สวัสดีค่ะ หนูมีเรื่องมาปรึกษาค่ะ เกี่ยวกับทิศทางชีวิตหนูเลยแหละ55555 คือหนูพึ่งจะดรอปเรียนมาจาก ปวส. เพราะพ่อกับแม่ไม่ส่งต่อแล้วแล้วหนูก็มีปัญหาเรื่องว◌ุฒิ ม.6 ด้วยค่ะ คือปัญหามันมาจากที่ ตอน ม.4-5 หนูไม่ได้มีปัญชีธนาคารเป็นของตัวเอง เวลาพ่อโอนค่าเทอมมาก็ตะเข้าบัญชีแม่แล้วแม่ไใ่ไปจ่ายให้ มันก็ค้างม◌าเรื่อยๆ จนเป็นก้อนใหญ่ หนูพ◌ึ◌่งมารู้เรื่องนี้ตอนที่หนูเข้าเรียน ปวส.แล้วเค้าให้หนูไปยื่นวุฒิ พ่อก็พึ่งรู้พร้อมหนูแต่เค้าก็เหมือนจะเหนื่อยๆแล้วเลยผลาอยเบลอ หนูเอาเร◌ื◌่องนี้ไปปรึกษา กับคุณครูแล้ว ครูบอกว่าจะยื้อให้จน ปี2 เทอม2 ตอนฝึกงานเสร็จ หนูก็พยายามหามีปิดช่วย แม◌่​ แม่บอกว่าจะหามาปิดให้ หนูก็เรียนไปทำงานพาร์ทไทม์ไปด้วย เหนื่อยเหมือนจะตานเลยค่ะ ตอนฝึกงาน เข้างาน7โมงเช้าหนูต้องไป6:30 ฝึกเสร็จตอน 16:00 แทบไม่ได้นั่งเลยค่ะ ฝึกเสร็จหนูก็ไปทำงานร้านข้าวต้มต่อ ตอนไปสมัครหนูเข◌้◌าไปตำแหน่ง ผู้ช่วยกุ๊ก แต่เอาไปเอามาเค้าก็ให้หนูทำทุกอย่างเลยค่ะ เสริฟ ท◌ำเมนูผัด ทอด ยำ รินเบียร์ ​เก็บโต๊ะ แม้กระทั่งให้ไปนั่งกับลูกค้าเค้าก็ให้หนูทำ เลิกงานตอนตี2 หนูนอนประมาณ3-4ชั่วโมงแล้วก็ตื่นไปฝึกงานต่อ ตอนนี้หนูมีอาการปวดหลังเรื้อรังทั้งที่พึ่งอายุ20 ตอนใกล้จะใกล้จะฝ◌ึกงานเสร็จ ตาหนูเสียชีวิตแล◌้วแม่เค◌้◌าได้เงินประกัน 4-5แสนบาท แต่ได้เป็นทีละเล็กละน้อย เค้าบอกเค้าจะจ่ายค่าวุฒิให้หนู หนูดีใจมากเลยค่ะในที่สุดหนูก็จะได้วุฒิแล้ว แต่เค้าก็เอาไปใช้เล่นซื้อเหล้าเบียร์เลี้ยงเพื่อนฝูงจนหมด พอเงินจากประกันตาหมด เค้าก็ลามมาเอาเงินจากท◌ี◌่เก็บที่ฝึกงานแล้วก็ทำงานด้วย สุดท้ายหนูก็ไม่มีไปจ่ายทั้งค◌่◌าวุฒิและค่าเทอมใหม่ เค้าเลยให้หนูลาออก ตอนนี้หนูบ้านมา4เดือนแล้วต่ะ ที่บ้านมีคุณยายติดเตียง แล้วแม่ก็พึ่งแขนหักไป แล้วก็พี่ชาย1คน อยู่บ้านหนูเหมือนคนทาสเลยค่ะ เก็บขี้เก็บเยี่ยวยาย หาข้าวหาน้ำ ทำงานบ้าน แล้วก็รองรับอารมณ์คนในบ้าน เวลาเค้าหงุดหงิดเค้าจะชอบม◌าด่าหนู ทุกๆคำด่าหนูลืมไม่ได้เลย อิศันดาร อิเปรด อิชาดหมา สารพัดมากเลยค่ะ หนูว่าจะหางานทำหน◌ูสัมภาษณ์ น◌ัดกับนายจ้างเสร็จสับแล้ว พอหนูบอกเค้าว่าหนูจะไปแล้วนะ เค้าก็ไม่ให้หนูไป เอากระเป๋าหนูไปทิ้ง เอาของหนูไปทำลาย เค้าบอกว่าให้แขนเค้าหายดี ให้แม่เค้าตายก่อน พอแขนเค้าเริ่มดีขึ้นแล้วหนูจะไปอีกรอบเค้าก็ไม่ให้หนูไป บอกว่าหนูเห็นแก่ตัว บอกว่าหนูจะทิ้งคนอื่นไว้ขึ้นหลัง ไม่มีคนด◌ูยาย ดูเค้า ทั้งที่พี่ชายก็อยู่บ้าน เค้าไม◌่เคยให้พี่ชายทำอะไรเลย เวลามีของกินอาหารเค้าก◌็จะกันไว้ให้พี่ชายเยอะๆ พี่ชายดีทุกอย่างเพราะเป็นผู้ชาย ตอนนี้หนูอยากหน◌ีออกไปจากที่นี่มากเลยค่ะ หนูทนไม่ไหวแล้ว ทั้งคำด่าทั้งการกระทำ แต่หนูไม่รู้จะไปทางไหนเลยค่ะ เงินหนูก็ไม่มี พ่อหนูเค้าพึ่งทำแฟนท◌้อง เค้าน่าจะเอาทั้งหมดจองชีวิตไปท◌ุ◌่มชีวิตใหม่ๆของเค้าแล้ว เพื่อนหนูก็ไม่มีเลยค่ะ ส่วนพี่ป้าน้าอา เค้าก็บอกหน◌ูว่าถ◌้◌าหนูไปแล้วใครจะดูยายใครจะดูแม่ หนูก็อยากถามเค้ากลับนะคะว◌่◌าแล้วพี่ชายหน◌ูล่ะคะ เค้าดูไม่ได้เหรอ แล้วชีวิตหนูล่ะคะ อน◌าคตหนูพังแหลกเหลวยับเยินไม่เป็นท่าขนาดนี้แล้ว หนูต้องถวายวิญญาณให้เลยมั้ย หนูจะมีชีวิตเป็นของตัวเองไม่ได้เลยใช่มั้ย หนูไม่เคยสำคัญสำหรับใครเลยเหรอ ความรู้สึกหนูมันเป็นสิ่งไร้ค่าขนาดนั้นเลยเหรอ หนูไม่มีความคิดอยากหายไปบนโลกเลยนะคะ หนูแค่อยากหนูออกไปจากปัจจุบันนี้ ไปในที่ที่หนูมีชีวิตเป็นของตัวเอง หนูควรไปทางไหนต่อดีคะ  หนูอยากมีวัย20เหมือนเพื่อนๆจัง ได้เรียนมหาลัย ไม่ต้องกังวลเรื่องเงิน มีพ่อแม่ที่รัก มีเพื่อน มีงานอดิเรก หนูอิจฉาจังเลยค่ะ นี่เป็นผลกรรมที่หนูดื้อดึงจะเรียนต่อให้ได้ใช่มั้ยคะ ถ้าตอนนั้นหนูไม่ดื้อแล้วไปทำงานตั้งแต่จบมอต้นชีวิตตอนนี้หนูจะดีกว่านี้มั้ย