หลักปฏิบัติภาวนา

1 ก.พ. 69 เช้านี้ ก่อนออกบิณฑบาตเรียนถามหลักปฏิบัติภาวนาพระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต

ผม : กระผมขอโอกาสเรียนถามเรื่องการปฏิบัติ พระอาจารย์แปปนึงได้ไหมครับ

พระอาจารย์สุชาติ : (ยิ้มด้วยความเมตตา) ได้สิ

ผม : มาบวชครั้งนี้ ผมได้หลักการปฏิบัติดีขึ้นเยอะเลยครับ
โดยเริ่มต้น จิตยังไม่สงบ ผมจะใช้การภาวนา “พุทโธ”ๆๆๆ ไปเรื่อยๆ โดยไม่ดูลมหายใจ
เมื่อจิตสงบ จะดูลมหายใจเข้า-ออก ควบคู่ คำบริกรรม ลมเข้า “พุท“ ลมออก ”โธ“
เมื่อจิตสงบมากจะทิ้งคำบริกรรม เหลือแต่ดูลมหายใจ เข้า-ออก อย่างเดียว

พระอาจารย์สุชาติ : อืม ถูกแล้ว ถ้าจิตสงบมากๆ ก็ทิ้งคำบริกรรม ดูแต่ลมหายใจ เข้า-ออก

ผม : แต่มาบวชครั้งนี้ ผมภาวนา จิตไม่สงบลึก (ฌาน 4-8) เหมือนตอนบวชครั้งแรกกับพระอาจารย์โสภา และครั้งที่สองกับหลวงปู่จันทร์เรียน คือ เข้าสมาธิ (ฌาน 2-3) ได้ แต่ไม่สงบลึก (ฌาน 4-8) เหมือนในอดีต อาจเพราะ อายุมากขึ้น ใช้ชีวิตทางโลกมากขึ้น กิเลส ตัณหา ความโลภ โกรธ หลง มากขึ้นกว่าตอนอายุ 20 มาก ทำให้เข้าสมาธิละเอียดแบบเมื่อก่อนไม่ได้ใช่ไหมครับ

พระอาจารย์สุชาติ : ใช่ ก็มีส่วน เพราะทางโลก เรา (ผม) อยากจะทำอะไรให้ได้ดีๆ ความอยากมันก็มากขึ้น กำลังสติเราก็น้อยลง
กำลังสติ (ฝ่ายดี) กำลังสู้กับ กิเลส ตัณหา (ฝ่ายชั่ว) อยู่ทำให้เข้าสมาธิไม่ได้ เราต้องลดกิเลส ตัณหา และเพิ่มกำลังสติ

ผม : ผมจะมีวิธีการเพิ่มกำลังสติอย่างไรครับ

พระอาจารย์สุชาติ : ก็ ภาวนา “พุทโธ” ให้ได้ทั้งวัน ตื่นมาก็ ภาวนา “พุทโธ” ในใจเลย ภาวนาให้ได้ทุกอริยบท ยืน เดิน นั่ง นอน จะหยุดภาวนา “พุทโธ” ก็ต่อเมื่อเราต้องทำงานใช้ความคิด

ผม : เวลาผมตั้งใจทำงานบางอย่าง เช่น การตีตราด (กวาดใบไม้) ทำไมผมไม่สามารถภาวนา “พุทโธ” ได้ครับ

พระอาจารย์สุชาติ : ก็ใช้ดูการเคลื่อนไหว ของร่างกาย อริยบทต่างๆ แทน การภาวนา “พุทโธ” ก็เพื่อหยุดความคิดฟุ้งซ่านระหว่างวัน เมื่อความคิดน้อยลง กำลังสติมากขึ้นก็จะเข้าสมาธิได้ง่ายขึ้น

พระอาจารย์สุชาติ : จะลาสิกขาเมื่อไหร่

ผม : มาบวชครั้งนี้ ผมลางานมาบวชให้แม่ได้แค่เดือนเดียว เพราะช่วงนี้ติดงานวิจัยเยอะ ถ้ามีโอกาสจะมาบวชอยู่กับพระอาจารย์นานๆ ครับ

พระอาจารย์สุชาติ : ดร. ทำได้ขนาดนี้ก็ดีมากๆ แล้ว ดร. มีแววด้านนี้อยู่

ผม : (ปลื้มใจมากๆ) สาธุๆๆๆ ขอบพระคุณพระอาจารย์มากๆ ครับ

ไม่แปลกใจทำไมช่วงอายุ 20 - 30 ต้นๆ พระอาจารย์สุชาติจะชวนผมบวชพระตลอดชีวิต แทบทุกครั้ง