สวัสดีค่ะทุกคน เราทุกข์ใจมาก อยากได้คำปรึกษาหรือบทความจากคนนอกความสัมพันธ์
เกริ่นก่อนเลยนะคะ
1.เราคบมาครึ่งปี ทุกอย่างปกติมาก เรารักเขา เราก็คิดว่าเขาก็รักเรานะคะ

คือเขาจะบอกตลอดว่าเขามีลูกนะ ส่วนความสัมพันธ์กับแม่เด็กๆ ตอนนี้ทำหน้าที่แค่พ่อกับแม่
แยกกันอยู่(แยกกันอยู่จริงๆนะคะ) แต่ไม่ได้บอกที่บ้านว่าจบ คสพ กับแม่เด็กนะ เราก็อ้อ เข้าใจ แต่ทางแม่เด็กๆจะขอเงินในส่วนค่าใช้จ่ายส่วนตัวที่ไม่เกี่ยวกับเด็กมาตลอด เราก็ อ๋า รับผิดชอบเพราะไปทำเขาท้อง โอเค

2. เดือน กันยา เราเอะใจอะไรบางอย่าง อย่างกับเซ้นผู้หญิง แต่มาช้าหน่อยนะเซ้นน่ะ เลยจับเข่าคุยกันจริงจัง (แชท)  เราถามเขาว่า เรื่องของพี่กับแม่หญิงคนนั้น ยังไงกันหรอคะ  เขาก็ตอบมาเหมือนเดิม เป็นแม่และพ่อ เราเลยถามอีกทีว่า จริงหรอ เขาเงียบไปสักพักเลย และตอบกลับมาว่า พี่เลิกแล้ว แต่นางไม่ยอมเลิก นั่นแหละค่ะ จุดเริ่มต้นของความยยยยย ก็คือยังไม่เลิกกันไง๊!!!! ก็เถียงกันไปเถียงกันมา เค้าก็ยืนยันคำตอบเดิมว่า เขาเลิกแต่นางไม่เลิก อื่ม อะไรวะ ก็คือไม่เลิกป่าววะ

เราเลยบอกไปว่าถ้านางไม่ยอมเลิก ชั้นจะเลิกเอง ก็คือคิดว่าไหวนั่นแหละค่ะ ปั่นป่วนไปหมด จะว่าเขานอกใจก็ไม่ใช่ มันแบบว่า เอ้า สะดุดมาเป็นเมียน้อยเหรอ


ปล. เขาไม่รักแม่นางนั่นนานแล้วล่ะค่ะ แม่นางก็ยอมๆให้เขามีคนใหม่ได้ แต่ต้องไม่เลิกกับแม่นางก่อนหน้าเราก็มีแม่หญิงอีกสองนาง ไม่รู้รับได้ยังไงนะคะ แต่โกรธมากที่เขาบอกแม่นางคนเก่าสองนาง แต่ไม่บอกหนู

โอเค เข้าเรื่องต่อนะคะ คืนนั้นเราทำใจไม่ได้จริงๆค่ะ ที่เลิกกันปุ้บปั้บ เขาก็มาง้อมาปลอบเราอยู่ ขอโทษๆๆอยู่นั่น กล่าวว่า พี่ตั้งใจเลือกอยู่อยู่แล้ว พี่คิดว่าจะเลิกกันทันก่อนที่หนูจะรู้ เอ่อเอ้าอะไรอีกนั่น เออ ตามตรงเช้ามาก็ดีกันค่ะ แต่เราไม่ได้100%แล้วนะคะ ก็คือ ทำใจได้ชั้นเลิกแน่ๆ


และใช่ค่ะ ไม่ถึงเดือน หนูทำใจได้ ก็เลิกทันทีไม่รีรอ
เรารู้นะคะว่าเลิกทำไมจากรักอยู่80 ทำใจได้ปุ้บเหลือ10% ทำไมน้อทำไม

เขาติดต่อเพื่อนหนูมา มาระบายสิ่งต่างๆ (เขาสนิทกับเพื่อนหนู) หนูอยู่กับเพื่อนคนนี้ตลอด เขารู้ค่ะ ว่าถ้าบอกเพื่อนคนนี้ข่าวถึงหูหนูแน่นอน


เขารีบจบกับแม่หญิงทางนู้น  แชทไปประมาณว่า
“ปล่อยให้กูเป็นอิสระจากจริงๆเถอะนะ กูอดทนมามากแล้ว ครั้งนี้กูขอตัดสินใจเอง ก็รู้ว่ากูไม่รัก ปล่อยกูไปเถอะ” จนเลยผ่านเลยมาสามสี่วัน เขากลับมาแจ้งข่าวกับหนูโดยตรง หนูทำได้แค่ อ๋อ อย่างน้อยเขาก็เลือกตัวเองบ้างแหละวะ ก็ดีใจด้วย เขาก็ทักมาคุยแบบเนียนๆ แต่ไม่เนียน ชั้นรู้วว

หนูเองก็เริ่มหาคนใหม่ๆเข้ามาบ้าง สองสามคน เอาเถอะค่ะ ไม่มีใครโอเคสำหรับหนูสักคน หนูอยู่คนเดียวไม่ไหวก็หาคนใหม่เรื่อยๆ แต่ก็คุยกับเขาอยู่นะคะ อัพเดตกับเขาบ้างว่ามีคนใหม่เข้ามาอย่างงั้นงี้ พี่จะอยู่คุยกับหนูเร้อะ จริงๆไปได้เลยนะ ไปหาคนใหม่เถอะ  ทุกคนนึกออกใช่มั้ยคะ ว่ารักคนไม่กล้าไปเองเป็นยังไง  ก็คือทำทุกอย่างให้เขาไปจากเราเอง นั่นแหละค่ะ เขาไม่ไป เขาอยู่ จนเราก็ใจอ่อน อยู่กับเขาต่อไป (แต่ลึกๆก็รอความรู้สึกที่จะเลิกให้ได้อยู่)

ระยะเวลาที่ผ่านมา เวลาคิดเรื่องนี้อยู่เราก็ซึมเหมือนกันนะคะ ซึมไปสองสามวันเลย ไม่ดีขึ้นเลย
ทั้งที่ความสัมพันธ์ของเรามันดีมาก ถ้าไม่มีเรื่องนี้ตั้งแต่แรก

ทุกครั้งเขาก็ปลอบใจเรานะคะ แต่ แต่!! คุณทำชั้นเจ็บแล้วคุณมาปลอบใจ เหมือนตบหัวแล้วลูบหลัง บ้าเอ้ยยย ไม่รู้จะยังไงต่อแล้วค่ะ เรื่องผ่านมานานแล้วแต่หนูยังติดอยู่ตรงนี้ ไม่รู้จะจัดการความรู้สึกยังไงเลยค่ะ ปั่นป่วนมาก เวลาเรื่องนี้แว้บเข้ามา🫩😭 เขาเองก็รู้สึกผิดนะคะ เขาตั้งใจจะจัดการก่อนที่เราจะรู้ แต่นั่นแหละค่ะ ไม่ทัน เราเสียใจมากเหมือนโดนหลอก เป็นการถูกเลือกที่ไม่น่าดีใจเท่าไหร่เลย

อีกใจนึงคิดว่าถ้าในอนาคตถ้าทำใจเลิกได้ก็เลิกค่ะ พังไปหมดแล้ว ร้อยพันความดีของเขาไม่เยียวยาเรื่องนี้เลย

แต่อีกใจก็คิดว่าลืมๆแล้วรักกันอย่างปกติได้ก็ดี

ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตรงนี้นะคะ มีความคิดเห็นอย่างไรคอมเม้นได้เลยค่ะ😭😭