เรื่องนี้ยาวหน่อยคับ ผมแต่งงานซื้อบ้านทาวโฮมอยู่กับแฟน จนมี ลูก 2 คน มีแม่ยายมาช่วยเลี้ยงลูกบ้าง พ่อตาก็มาด้วย และมีพี่เลี้ยง1 คน
เรื่องมันเริ่มเมื่อสองปีก่อน
พี่สาวแฟนเดิมทีอยู่คอนโด ปรากฎว่า ท้องกับแฟนเค้า แล้วก้อระหองระแหงกันอยู่ พอใกล้ๆจะคลอด ก้อ ขอมาอยู่บ้านเรา เพราะจะได้ช่วยกันดูแล ผมก้อโอเค ซึ่งเค้าตกลงว่าพอเด็ก 6 เดือนจะไปอยู่เอง (จะบ้านสามีหรือคอนโดตัวเองอันนี้เรื่องของคุน) เราก้อเลย ยกห้องนอนชั้นล่างให้เค้าอยู่ ซึ่งเดิมทีคือห้องคุณน้าของผม ซึ่งผมรักแกเหมือนแม่ เพราะแกเลี้ยงดูผมมาตั้งแต่เด็กตั้งแต่พ่อแม่เราเสีย แกมีคอนโดส่วนตัวอยู่ แต่ผมเตรียมห้องไว้ให้ที่บ้าน เวลาแกมาช่วยดูหลานจะได้มีที่อยู่ ซึ่งเป็นสิ่งที่คุยกับแฟนไว้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว และแล้วผมก็ได้ไปขออนุญาตคุนน้าแกมขอความเห็นใจ ให้พี่สาวแฟนมาอยู่ ชั่วคราว แกโอเค แม้จะไม่เห็นด้วยลึกๆ เพราะกัวว่าจะเข้ามาแล้วไม่ยอมออก
พอพี่สาวแฟนเข้ามาอยู่ มาทั้งสามีด้วย สามีไปๆมาๆ แรกๆผมก็เฉยๆไม่อะไร แต่พอเด็กคลอดออกมา 4 เดือนก็แล้ว 6 เดือนก็แล้ว ไม่มีวี่แววว่าจะย้ายออกไปไหน เค้าก้อขอว่าขออยู่ต่อไปอีกหน่อยโดยให้เหตุผลว่าจะไปอยู่คอนโดก้อเล็กเกินไป บ้านสามีก็อยู่ไม่ได้ เข้ากับแม่สามีไม่ได้ (แล้วมันปันหากูมั้ยก่อน) ผมเริ่มอึดอัดมากขึ้น เพราะรู้สึกว่าความเกรงใจกันมันน้อยไป ห้องของน้าเราให้เค้าอยู่ แอร์น้ำหยด ก้อวิ่งมาบอกเรา ใช้อะไรพังในห้องก็บอกเรา สามีนั่งเล่นเกมส์ทั้งวัน ทำงานบ้างไม่ทำบ้าง ยังดีว่า ผมมีพี่เลี้ยงลูกผม 1 คน และเค้าก็เริ่มจ้างพี่เลี้ยงมาอีกคน สรุปบ้านเท่ารูหนูแต่อยู่กัน 10 ชีวิต ผมทำงาน ตจว กลับบ้านสัปดาห์ละครั้ง ทุกครั้งที่กลับมารู้สึกเหมือน ไม่มีที่ให้เราอยู่ จนรู้สึกไม่อยากกลับบ้าน แต่คิดถึงลูก
ขอเล่าย่อๆละกันนะคับ พิมพ์เมื่อยนิ้ว …. จนท้ายที่สุด ผมไปซื้อบ้านใหม่ แล้วบอกให้แฟนไปบอกพี่สาวว่า พอเราซื้อบ้านใหม่ บ้านเดิมเราจะซ่อมแล้วขายเพื่อลดภาระ ให้เค้าเตรียมตัวหาที่ทางชยับขยายได้แล้ว เวลาผ่านไปก้อยังไม่ย้ายออก จนผมกับแฟนเริ่มทะเลาะกันเพราะตอนแรกเค้ามีความคิดกันว่า จะย้ายไปอยู่กับเราที่บ้านใหม่ด้วยกันแล้วเลี้ยงเด็กๆด้วยกันจนโตแล้วค่อยขยับขยาย ผมยื่นคำขาดว่าไม่เอา ยังไงก็อยู่หลายครอบครัวใต้หลังคาเดียวไม่ได้ สุดท้ายพี่สาวก้อยอมย้ายไปบ้านสามี เราเองก้อไปอยู่บ้านใหม่ เหมือนจะสงบ ….. ได้ไม่นาน…… พี่สาวแแฟนดันเลิกกับสามีซะงั้น หอบลูกออกมา จะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว แต่มันไม่เดี่ยว มันกลายเป็นเลี้ยงกลุ่ม…ในบ้านตูนี่แหละ ……ท้าวความซักนิด…… ก่อนหน้านี้ไม่นาน เธอตัดสินใจซื้อทาวเฮ้าเพราะจะแยกกับสามี จะไผมีบ้านของตัวเองซึ่งเราก้อเห็นด้วยนะ ทีนี้เค้าบอกว่า ต้องตกแต่งใช้เวลาซักพัก (ไหนบอกไม่มีตังแต่มีตังมาตกแต่งบ้าน คือไรก่อน หาแค่เฟอร์สวยๆราคาไม่แพง ก้อเข้าอยู่ได้แล้วมั้ย….ฮัลโหลลล) ทีนี้เวลาก้อผ่านไปบ้านก้อยังไม่มีวันเสด ระหว่างที่เธอแยกกะสามีมา เทอแฟนใหม่ แฟนใหม่รับได้ที่มีลูกติด สามีหะวใหม่สไตล์ฝรั่ง ก้อเลยไปอยู่บ้านแฟนใหม่ ได้ยินว่าครอบครัวแฟนใหม่ก้อช่วยเลี้ยงดูเด็ก เราก้อดีใจด้วย แต่พักนี้ไม่รู้ด้วยเหตุอันใด ผีห่าซาตานตนใดเข้าสิง เทอกลับมาอยู่บ้านเราอีก แต่ก็มีไปมาหาสู่กับแฟนใหม่และพาลูกไปด้วยบางที แฟนผมบอกว่ามาอยู่ระหว่างรอบ้านใหม่เสร็จ และบางทีพี่สาวไม่ว่าง ก้อจะเอาลูกมาให้ยายเลี้ยงที่บ้านเรา ในระหว่างนี้เทอก้อไม่มีพี่เลีเยงลูกอีกแล้วนะคับ เท่ากับว่า บ้านผม มีพี่เลี้ยง คนเดียว ต้องดูเด็ก 3 คน (แม่เจ้า เป็นผม ลาออกไปตั้งแต่อาทิตย์แรกแล้ว) ผมเห็นแล้วรู้สึกสมเพชตัวเองเลย อึดอัดแบบ บอกไม่ถูก แต่รู้ว่าแฟนเราก้อคนกลาง ไม่อยากไปกดดัน ลำพังเทอเลี้ยงลูกด้วยทำงานด้วย ก้อเหนื่อยมากแล้ว แล้วตั้งแต่มีเรื่องนี้เข้ามา ผมกับภรรยา ทะเลาะหงุดหงิดใส่กันมากขึ้น หลังๆแทบไม่คุยกัน จนบางครั้งผมอยากจะเอ่ยปากขอแยกกันอยู่ บางครั้งหนักถึงขั้นคิดจะขอหย่า แต่ก้อกังวลที่สุดเรื่องลูก แฟนผมเค้าก้อบอกว่า เดี๋ยวบ้านพี่สาวเสดเค้าก้อจะย้ายไปแล้ว ซึ่งบอกเราว่าจะเสดมาหลายเดือนละ ตอนนี้ ก้อยังไม่เหนท่าว่าจะเสด ตั้งแต่มาอยู่บ้านผมทั้งสองที่ ผมไม่เคยบอกให้เค้าออกค่าไฟค่าน้ำ ค่าอะไรทั้งนั้น เพราะผมคิดว่าของแบบนี้ ต้องรู้ด้วยตัวเองไม่ต้องให้ใครบอก มัน common sense เรียกว่ากินข้าวไม่เคยเห็นล้างจาน ไม่เคยเห็นกวาดบ้าน เสื้อผ้า ขนมาซักบ้านผมหมด (บ้านกรูไม่ใช่อ็อตเตอริ นะ) ผมรู้สึกว่าผมถูกเอาเปรียบ อึดอัด และหงุดหงิด เห็นใจเด็กก็เห็นใจนะคับ แต่แค่ไม่เข้าใจว่า การที่คุณลำบากเพราะผลจากสิ่งที่คุนเลือกเอง คุนทำมันเอง แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผม ทำไมผมจะต้องมาช่วยแบ่งเบาความลำบากของคุนด้วยเหรอ เพื่อแสดงนำ้ใจแลกกะบการที่ผมต้องเสียความเป็นส่วนตัว ความสุขของผมที่จะได้อยู่กับครอบครัวผม
คือ ถ้าเปนผม ผมมีคอนโด ผมก้อจะไปเลี้ยงที่คอนโดตัวเอง ถึงจะเล็กหน่อย แต่มันก้อเป็นส่วนตัว อิสระ ไม่รบกวนใคร คุนจะพาแม่ยายไปช่วยเลี้ยงด้วยผมไม่เคยขัด เพราะนั่นคือแม่ของคุน ทำไมไม่ช่วยเหลือตัวเอง เท่าที่ตัวเองไหวโดยไม่ลำบากคนอื่น
ผมระบายยาวมากเลย …. ขอบคุนที่อ่านคับ จริงๆรายละเอียดเยอะกว่านี้ แต่เล่าไม่ไหว
บ้านไม่เป็นบ้าน ครอบครัวไม่เป็นครอบครัว เมื่อมีพี่แฟนมาอยู่ด้วย
เรื่องมันเริ่มเมื่อสองปีก่อน
พี่สาวแฟนเดิมทีอยู่คอนโด ปรากฎว่า ท้องกับแฟนเค้า แล้วก้อระหองระแหงกันอยู่ พอใกล้ๆจะคลอด ก้อ ขอมาอยู่บ้านเรา เพราะจะได้ช่วยกันดูแล ผมก้อโอเค ซึ่งเค้าตกลงว่าพอเด็ก 6 เดือนจะไปอยู่เอง (จะบ้านสามีหรือคอนโดตัวเองอันนี้เรื่องของคุน) เราก้อเลย ยกห้องนอนชั้นล่างให้เค้าอยู่ ซึ่งเดิมทีคือห้องคุณน้าของผม ซึ่งผมรักแกเหมือนแม่ เพราะแกเลี้ยงดูผมมาตั้งแต่เด็กตั้งแต่พ่อแม่เราเสีย แกมีคอนโดส่วนตัวอยู่ แต่ผมเตรียมห้องไว้ให้ที่บ้าน เวลาแกมาช่วยดูหลานจะได้มีที่อยู่ ซึ่งเป็นสิ่งที่คุยกับแฟนไว้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว และแล้วผมก็ได้ไปขออนุญาตคุนน้าแกมขอความเห็นใจ ให้พี่สาวแฟนมาอยู่ ชั่วคราว แกโอเค แม้จะไม่เห็นด้วยลึกๆ เพราะกัวว่าจะเข้ามาแล้วไม่ยอมออก
พอพี่สาวแฟนเข้ามาอยู่ มาทั้งสามีด้วย สามีไปๆมาๆ แรกๆผมก็เฉยๆไม่อะไร แต่พอเด็กคลอดออกมา 4 เดือนก็แล้ว 6 เดือนก็แล้ว ไม่มีวี่แววว่าจะย้ายออกไปไหน เค้าก้อขอว่าขออยู่ต่อไปอีกหน่อยโดยให้เหตุผลว่าจะไปอยู่คอนโดก้อเล็กเกินไป บ้านสามีก็อยู่ไม่ได้ เข้ากับแม่สามีไม่ได้ (แล้วมันปันหากูมั้ยก่อน) ผมเริ่มอึดอัดมากขึ้น เพราะรู้สึกว่าความเกรงใจกันมันน้อยไป ห้องของน้าเราให้เค้าอยู่ แอร์น้ำหยด ก้อวิ่งมาบอกเรา ใช้อะไรพังในห้องก็บอกเรา สามีนั่งเล่นเกมส์ทั้งวัน ทำงานบ้างไม่ทำบ้าง ยังดีว่า ผมมีพี่เลี้ยงลูกผม 1 คน และเค้าก็เริ่มจ้างพี่เลี้ยงมาอีกคน สรุปบ้านเท่ารูหนูแต่อยู่กัน 10 ชีวิต ผมทำงาน ตจว กลับบ้านสัปดาห์ละครั้ง ทุกครั้งที่กลับมารู้สึกเหมือน ไม่มีที่ให้เราอยู่ จนรู้สึกไม่อยากกลับบ้าน แต่คิดถึงลูก
ขอเล่าย่อๆละกันนะคับ พิมพ์เมื่อยนิ้ว …. จนท้ายที่สุด ผมไปซื้อบ้านใหม่ แล้วบอกให้แฟนไปบอกพี่สาวว่า พอเราซื้อบ้านใหม่ บ้านเดิมเราจะซ่อมแล้วขายเพื่อลดภาระ ให้เค้าเตรียมตัวหาที่ทางชยับขยายได้แล้ว เวลาผ่านไปก้อยังไม่ย้ายออก จนผมกับแฟนเริ่มทะเลาะกันเพราะตอนแรกเค้ามีความคิดกันว่า จะย้ายไปอยู่กับเราที่บ้านใหม่ด้วยกันแล้วเลี้ยงเด็กๆด้วยกันจนโตแล้วค่อยขยับขยาย ผมยื่นคำขาดว่าไม่เอา ยังไงก็อยู่หลายครอบครัวใต้หลังคาเดียวไม่ได้ สุดท้ายพี่สาวก้อยอมย้ายไปบ้านสามี เราเองก้อไปอยู่บ้านใหม่ เหมือนจะสงบ ….. ได้ไม่นาน…… พี่สาวแแฟนดันเลิกกับสามีซะงั้น หอบลูกออกมา จะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว แต่มันไม่เดี่ยว มันกลายเป็นเลี้ยงกลุ่ม…ในบ้านตูนี่แหละ ……ท้าวความซักนิด…… ก่อนหน้านี้ไม่นาน เธอตัดสินใจซื้อทาวเฮ้าเพราะจะแยกกับสามี จะไผมีบ้านของตัวเองซึ่งเราก้อเห็นด้วยนะ ทีนี้เค้าบอกว่า ต้องตกแต่งใช้เวลาซักพัก (ไหนบอกไม่มีตังแต่มีตังมาตกแต่งบ้าน คือไรก่อน หาแค่เฟอร์สวยๆราคาไม่แพง ก้อเข้าอยู่ได้แล้วมั้ย….ฮัลโหลลล) ทีนี้เวลาก้อผ่านไปบ้านก้อยังไม่มีวันเสด ระหว่างที่เธอแยกกะสามีมา เทอแฟนใหม่ แฟนใหม่รับได้ที่มีลูกติด สามีหะวใหม่สไตล์ฝรั่ง ก้อเลยไปอยู่บ้านแฟนใหม่ ได้ยินว่าครอบครัวแฟนใหม่ก้อช่วยเลี้ยงดูเด็ก เราก้อดีใจด้วย แต่พักนี้ไม่รู้ด้วยเหตุอันใด ผีห่าซาตานตนใดเข้าสิง เทอกลับมาอยู่บ้านเราอีก แต่ก็มีไปมาหาสู่กับแฟนใหม่และพาลูกไปด้วยบางที แฟนผมบอกว่ามาอยู่ระหว่างรอบ้านใหม่เสร็จ และบางทีพี่สาวไม่ว่าง ก้อจะเอาลูกมาให้ยายเลี้ยงที่บ้านเรา ในระหว่างนี้เทอก้อไม่มีพี่เลีเยงลูกอีกแล้วนะคับ เท่ากับว่า บ้านผม มีพี่เลี้ยง คนเดียว ต้องดูเด็ก 3 คน (แม่เจ้า เป็นผม ลาออกไปตั้งแต่อาทิตย์แรกแล้ว) ผมเห็นแล้วรู้สึกสมเพชตัวเองเลย อึดอัดแบบ บอกไม่ถูก แต่รู้ว่าแฟนเราก้อคนกลาง ไม่อยากไปกดดัน ลำพังเทอเลี้ยงลูกด้วยทำงานด้วย ก้อเหนื่อยมากแล้ว แล้วตั้งแต่มีเรื่องนี้เข้ามา ผมกับภรรยา ทะเลาะหงุดหงิดใส่กันมากขึ้น หลังๆแทบไม่คุยกัน จนบางครั้งผมอยากจะเอ่ยปากขอแยกกันอยู่ บางครั้งหนักถึงขั้นคิดจะขอหย่า แต่ก้อกังวลที่สุดเรื่องลูก แฟนผมเค้าก้อบอกว่า เดี๋ยวบ้านพี่สาวเสดเค้าก้อจะย้ายไปแล้ว ซึ่งบอกเราว่าจะเสดมาหลายเดือนละ ตอนนี้ ก้อยังไม่เหนท่าว่าจะเสด ตั้งแต่มาอยู่บ้านผมทั้งสองที่ ผมไม่เคยบอกให้เค้าออกค่าไฟค่าน้ำ ค่าอะไรทั้งนั้น เพราะผมคิดว่าของแบบนี้ ต้องรู้ด้วยตัวเองไม่ต้องให้ใครบอก มัน common sense เรียกว่ากินข้าวไม่เคยเห็นล้างจาน ไม่เคยเห็นกวาดบ้าน เสื้อผ้า ขนมาซักบ้านผมหมด (บ้านกรูไม่ใช่อ็อตเตอริ นะ) ผมรู้สึกว่าผมถูกเอาเปรียบ อึดอัด และหงุดหงิด เห็นใจเด็กก็เห็นใจนะคับ แต่แค่ไม่เข้าใจว่า การที่คุณลำบากเพราะผลจากสิ่งที่คุนเลือกเอง คุนทำมันเอง แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผม ทำไมผมจะต้องมาช่วยแบ่งเบาความลำบากของคุนด้วยเหรอ เพื่อแสดงนำ้ใจแลกกะบการที่ผมต้องเสียความเป็นส่วนตัว ความสุขของผมที่จะได้อยู่กับครอบครัวผม
คือ ถ้าเปนผม ผมมีคอนโด ผมก้อจะไปเลี้ยงที่คอนโดตัวเอง ถึงจะเล็กหน่อย แต่มันก้อเป็นส่วนตัว อิสระ ไม่รบกวนใคร คุนจะพาแม่ยายไปช่วยเลี้ยงด้วยผมไม่เคยขัด เพราะนั่นคือแม่ของคุน ทำไมไม่ช่วยเหลือตัวเอง เท่าที่ตัวเองไหวโดยไม่ลำบากคนอื่น
ผมระบายยาวมากเลย …. ขอบคุนที่อ่านคับ จริงๆรายละเอียดเยอะกว่านี้ แต่เล่าไม่ไหว