ใกล้ปิดเทอมแล้ว
อยู่ดี ๆ ใจก็รู้สึกเหงา ทั้งที่ไม่ได้มีอะไรผิดปกติ
นี่คือปิดเทอม ม.5 เทอม 2
หลาย ๆ คนเริ่มเตรียมตารางเรียนพิเศษ
ห้องสี่เหลี่ยม แอร์เย็น ๆ หนังสือกองเดิม
เวลาเดินเร็วขึ้นแบบที่เราไม่ทันรู้ตัว
พอนึกดูแล้ว
อีกไม่กี่ปีเราก็คงแยกย้ายกันไปเติบโต
บางคนไปเรียนต่อ บางคนไปทำงาน
บางคนอาจจะไม่ได้เจอกันบ่อยเหมือนตอนนี้
แค่คิดถึงตรงนี้ ใจมันก็เงียบ ๆ ลงเอง
ผมเลยนึกถึงปิดเทอมสมัยก่อน
วันที่ไม่มีอะไรต้องรีบ
มีแดด มีลม มีเวลานั่งเหม่อ
ปิดเทอมที่แค่ “เป็นปิดเทอม” จริง ๆ
กลางปีที่แล้วผมได้ไปญี่ปุ่น
ช่วงซากุระบานที่โตเกียว
ดอกไม้สีอ่อน ๆ เต็มไปหมด
คนเดินช้า ๆ เหมือนกลัวทำฤดูนั้นหล่นหาย
ปีนี้ผมก็ได้ไปเกียวโตเหมือนกัน
เมืองเงียบกว่า เดินช้ากว่า
ถนนเล็ก ๆ วัดเก่า ๆ กับลมเย็น ๆ
บรรยากาศนิ่งจนรู้สึกว่า
แค่หายใจเฉย ๆ ก็พอแล้ว
บางทีความเหงาช่วงใกล้ปิดเทอม
อาจไม่ใช่เรื่องเศร้า
แต่อาจเป็นแค่ความรู้สึกว่า
ช่วงเวลาหนึ่งกำลังจะผ่านไป
และเรารู้ตัวทันก่อนมันหาย
ก็แค่อยากเขียนเก็บไว้
เผื่ออีกหลายปีข้างหน้า
จะได้ย้อนกลับมาอ่าน
แล้วนึกถึงปิดเทอม ม.5 เทอม 2
ที่เคยเหงา อบอุ่น
และยังมีความฝันเต็มหัวใจ 🌱