…หากพิจารณาภูมิทัศน์ธุรกิจบริการของไทย หนึ่งในสิ่งที่เห็นได้ชัดคือ ร้านนวดและสปามักกระจุกตัวอยู่ในพื้นที่เดิมๆ โดยเฉพาะในเขตเมืองท่องเที่ยวและย่านเศรษฐกิจสำคัญ โดยตัวอย่างพื้นที่ที่พบร้านนวดจำนวนมาก เช่น ย่านท่องเที่ยวและย่านธุรกิจในกทม. พัทยา ป่าตองในจังหวัดภูเก็ต อำเภอเมือง&ย่านนิมมานฯเชียงใหม่…ซึ่งรูปแบบการกระจายตัวเช่นนี้ สะท้อนปัจจัยเชิงโครงสร้างหลายประการ ทั้งด้านเศรษฐกิจ การท่องเที่ยว และพฤติกรรมผู้บริโภคครับ☘️
…ปัจจัยหลักที่เอื้อต่อการกระจุกตัว เช่น จำนวนนักท่องเที่ยวและคนสัญจร พื้นที่ท่องเที่ยวมีความต้องการใช้บริการนวดเพื่อผ่อนคลายสูง ทั้งจากนักท่องเที่ยวและคนทำงาน☀️กำลังซื้อและความถี่ในการใช้บริการ💰ลูกค้าในพื้นที่ดังกล่าวมีแนวโน้มใช้บริการแบบไม่ผูกพันระยะยาว แต่มีจำนวนมากและหมุนเวียนต่อเนื่อง💎รูปแบบธุรกิจที่เริ่มต้นได้ไม่ยาก เพราะธุรกิจนวดใช้เงินลงทุนเริ่มต้นไม่สูงมาก เมื่อเทียบกับธุรกิจบริการประเภทอื่น ทำให้มีผู้ประกอบการใหม่เข้าสู่ตลาดอย่างต่อเนื่อง…
…อย่างไรก็ตาม การกระจุกตัวในพื้นที่เดียวกันจำนวนมาก ก็นำไปสู่การแข่งขันที่สูงตามมาเช่นกัน ในบางย่านอาจพบร้านนวดเรียงรายจำนวนมากในระยะทางใกล้กัน🚏แต่ไม่ได้หมายความว่าทุกร้านจะมีลูกค้าเพียงพอหรือสามารถดำเนินกิจการได้อย่างยั่งยืน…การเปิด–ปิดกิจการจึงเกิดขึ้นค่อนข้างถี่ในบางพื้นที่…‼️ขณะเดียวกัน หากมองไปยังจังหวัดหรือชุมชนที่ไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยวหลัก ร้านนวดอาจมีจำนวนไม่มาก แต่ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นคนในพื้นที่ ใช้บริการซ้ำ และมีความสัมพันธ์ระยะยาวกับร้าน ซึ่งเป็นรูปแบบรายได้ที่แตกต่างจากเมืองท่องเที่ยวอย่างชัดเจน…
🔆จากภาพรวมนี้ อาจกล่าวได้ว่า พื้นที่ที่มีร้านนวดหนาแน่นที่สุด ไม่จำเป็นต้องเป็นพื้นที่ที่มีความเสี่ยงต่ำที่สุดในเชิงธุรกิจ และการกระจุกตัวของร้านนวดในเมืองท่องเที่ยว สะท้อนทั้งโอกาสทางเศรษฐกิจ และความเปราะบางของธุรกิจบริการในเวลาเดียวกัน…
_______________________
💬 คำถามชวนแลกเปลี่ยน:
❇️การที่ร้านนวดกระจุกตัวอยู่ในพื้นที่ท่องเที่ยว ส่งผลดีต่อระบบเศรษฐกิจบริการในระยะยาวหรือไม่❓
❇️หากมองในเชิงความยั่งยืน ทำเลเมืองท่องเที่ยวหรือชุมชนท้องถิ่น มีความได้เปรียบต่างกันอย่างไร❓
❇️ภาครัฐหรือเอกชนควรมีบทบาทในการกระจายธุรกิจบริการประเภทนี้หรือปล่อยให้เป็นไปตามกลไกตลาด❓
✳️หากเพื่อนๆพี่ๆน้องๆมีมุมมองหรือประสบการณ์เกี่ยวกับประเด็นนี้ ร่วมแสดงความคิดเห็นได้เลยครับ✴️💞😊🙏