สวัสดีค่ะหนูเป็นเด็กธรรมดาคนหนึ่งที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ หนูค่อนข้างที่จะมีปัญหาครอบครัวที่ใหญ่หลวงเลยทีเดียว
เเบบว่าพ่อหนูเค้ามีปัญหาเรื่องยาเสพติดค่ะ ตั้งเเต่จำความได้หนูก็น่าจะอยู่. 4 คือหนูรู้ว่าเค้าเสพค่ะ เค้าชอบไม่ให้ใครเข้าห้อง
นอกจากเเม่ หนูมีน้องด้วยค่ะหนูกับน้องเเทบจะไม่เคยนอนในห้องด้วยซํ้าไม่รู้ที่อื่นเป็นมั้ยเเต่บ้านที่หนูอยู่เเบบว่ามีเเค่ห้องเดียวค่ะหนูกีบน้องส่วนใหญ่นอนห้องโถงเลยค่ะค่อนข้างที่จะไม่ค่อยส่วนตัวเท่าไหร่ค่ะ  หนูรู้เพราะพิรุธเค้าค่ะเเบบจะนะด้วงเป็นพิเศษผงยาที่ใส่ซิปล็อค เเผ่นฟลอยด์ที่เค้าชอบเอามาจ่กหมากฝรั่งมาม้วนๆเต็มห้องเลยค่ะ เเต่หนูต้องทำเป็นไม่รู้ค่ะ ตอนนั้นหนูคิดว่าหนูต้องอยู่ให้เป็นมันก็เหนื่อยค่ะต้องรับอารมณ์ของบิดาที่ ​เลือกยา ไม่ใช่ลูก หนูกับเเม่เคยคุยกันเรื่องนี้เเล้วค่ะเเม่ก็เหมือนจะรับไม่ได้ที่พ่อติด ​เเต่เอาเข้าจริงเเม่ก็ไม่ออกมาสักที ทั้งที่เขาอาละวาดทําร้ายร่างกาย จนเเม่ทำงานที่ไหนเเบบเเทบจะลําบากจนเป็นเรื่องใหญ่ครั้งนั้นมันรุนเเรงมากจนญาติๆหนูได้ข่าวเขาก้มาข่วยค่ะพ่อไปบําบัด เเต่ก็ได้เเค่​สักพักค่ะเขาก็เหมือนเดิมเเล้วมันหนักขึ้นเรื่อยๆเลยค่ะ ​หนูเห็นเเบบนี้เเล้วก็ไม่คิดจะอยู่เฉยนะคะหนูยอมดรอปเรียนกลางเทอมมาทำงานขายภาพเก็บตังค์ สักก้อนไปตั้งตัวที่อื่นค่ะเเต่หนูก็ไม่อยทกทิ้งเเม่กับน้องเลย เเม่เขาไม่กล้าทิ้งพ่อด้วยค่ะ หนูบอกเเม่เเล้วว่าหนูจะช่วยหาตังวิธีนั้นเค้าก็คิดว่าหนูทำไม่ได้หนูจะเริ่มท้อมากไปค่ะ+พ่อที่อารมณ์รุนเเรงขึ้นทุกวัน ทั้งที่เเม่ทํางานอยู่คนเดียวเงินก็ไม่ค่อยมีพ่อยังเอาตังค์ไปเล่นอีกหนูไม่อยากจะเข้าใจเขาเเล้วค่ะเขาเลือกได้นะคะว่าอยากจะหายเเต่เขาเลือกยาค่ะหนูก็เลือกที่จะไป มัรคงหัวดูเห็นเเก่ตัวมั้ยคะถ้าหนูต้องไปเริ่มต้นคนเดียวเเต่หนูจะสู้ค่ะถ้ามันดีกว่าบ้านที่หนูอยู่