สวัสดีค่ะ เราอายุ 30 แต่ชีวิตดูสับสน งงๆ
เราจบปริญญาตรี ศิลปกรรม มหาลัยถือว่ามีชื่อเสียงอันดับต้นๆ ใน กทม
หลังจากนั้นกลับมาทำงานเป็นฟรีแลนแถวบ้านได้ไม่นานก็เริ่มมีงานประจำ
เป็นกราฟิค สักพักโควิดเลยตกงานอีกรอบ กลับมารับฟรีแลนต่อ
มีฝันอยากไปทำงาน ตปท (นิวซีแลนด์,ออสเตรเลีย,แคนาดา,ยุโรป) มีโอกาสเก็บเงินได้ก้อนนึง เลยตัดสินใจเทคคอร์สหาอาชีพที่ใกล้ความฝันหน่อย
และก็ได้ลงเรียนบาร์เทนเดอร์ตอนนั้นโชคดีมากเรียนจบแล้วเราได้งานทำเลย
เป็นโรงแรม 4 ดาว ที่ภูเก็ต ทำได้ไม่ถึงเดือนเค้าบอกว่าเราไม่ผ่านโปร
เค้าอยากได้ ผช แต่ก็โชคดีของเราอีก พอเค้าให้เวลาเราอีก 1 สัปดาห์ เราหางานใหม่ได้ก่อน
เราเลยออกเลย แล้วเป็นงานประจำด้วย
โชคดีของเราอีกต่อคือ เราหว่านใบสมัครงานไปเยอะ ตอนนั้นที่ไหนได้ก่อนก็คว้าก่อน
แล้วระหว่างที่เราทำงาน ก็มี รร 5 ดาว ติดต่อมา เราก็ตัดสินใจให้ที่นี่แหละ มีที่พักด้วย
เรรทำไปสักพัก ก็มีเพื่อนมาแนะนำงานให้เรา เงินเดือนเมากกว่าที่เดิมมาก เป็นงานออฟฟิศ
กราฟฟิกเหมือนเดิมบวกเขียน seo ด้วย ตอนนั้นเราคิดหัวเดียว ไม่ได้ปรึกษาใคร เราคิดแค่ว่าถ้าได้เงินเยอะ
จะทำให้เราได้ไป ตปท เร็ว
เราเลยไปทำกับเพื่อน ระหว่างนั้นก็หลงทางนิดหน่อย เพราะได้เงินมาก็ไม่ยอมเก็บ
ใช้จ่าย เที่ยวเล่น ซื้อของที่อยากได้ ไปเที่ยว ตปท บลาๆ แต่ทำไปสักพักก็เก็บเงินได้ก้อนนึง ไม่มาก จึงตัดสินใจลาออก
ตอนนี้เรารู้แล้วว่า นิสัยแย่ๆ ของเราอย่างหนึ่งคือ เบื่อง่ายมาก
เราเอาเงินเก็บก้อนนั้นส่งตัวเองไปเรียนต่อประเทศจีน หวังจะใช้ภาษาจีนหางานใหม่
แต่เราคงฝันสวยงามไปหเจอเจอขอของจริงไม่เป็นอย่างที่คิด เรียนได้ 5 เดือน
ทั้งที่คอร์สมัน 1 ปี แต่อยู่ต่อไม่ไหว พูดได้แต่ไม่ถึงกับทางการ
และใช่ค่ะ เรากลับมาอยู่ไทย ไได้เรียนจบคอร์ส ทำงานได้ สองที่ที่ละเดือน 555 ก็ลาออก เพราะไม่อดทนนั่นแหละ
แต่ก็มีเงินเก็บ เลยวางแผนใหม่ รู้สึกว่าตัวเองหลงทางมานาน และชีวิตดูไม่มั่นคง
เราเคยอยากขาย ทำนานหน้าหรืออะไรก็ตามที่ทำเงิน แต่ก็เหมือนพวกสมาธิสั้น จับต้นชนปลายไม่ถูก
เลยคิดว่าไม่มีเหมาะกับเรา
เราก็ค้นหาไปเรื่อยๆ นะคะ อาชีพที่มั่นคง แต่เป็นไปได้ ประเทศไหนบ้างที่ไปได้ หาข้อมูลเยอะกดกจนกระทั่งมาเจอหนทางใหม่
แม้จะรู้สึกว่าตัวเองไปเรื่อยก็เถอะ แต่ก็ไม่มีใครมาแนะนำอะไรเรา เราก็ต้องดิ้นรนเอาเอง
ตอนนี้เราตัดสินใจเอาเงินมาลงเรียนคอร์สผู้ช่วยพยาบาล
เพื่อปูรากฐานให้อนาคตอีกครั้ง คือเราอยากมีประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องกับสาย healthcare
ก่อน เพราะว่าเราคิดว่าอยากไปเยอรมันต่อ
แต่มันก็เกิดคำถามตอนเรามาสมัคร คือเจ้าหน้าที่ดูประหลาดใจ ที่เราจบตรี ไปเรียน จีน แล้วมาทำอะไรตรงนี้
คือ เค้าอาจจะไม่ได้คิดอะไร แต่เรารู้สึกว่า
บางคำพูดมันเหมือนกับสงสัยในตัวเรา เพราะเด็กที่มาเรียนก็วุฒิ ม.3 ม. 6
เราเลยสงสัยว่า ตอนนี้ เรากำลังก้าวถอยหลังหรอคะ
แบบนี้เรียกตัวชีวิตตกต่ำลงไหม
เราจบปริญญาตรี ศิลปกรรม มหาลัยถือว่ามีชื่อเสียงอันดับต้นๆ ใน กทม
หลังจากนั้นกลับมาทำงานเป็นฟรีแลนแถวบ้านได้ไม่นานก็เริ่มมีงานประจำ
เป็นกราฟิค สักพักโควิดเลยตกงานอีกรอบ กลับมารับฟรีแลนต่อ
มีฝันอยากไปทำงาน ตปท (นิวซีแลนด์,ออสเตรเลีย,แคนาดา,ยุโรป) มีโอกาสเก็บเงินได้ก้อนนึง เลยตัดสินใจเทคคอร์สหาอาชีพที่ใกล้ความฝันหน่อย
และก็ได้ลงเรียนบาร์เทนเดอร์ตอนนั้นโชคดีมากเรียนจบแล้วเราได้งานทำเลย
เป็นโรงแรม 4 ดาว ที่ภูเก็ต ทำได้ไม่ถึงเดือนเค้าบอกว่าเราไม่ผ่านโปร
เค้าอยากได้ ผช แต่ก็โชคดีของเราอีก พอเค้าให้เวลาเราอีก 1 สัปดาห์ เราหางานใหม่ได้ก่อน
เราเลยออกเลย แล้วเป็นงานประจำด้วย
โชคดีของเราอีกต่อคือ เราหว่านใบสมัครงานไปเยอะ ตอนนั้นที่ไหนได้ก่อนก็คว้าก่อน
แล้วระหว่างที่เราทำงาน ก็มี รร 5 ดาว ติดต่อมา เราก็ตัดสินใจให้ที่นี่แหละ มีที่พักด้วย
เรรทำไปสักพัก ก็มีเพื่อนมาแนะนำงานให้เรา เงินเดือนเมากกว่าที่เดิมมาก เป็นงานออฟฟิศ
กราฟฟิกเหมือนเดิมบวกเขียน seo ด้วย ตอนนั้นเราคิดหัวเดียว ไม่ได้ปรึกษาใคร เราคิดแค่ว่าถ้าได้เงินเยอะ
จะทำให้เราได้ไป ตปท เร็ว
เราเลยไปทำกับเพื่อน ระหว่างนั้นก็หลงทางนิดหน่อย เพราะได้เงินมาก็ไม่ยอมเก็บ
ใช้จ่าย เที่ยวเล่น ซื้อของที่อยากได้ ไปเที่ยว ตปท บลาๆ แต่ทำไปสักพักก็เก็บเงินได้ก้อนนึง ไม่มาก จึงตัดสินใจลาออก
ตอนนี้เรารู้แล้วว่า นิสัยแย่ๆ ของเราอย่างหนึ่งคือ เบื่อง่ายมาก
เราเอาเงินเก็บก้อนนั้นส่งตัวเองไปเรียนต่อประเทศจีน หวังจะใช้ภาษาจีนหางานใหม่
แต่เราคงฝันสวยงามไปหเจอเจอขอของจริงไม่เป็นอย่างที่คิด เรียนได้ 5 เดือน
ทั้งที่คอร์สมัน 1 ปี แต่อยู่ต่อไม่ไหว พูดได้แต่ไม่ถึงกับทางการ
และใช่ค่ะ เรากลับมาอยู่ไทย ไได้เรียนจบคอร์ส ทำงานได้ สองที่ที่ละเดือน 555 ก็ลาออก เพราะไม่อดทนนั่นแหละ
แต่ก็มีเงินเก็บ เลยวางแผนใหม่ รู้สึกว่าตัวเองหลงทางมานาน และชีวิตดูไม่มั่นคง
เราเคยอยากขาย ทำนานหน้าหรืออะไรก็ตามที่ทำเงิน แต่ก็เหมือนพวกสมาธิสั้น จับต้นชนปลายไม่ถูก
เลยคิดว่าไม่มีเหมาะกับเรา
เราก็ค้นหาไปเรื่อยๆ นะคะ อาชีพที่มั่นคง แต่เป็นไปได้ ประเทศไหนบ้างที่ไปได้ หาข้อมูลเยอะกดกจนกระทั่งมาเจอหนทางใหม่
แม้จะรู้สึกว่าตัวเองไปเรื่อยก็เถอะ แต่ก็ไม่มีใครมาแนะนำอะไรเรา เราก็ต้องดิ้นรนเอาเอง
ตอนนี้เราตัดสินใจเอาเงินมาลงเรียนคอร์สผู้ช่วยพยาบาล
เพื่อปูรากฐานให้อนาคตอีกครั้ง คือเราอยากมีประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องกับสาย healthcare
ก่อน เพราะว่าเราคิดว่าอยากไปเยอรมันต่อ
แต่มันก็เกิดคำถามตอนเรามาสมัคร คือเจ้าหน้าที่ดูประหลาดใจ ที่เราจบตรี ไปเรียน จีน แล้วมาทำอะไรตรงนี้
คือ เค้าอาจจะไม่ได้คิดอะไร แต่เรารู้สึกว่า
บางคำพูดมันเหมือนกับสงสัยในตัวเรา เพราะเด็กที่มาเรียนก็วุฒิ ม.3 ม. 6
เราเลยสงสัยว่า ตอนนี้ เรากำลังก้าวถอยหลังหรอคะ