว่าไปด้วย หนูก็ไม่ได้ติดอะไร เพราะมีเพื่อนหนูที่เป็นผู้หญิงไปด้วยอีก2คนค่ะ เขาก็โอเค แล้วก็มาจริงๆ ก่อนหน้านี้เขาถามว่าหนูจะใส่ชุดอะไรไป หนูก็ตอบว่าเดรสสีขาว เพราะหนูมีชุดแค่นั้น ก็ตอบแบบขำไป พอเจอกันที่งานเขาใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวมาค่ะ พยายามคิดในแง่ดีว่า คงบังเอิญ งานดอกไม้คงไม่มีใครใส่สีดำมา เพราะเพื่อนๆของหนูก็ใส่โทนสว่างมากันหมด
พอเข้าไปในงาน ก็ไปถ่ายรูปกันค่ะ ด้วยความที่ชุดหนูคอกว้าง ถ้าหันหน้าตรงชุดก็ดูปรกติดี แต่เวลาก้มจะเห็นอกนิดหน่อย เขาเห็นนะคะ แตาเขาก็หันหน้าไปทางอื่นค่ะ และหนูก็สังเกตกำไลข้อมือเขา เป็นกำไลที่หนูทำให้ตอนวันปัจฉิม เขาก็ใส่มาค่ะ หนูก็ตกใจนิดหน่อยแล้วบอกว่า ยังใส่อยู่อีกหรอ เขาบอก เขาใส่ตลอด (หนูไปส่องมาเขาใส่ตลอดจริงๆค่ะ) พอไปนั่งพักกันที่ริมน้ำ หนูนั่งตรงกลาง ส่วนเอไปคุยโทรศัพท์แล้วเดินมานั่งข้างๆเพื่อนหนู เอ นั่งห่างกับเพื่อนหนูมาก จนเพื่อนหนูแซวว่า ทำไมนั่งห่างกันจัง เขาบอกว่า เอไม่ได้สนิทกับเพื่อนของหนู และก็เป็นเพศตรงข้ามกัน กลัวจะอึดอัดเลยนั่งห่างออกมา พอหนูจะไปหยิบของ เพื่อนของหนูเลยขยับให้หนูนั่งใกล้ๆกับเอค่ะ เพราะเขาเห็นว่าหนูกับเอรู้จักกัน เอก็ไม่ได้ขยับหนีนะคะ เพื่อนหนูก็เล่าว่าตอนนี้หนูมีคนรู้จักเยอะมาก มีจะตามมาจีบเยอะ หนูเลยเล่าว่า หนูไม่ไปเดอรเที่ยวเลยเพราะกลัวเพื่อนคนหนึ่งจะตามมาจีบ หน้าเขาเปลี่ยนเลยค่ะ ตอนที่หนูเล่าก็ตั้งใจฟังมาก จนกระทั่งถึงตอนกลับบ้าน หนูกลับทางเดียวกัน เพื่อนหนูอีก2คนกลับคนละทางค่ะ เลยบอกเอว่า ให้ดูแลหนูดีๆนะ ซึ่งเขาก็ดูแลดีจริงๆค่ะ เดินบนฟุตบาต หนูเดินข้างนอก เขาเดินข้างใน จู่ๆเขาก็ขอสลับที่เพราะกลัวรถชนหนู หนูก็งง บนฟุตบาทไม่ให้รถขับขึ้นมา ตอนขึ้นสองแถวก็ยอมลวเลยป้ายมาส่งหนูที่บีทีเอส บอก ไม่อยากให้กลับคนเดียว แล้วอ้างว่าจะหาของกินแทน

หลังจากวันนั้น เขาก็ลงโน้ตว่า ขอบคนตัวเล็ก ใส่แว่น รุ่นเพื่อน เด็กเรียน ซึ่งตรงกับหนูมากๆ หนูไม่กล้าฟันธงว่าใช่หนูหรือเปล่า จึงอยากรบกวนขอคำแนะนำจากพี่ๆค่ะ