เรารู้ได้อย่างไรว่าถูกปรุงแต่งจากขันธ์5แล้ว

เข้าใจผิด ก็พิจารณาจิตผิด ไม่รู้ว่าอย่างไรคือ“จิต” สายปฏิจสมุปบาท ความจริงคือการพิจารณา ตั้งแต่เกิดการปรุงแต่ง สังขาร จนไปจบที่ ภพ ชาติ ชรา มรณะ นั้นคือจิตทีละขณะ จึงมีการเกิดดับย่อยๆที้ซ

อยากถามผู้รู้ที่เป็นนักปฏิบัติทุกๆท่านว่าที่ครูบาอาจารย์สายปฏิบัติท่านมักจะสอนว่าตอนจะเป็นพระอรหันต์ถึงจะปล่อยวางวิญญาณขันธ์ได้คืออะไรครับหมายถึงจิตผู้รู้หรือเปล่าครับครับ

ปุถุชน ชีวิตดำเนินสืบเนื่องไปในวัฏฏะ ปฏิจสมุปบาท การสืบเนื่องของสันตติ ไม่มีปุถุชนหน้าไหนหยุดการเคลื่อน การหมุน ของกงล้อนี้ได้ แต่มีมนุษย์ที่หยุดการเคลื่อนของหมุนของกงล้อนี้ได้ชั่วคราว โสดาบัน การส

1.เข้าใจว่าสายปฏิจสมุปบาทนั้น ตั้งแต่เกิดจนมรณะ ความจริงเป็นเพียงจิตหนึ่งขณะที่หลงไป 2.เข้าใจว่า จิตที่มีอุปทานนั้นเป็นแค่วิญญาน ไม่มีผู้รู้เหตุแห่งอุปทานนั้น ความจริงสายปฏิจสมุปบาทนั้น ว่ากันตามเหตุ

จิตไม่ใช่อารมณ์ การจะเห็นจิตได้จริง จึงต้องเห็นด้วยภาวนา สติปัฏฐาน ไปตีความหมาย เห็นจิตเท่ากับเห็นอารมณ์ ก็จบเห่กันพอดี เหมือตีค่าเท่ากันหมดระหว่างฝุ่นในจักรวาลกับดวงดาว จะเห็นจิตได้จริงจึงต้องเห็น

ทำไมมีบางคนบางกลุ่มไปตีความว่าสังโยชน์ที่พระโสดาบันจนถึงพระอนาคามีต้องละเช่นสักกายทิฏฐิเป็นไม่ยึดกายนี้เป็นเราทั้งที่พระพุทธเจ้าตรัสบอกว่าไม่ยึดรูปนามคือขันธ์5ทุกข้อคือกายใจเป็นเราตีความว่าต้องละกายวา

1.คราวใด หมายถึง ขณะจิต ที่มีเจตนาทำสติปัฏฐาน 2. กิริยา หมายถึง การไม่มีตัวตนในกิริยานั้นๆ อันเป็นกิริยาอาการในขันธ์ทั้ง5 3.ดู หมายถึง เหมือนอีกคนเป็นผู้ดูอีกคน อย่างไม่มีตัวตน 4.เป็น หมายถึงสติปัฏฐาน

อันนี้ไม่ได้มีเตจนาปรามาสพระครูบาอาจารย์นะครับแต่สงสัยและอยากถามเปลี่ยนเพื่อได้แนวทางที่ถูกต้องคือสงสัยแนวทางเจริญวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4ตามแนวทางหลวงพ่อฤาษีลิงดำนี่ถูกต้องไหมครับไม่รวมเรื่องเมืองนิ