ว่าด้วยสังโยชน์ส่วนเบื้องต่ำสุด

กามในสังโยชน์เบื้องต่ำ๕ที่พระอนาคามีละได้แล้วมันคือกามวิตกมิใช่กามตัณหาอย่างที่ปุถุชนส่วนใหญ่เข้าใจกัน!!? ในโพสต์ที่แล้วอาตมาได้กล่าวถึงผู้ละกามตัณหาได้แล้วอย่างอุจาดตาในแบบฉบับของชีเปลือยในศาสนาเชน..

ซึ่งเรียกบุคคลนั้นว่า ผู้เป็นโสดาบัน ... เมื่อบุคคลนั้นเป็นอย่างไร ? จึงอาจเพื่อจะละสังโยชน์เบื้องต่ำ 3 ประการได้ ซึ่งมีสักกายทิฏฐิเป็นต้น

จริงเหรอสมัยนี้ยังเป็นไปได้อยู่เหรอครับที่บางคนว่าฟังธรรมพิจารณาธรรม(ธัมมวิจัยยัด้วะ)สัมมาทิฏฐิอย่างเดียวก็บรรลุธรรมได้ง่ายๆเลยอย่างเช่นพิจาน้ำฝนพิจเทียนไข แม้แต่ที่พระพุทธเจ้าเจ้าสอนก็บอกธรรมวิจัยยะห

ไม่น่าเชื่อมีคนเข้าใจและตีความว่าธัมมวิจัยยะคือค้นสาเหตุของทุกข์แล้ววิชชาคือเอาคือเอาความจริงอุบายมาสอนใจปล่อยวางด้วยเหรอครับบอกว่าสติปัฏฐาน4กำหนดรู้สภาวะไม่พอหรือไม่จำเป็นแค่มีธรรมวิจัยยะค้นหาสาเหตุม

ขอบอกก่อนว่าผมเป็นคนรุ่นใหม่ นับถือพุทธ นับถือในสมเด็จพระศาสดาสุดใจ ไม่ได้มีเจตนามาหลบหลู่ธรรมะของพระองค์เเต่อย่างใด ***เเต่ผมเคยเจอบางคนที่อยู่วัด ปฏิบัติธรรมตลอด นั่งสมาธิ มีความรู้เรื่องธรรมมะขั้น

อริยบุคคล แปลว่า บุคคลผู้ประเสริฐ, ผู้ไกลจากข้าศึก, ผู้หักกำล้อสังสารวัฏได้แล้วแบ่งได้หลายประเภทคือแบ่งอย่างใหญ่ได้เป็น พระเสขะและพระอเสขะ แบ่งตามประเภทบุคคลมี 4 ประเภทคือ พระโสดาบัน พระสกิทาคามี พระอ