เรารู้ได้อย่างไรว่าถูกปรุงแต่งจากขันธ์5แล้ว

โลกก็ยังเป็นโลก แต่ไม่เอา โลก เริ่มไม่มีตัวตน ครอบครัว ก็แค่หน้าที่ และรับผิดชอบหน้าที่โดยปกติ แต่ทุกวัน อยู่ที่รู้ และดับ และรู้ต่อแค่นั้น ความสนุกมันหายไป ทุกข์มันก็ชัดขึ้น มันสลับไป สลับมา กลับคำว่

"ความหมายว่า “เรา” นั้น... ไม่ได้ อยู่...กับร่างกาย เรานั้น อยู่...กับผู้รู้ ผู้รู้... อย่า ไปหลง อย่า ไปกอบโกยเอาทุกข์ขึ้นมา ทุกข์ อยู่...ภายในจิต เพราะ...การยึดถือ ก็มากพอแล้ว

โลกเดี๋ยวนี้วุ่นวายจัดป่ะ? ข้อมูลโคตรเยอะ ใจเรานี่อย่างกับคอมที่เปิด Tabs ทิ้งไว้เป็นร้อย ทั้งเรื่องงาน เรื่องเรียน ดราม่าโซเชียล ไหนจะความคาดหวังจากคนรอบข้างอีก จน CPU (สมอง) รัน 100% เครื่องค้างมึนต