หัวข้ออาจจะประหลาดไปหน่อย แต่คิดได้แค่นี้จริงๆค่ะ5566
ตามหัวข้อเลยค่ะ ในวัยเด็กเรามีชีวิตที่พอมีพอกินจริงๆ ไม่ได้รู้สึกว่าหาเช้ากินค่ำขนาดนั้น บ้านก็ธรรมดา ไม่ได้หรู มีเงินเก็บแสนสองแสน มีพี่น้อง3คน พ่อกับแม่ทำงาน เราก็เรียนได้เกรดดี ได้ความรักจากทุกคน แต่พอเราโตขึ้น เรารู้สึกว่ามันแย่ลง พี่น้องเริ่มไม่สนิทกัน เพราะโตขึ้นต้องไปทำงาน เราที่เป็นน้องคนเล็ก พ่อแม่ชมบ่อยๆ ก็เริ่มทำให้คนพี่ไม่ชอบ เริ่มคิดว่าพ่อแม่รักเรามากกว่า เราก็เลยไปสนใจกับเพื่อนแทน เราเลิกเรียน กลับมาทำการบ้าน อ่านหนังสือรอเลนเกมกับเพื่อนๆ เป็นช่วงที่มีความสุขและสนุกมากค่ะ เพราะเราเป็นเหมือนสีสันของเพื่อนเลย แต่พอเราใกล้จบมอ6 ที่บ้านเราประสบปัญหาพ่อเราโดนโกงเงินค่าแรง เราก็ไม่รู้ว่าทำไมยังไม่ดำเนินคดี แต่ตอนนั้น คือจุดพลิกผันเลยค่ะ เงินไม่พอจริง มี2พันก็2พันแค่นั้นเลย รวมถึงแม่ไม่ได้ทำงานแล้วเพราะป่วยไม่สามารถทำงานได้ พ่อจึงเป็นคนเดียวที่แบกรับภาระไว้ พี่คนนึงก็ย้ายไป พี่อีกคนก็ทำงานเพื่อชีวิตที่ดี อีกคนยังไม่ได้ทำอะไร เราที่กำลังเรียนต่อมหาลัย ก็เลยเป็นภาระที่หนักมาก เราเรยนมอเอกชนค่ะ แต่ฟังก่อน เรามีทุนนะคะ ทำให้ค่าเทอมถูกกว่ามอรัฐบางที่อีก แล้วก็ยื่นผ่อนจ่ายด้วย เป็น3รอบ ตกรอบละ 1หมื่น 4พัน 4พัน ประมาณนี้ค่ะ แต่มันก็ยังไม่พอ เงินเก็บก็นำไปสู้คดีที่พี่ทำไว้ เราเลยต้องทำงานไปด้วย ไม่ได้คิดอะไรเลยค่ะ
แต่มันเหนื่อยมาก หยุดอาทิตย์ละ1วัน ทำงานลากยาวเหมือนพนักงานประจำ เรายินดีทำ แต่อยากมีเวลาให้ตัวเองมากกว่านี้ แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะเราต้องเอามาจ่ายคาหอ ค่ากิน แล้วก็แบ่งไปช่วยเรื่องค่าเทอมด้วย แล้วด้วยอะไรหลายๆอย่างที่เคยดีมาก แต่มาตกต่ำแบบนี้ มำำให้เราสุขภาพใจไม่ค่อยดีไปด้วยค่ะ ทางญาติก็นำที่ดินไปคนเดียว ไม่คิดช่วยเหลือ เราท้อมากเลยค่ะ อยากอยู่แบบไม่สบายเกินไป แต่ก็ไม่ลำบากขนาดนี้ ไม่อยากเครียดเรื่องค่าเทอม แล้วทำงานสบายๆ (ถึงจะแบ่งผ่อนจ่ายแต่ก็ยังไม่พอค่ะ เพราะเงินเดือนคนพ่อแค่ประมาณ13000กว่าๆ)
เงินเดือนเราก็ขึ้นอยู่กับชั่วโมงที่ทำ รู้สึกท้อมากเลยค่ะ ถ้าอยู่ปี2หรือ3ก็ยังสบายใจได้ แต่เราเพิ่งอยู่ปี1 บอกตรงๆว่าไม่ไหวเลยค่ะ อยากหายไปหลายรอบแต่ก็ไม่อยากทำให้ความพยายามของพ่อสูญเปล่า
คิดหลายรอบว่าควรจะกู้ยืมเงินธนาคารดีไหม แต่หนี้จะหนักนะ แล้วเราจะหามาคืนได้หรือเปล่า ไม่รู้จะทำยังไงดีเลยค่ะ
กับเด็กที่เพิ่งจะ19 รู้สึกว่ามันหนักไปมากๆ เราอาจจะอ่อนแอเอง
จุดระบายของคนที่เคยมีความสุขที่สุด
ตามหัวข้อเลยค่ะ ในวัยเด็กเรามีชีวิตที่พอมีพอกินจริงๆ ไม่ได้รู้สึกว่าหาเช้ากินค่ำขนาดนั้น บ้านก็ธรรมดา ไม่ได้หรู มีเงินเก็บแสนสองแสน มีพี่น้อง3คน พ่อกับแม่ทำงาน เราก็เรียนได้เกรดดี ได้ความรักจากทุกคน แต่พอเราโตขึ้น เรารู้สึกว่ามันแย่ลง พี่น้องเริ่มไม่สนิทกัน เพราะโตขึ้นต้องไปทำงาน เราที่เป็นน้องคนเล็ก พ่อแม่ชมบ่อยๆ ก็เริ่มทำให้คนพี่ไม่ชอบ เริ่มคิดว่าพ่อแม่รักเรามากกว่า เราก็เลยไปสนใจกับเพื่อนแทน เราเลิกเรียน กลับมาทำการบ้าน อ่านหนังสือรอเลนเกมกับเพื่อนๆ เป็นช่วงที่มีความสุขและสนุกมากค่ะ เพราะเราเป็นเหมือนสีสันของเพื่อนเลย แต่พอเราใกล้จบมอ6 ที่บ้านเราประสบปัญหาพ่อเราโดนโกงเงินค่าแรง เราก็ไม่รู้ว่าทำไมยังไม่ดำเนินคดี แต่ตอนนั้น คือจุดพลิกผันเลยค่ะ เงินไม่พอจริง มี2พันก็2พันแค่นั้นเลย รวมถึงแม่ไม่ได้ทำงานแล้วเพราะป่วยไม่สามารถทำงานได้ พ่อจึงเป็นคนเดียวที่แบกรับภาระไว้ พี่คนนึงก็ย้ายไป พี่อีกคนก็ทำงานเพื่อชีวิตที่ดี อีกคนยังไม่ได้ทำอะไร เราที่กำลังเรียนต่อมหาลัย ก็เลยเป็นภาระที่หนักมาก เราเรยนมอเอกชนค่ะ แต่ฟังก่อน เรามีทุนนะคะ ทำให้ค่าเทอมถูกกว่ามอรัฐบางที่อีก แล้วก็ยื่นผ่อนจ่ายด้วย เป็น3รอบ ตกรอบละ 1หมื่น 4พัน 4พัน ประมาณนี้ค่ะ แต่มันก็ยังไม่พอ เงินเก็บก็นำไปสู้คดีที่พี่ทำไว้ เราเลยต้องทำงานไปด้วย ไม่ได้คิดอะไรเลยค่ะ
แต่มันเหนื่อยมาก หยุดอาทิตย์ละ1วัน ทำงานลากยาวเหมือนพนักงานประจำ เรายินดีทำ แต่อยากมีเวลาให้ตัวเองมากกว่านี้ แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะเราต้องเอามาจ่ายคาหอ ค่ากิน แล้วก็แบ่งไปช่วยเรื่องค่าเทอมด้วย แล้วด้วยอะไรหลายๆอย่างที่เคยดีมาก แต่มาตกต่ำแบบนี้ มำำให้เราสุขภาพใจไม่ค่อยดีไปด้วยค่ะ ทางญาติก็นำที่ดินไปคนเดียว ไม่คิดช่วยเหลือ เราท้อมากเลยค่ะ อยากอยู่แบบไม่สบายเกินไป แต่ก็ไม่ลำบากขนาดนี้ ไม่อยากเครียดเรื่องค่าเทอม แล้วทำงานสบายๆ (ถึงจะแบ่งผ่อนจ่ายแต่ก็ยังไม่พอค่ะ เพราะเงินเดือนคนพ่อแค่ประมาณ13000กว่าๆ)
เงินเดือนเราก็ขึ้นอยู่กับชั่วโมงที่ทำ รู้สึกท้อมากเลยค่ะ ถ้าอยู่ปี2หรือ3ก็ยังสบายใจได้ แต่เราเพิ่งอยู่ปี1 บอกตรงๆว่าไม่ไหวเลยค่ะ อยากหายไปหลายรอบแต่ก็ไม่อยากทำให้ความพยายามของพ่อสูญเปล่า
คิดหลายรอบว่าควรจะกู้ยืมเงินธนาคารดีไหม แต่หนี้จะหนักนะ แล้วเราจะหามาคืนได้หรือเปล่า ไม่รู้จะทำยังไงดีเลยค่ะ
กับเด็กที่เพิ่งจะ19 รู้สึกว่ามันหนักไปมากๆ เราอาจจะอ่อนแอเอง