คือน้องสาวผมเป็นโรคซึมเศร้าครับ แต่ผมไม่แน่ใจว่าอยู่ในระยะไหน ตอนนี้น้องเรียนมัธยมปลาย และช่วงหลังไม่ยอมไปโรงเรียนเลย ผมก็เข้าใจน้อง เลยไปคุยกับคุณครู ขอเสนอให้เรียนในรูปแบบ On-hand แทน
เรื่องของเรื่องคือ ครอบครัวผมทำอาชีพขายอาหาร พ่อแม่มักจะใช้น้องผมทำงานบ้าน เช่น ล้างจาน หรือช่วยใส่ถุงแกง เพราะผมเองไม่ค่อยว่าง ต้องเรียนตลอด
ปัญหาคือ ถ้าน้องไม่ทำตามที่พ่อแม่สั่งไว้ เช่น แม่ออกไปทำธุระแล้วบอกให้น้องล้างจาน แต่พอกลับมาแล้วจานยังไม่ได้ล้าง ไม่ว่าน้องจะลืมหรือขี้เกียจ แม่จะอารมณ์ขึ้นทันที บ่นเสียงดังแรง ๆ แล้วเดินเข้าไปในห้องน้อง ตะคอกถามว่าทำไมไม่ล้าง
ส่วนพ่อผมหนักกว่านั้น พ่อเป็นคนเคร่งศาสนาคริสต์มาก ทุกวันอาทิตย์ทุกคนต้องไปโบสถ์ ไม่มีข้อยกเว้น ถ้าพยายามบอกว่าไม่ไป จะมีปากมีเสียงทันที
ผมทะเลาะกับพ่อบ่อยมากเรื่องนี้ จนมีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผมยืนยันหัวชนฝาว่าจะไม่ไปโบสถ์ พ่อเอาผ้าขนหนูที่แขวนไว้กับตู้เสื้อผ้ามาตีหัวผม แล้วบอกว่า “ดีเพราะรัก ดีเพราะสั่งสอน”
ผมบอกพ่อไปตรง ๆ ว่าผมไม่ค่อยเคร่งศาสนา และไม่สนใจเรื่องศาสนามากนัก พ่อถึงขั้นโทรไปหาบาทหลวง แล้วบอกว่าลูกเชื่อเรื่องวิทยาศาสตร์แบบนี้มันปกติไหม
ผมทะเลาะกับพ่อเรื่องศาสนาบ่อยมาก จนครั้งหนึ่งผมทนไม่ไหวและเลือกเดินออกมา เพราะรู้ว่าถ้าคุยเรื่องนี้อีก ยังไงก็ต้องมีปากมีเสียงแน่นอน
ผมโดนพ่อด่าบ่อยมาก จนเคยคิดกับตัวเองว่าพ่อคนนี้โหดขนาดนี้เลยเหรอ
ประมาณ 90–100% ของเรื่องที่ผมทะเลาะกับพ่อ ล้วนเป็นเรื่องศาสนา สมัยก่อนทุกเช้าวันอาทิตย์ ผมจะมีปากมีเสียงกับพ่อตลอดเรื่องไปโบสถ์ พ่อเป็นคนไม่ค่อยยอมใคร ผมก็เหมือนกัน สุดท้ายผมต้องยอมไป เพราะถ้าเถียงต่ออาจถึงขั้นลงไม้ลงมือ
กลับมาที่น้องผม ตอนนี้น้องกินยาโรคซึมเศร้าที่หมอให้มา เป็นยาที่ต้องกินวันละเม็ด ติดต่อกันหนึ่งเดือน แต่น้องกลับกินรวดเดียวหมดทั้งแผง แล้วอาเจียนอยู่ในห้องนอน
ตอนที่แม่เห็น น้องอ้วกอยู่บนที่นอน และหลับไป เหมือนจะอาเจียนแล้วง่วงหมดแรง ผมไม่แน่ใจว่าน้องกินยาไปตั้งแต่เมื่อไหร่
ผมอยากทราบว่า โรคซึมเศร้าที่น้องเป็นอยู่ พ่อแม่มีส่วนเกี่ยวข้องมากน้อยแค่ไหน
จากที่ผมสังเกต น้องไม่ได้มีปัญหาที่โรงเรียน มีเพื่อน มีแฟน ชีวิตภายนอกดูปกติ สิ่งแวดล้อมที่เป็นปัญหาจริง ๆ เหมือนจะมีแค่ “ครอบครัว”
ผมพูดตรง ๆ ว่า ตอนที่ผมอายุเท่าน้อง ผมก็โดนด่าหนักมาก จนแทบจะเป็นบ้าเหมือนกัน
ผมเลยอยากรู้ว่าปัจจัยจากครอบครัว มีผลต่อโรคซึมเศร้าของน้องมากน้อยแค่ไหน
ขอบคุณครับ
น้องสาวเป็นโรคซึมเศร้า
เรื่องของเรื่องคือ ครอบครัวผมทำอาชีพขายอาหาร พ่อแม่มักจะใช้น้องผมทำงานบ้าน เช่น ล้างจาน หรือช่วยใส่ถุงแกง เพราะผมเองไม่ค่อยว่าง ต้องเรียนตลอด
ปัญหาคือ ถ้าน้องไม่ทำตามที่พ่อแม่สั่งไว้ เช่น แม่ออกไปทำธุระแล้วบอกให้น้องล้างจาน แต่พอกลับมาแล้วจานยังไม่ได้ล้าง ไม่ว่าน้องจะลืมหรือขี้เกียจ แม่จะอารมณ์ขึ้นทันที บ่นเสียงดังแรง ๆ แล้วเดินเข้าไปในห้องน้อง ตะคอกถามว่าทำไมไม่ล้าง
ส่วนพ่อผมหนักกว่านั้น พ่อเป็นคนเคร่งศาสนาคริสต์มาก ทุกวันอาทิตย์ทุกคนต้องไปโบสถ์ ไม่มีข้อยกเว้น ถ้าพยายามบอกว่าไม่ไป จะมีปากมีเสียงทันที
ผมทะเลาะกับพ่อบ่อยมากเรื่องนี้ จนมีอยู่ครั้งหนึ่งที่ผมยืนยันหัวชนฝาว่าจะไม่ไปโบสถ์ พ่อเอาผ้าขนหนูที่แขวนไว้กับตู้เสื้อผ้ามาตีหัวผม แล้วบอกว่า “ดีเพราะรัก ดีเพราะสั่งสอน”
ผมบอกพ่อไปตรง ๆ ว่าผมไม่ค่อยเคร่งศาสนา และไม่สนใจเรื่องศาสนามากนัก พ่อถึงขั้นโทรไปหาบาทหลวง แล้วบอกว่าลูกเชื่อเรื่องวิทยาศาสตร์แบบนี้มันปกติไหม
ผมทะเลาะกับพ่อเรื่องศาสนาบ่อยมาก จนครั้งหนึ่งผมทนไม่ไหวและเลือกเดินออกมา เพราะรู้ว่าถ้าคุยเรื่องนี้อีก ยังไงก็ต้องมีปากมีเสียงแน่นอน
ผมโดนพ่อด่าบ่อยมาก จนเคยคิดกับตัวเองว่าพ่อคนนี้โหดขนาดนี้เลยเหรอ
ประมาณ 90–100% ของเรื่องที่ผมทะเลาะกับพ่อ ล้วนเป็นเรื่องศาสนา สมัยก่อนทุกเช้าวันอาทิตย์ ผมจะมีปากมีเสียงกับพ่อตลอดเรื่องไปโบสถ์ พ่อเป็นคนไม่ค่อยยอมใคร ผมก็เหมือนกัน สุดท้ายผมต้องยอมไป เพราะถ้าเถียงต่ออาจถึงขั้นลงไม้ลงมือ
กลับมาที่น้องผม ตอนนี้น้องกินยาโรคซึมเศร้าที่หมอให้มา เป็นยาที่ต้องกินวันละเม็ด ติดต่อกันหนึ่งเดือน แต่น้องกลับกินรวดเดียวหมดทั้งแผง แล้วอาเจียนอยู่ในห้องนอน
ตอนที่แม่เห็น น้องอ้วกอยู่บนที่นอน และหลับไป เหมือนจะอาเจียนแล้วง่วงหมดแรง ผมไม่แน่ใจว่าน้องกินยาไปตั้งแต่เมื่อไหร่
ผมอยากทราบว่า โรคซึมเศร้าที่น้องเป็นอยู่ พ่อแม่มีส่วนเกี่ยวข้องมากน้อยแค่ไหน
จากที่ผมสังเกต น้องไม่ได้มีปัญหาที่โรงเรียน มีเพื่อน มีแฟน ชีวิตภายนอกดูปกติ สิ่งแวดล้อมที่เป็นปัญหาจริง ๆ เหมือนจะมีแค่ “ครอบครัว”
ผมพูดตรง ๆ ว่า ตอนที่ผมอายุเท่าน้อง ผมก็โดนด่าหนักมาก จนแทบจะเป็นบ้าเหมือนกัน
ผมเลยอยากรู้ว่าปัจจัยจากครอบครัว มีผลต่อโรคซึมเศร้าของน้องมากน้อยแค่ไหน
ขอบคุณครับ