*ต้องขออภัยด้วยถ้าผมเรียบเรียงเรื่องราวไม่ถูกหรือพูดไม่เข้าใจต้องกราบขออภัยณที่นี้ด้วย เพราะผมอยากมาระบายความรู้สึกที่อัดอั้นในใจของผมต่อครอบครัว
คือ เรื่องมันเกิดที่ผมไปสอบตร.ปราบปรามเพราะพ่ออยากให้ผมไปสอบเพื่อว่าจะติดแต่ผมรู้ว่าพ่ออยากให้ผมเป็นมากๆเพราะมันจะได้สบายทั้งครอบครัวไม่ลำบากในอนาคตอันนี้ผมเข้าใจว่าพวกเขาหวังดี แต่คนมันไม่ชอบมันอะจริงไหมผมรู้เลยว่าถ้าผมสอบได้ผมเรียนไม่ถึงปีผมขอลาออกแน่ พอมาถึงวันสอบผมก็ไปตามปปกติเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกผมเคยไปสอบอำนวยการมาก่อนก็ไม่ผ่านเหมือนกัน ตอนนั้นผมไม่คิดอะไรมากคิดว่าคงไมผ่านอยู่แล้วลองตั้งใจทำดูว่าจะได้แค่ไหน แล้วพอสอบเสร็จผมบอกเขาว่าผมทำเต็มที่แล้ว เวลาผ่านมาวันประกาศผลสอบผมไม่รู้ว่าคนจะตกเยอะหรือคนสอบน้อยเกณฑ์คะแนนลดลง ผมผ่านมาแบบงงๆและผ่านแบบผ่านมาแบบฉิวเฉียดผมได้67คะแนนแต่เกณฑ์ขั้นต่ำมันลดเหลือ65 ที่เนี้ยผมเริ่มมีปัญหาละเพราะต้องไปฟิตร่างกายเพราะว่ามันมีสอบสมรรถภาพร่างกายต้องวิ่งไปหาที่ฝึกว่ายน้ำให้เสียเวลา 'เพราะวันที่ผมไปยื่นเอกสารรายงานตัวเขามีการวัดร่างกายผมผ่านเกือบทุกอย่างยกเว้น"ขนาดหน้าอก"หน้าอกผมประมาณ 75 แต่เขา 77 วันนั้นแหละผมดีใจนะแต่ผมรู้แล้วว่าพวกเขาผิดหวังผมลองพูดกับพวกเขาตรงๆไปเลยนะว่าผมไม่อยากเป็นและจะไม่สอบอีก แต่พวกเขาก็ทำเป็นหูทวนลม ปีหน้าเอาใหม่เขาบอกอย่างนี้ทุกวันนี้เขาพูดถึงเรื่องการสอบตำรวจผมก็ทำเป็นหูทวนลมรับฟังแต่ไม่แสดงความคิดเห็น จนถึงตอนนี้เขาก็อยากให้ผมสอบตำรวจเหมือนเดิมผมก็ไปสอบให้พวกเขาเพื่อความสบายใจและเสียตังค์เล่นๆเพราะผมไม่แคร์ในเมื่อพวกเขาไม่แคร์ความรู้สึกผมผมก็จะไปแคร์อะไรตามพวกเขา (มีการแก้ไขเนื้อหานิดหน่อยเพื่อความกระชับและง่ายขึ้นในการอ่านมั้งและเรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับตัวผมจริงๆ)
สรุป
คือผมไม่อยากไปตำรวจแต่ผมต้องไปสอบเพื่อความคาดหวังของพ่อกับแม่แต่คือการทิ้งอนาคตของผมที่อยากใช้ชีวิตวัยรุ่นและไปมหาลัยแบบเรียกคนอื่นเขาทั้งหมดก็มีเท่านี้ล่ะครับขอบคุณครับ
ยอมไปสอบตำรวจเพื่อความคาดหวังของพ่อแม่
คือ เรื่องมันเกิดที่ผมไปสอบตร.ปราบปรามเพราะพ่ออยากให้ผมไปสอบเพื่อว่าจะติดแต่ผมรู้ว่าพ่ออยากให้ผมเป็นมากๆเพราะมันจะได้สบายทั้งครอบครัวไม่ลำบากในอนาคตอันนี้ผมเข้าใจว่าพวกเขาหวังดี แต่คนมันไม่ชอบมันอะจริงไหมผมรู้เลยว่าถ้าผมสอบได้ผมเรียนไม่ถึงปีผมขอลาออกแน่ พอมาถึงวันสอบผมก็ไปตามปปกติเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกผมเคยไปสอบอำนวยการมาก่อนก็ไม่ผ่านเหมือนกัน ตอนนั้นผมไม่คิดอะไรมากคิดว่าคงไมผ่านอยู่แล้วลองตั้งใจทำดูว่าจะได้แค่ไหน แล้วพอสอบเสร็จผมบอกเขาว่าผมทำเต็มที่แล้ว เวลาผ่านมาวันประกาศผลสอบผมไม่รู้ว่าคนจะตกเยอะหรือคนสอบน้อยเกณฑ์คะแนนลดลง ผมผ่านมาแบบงงๆและผ่านแบบผ่านมาแบบฉิวเฉียดผมได้67คะแนนแต่เกณฑ์ขั้นต่ำมันลดเหลือ65 ที่เนี้ยผมเริ่มมีปัญหาละเพราะต้องไปฟิตร่างกายเพราะว่ามันมีสอบสมรรถภาพร่างกายต้องวิ่งไปหาที่ฝึกว่ายน้ำให้เสียเวลา 'เพราะวันที่ผมไปยื่นเอกสารรายงานตัวเขามีการวัดร่างกายผมผ่านเกือบทุกอย่างยกเว้น"ขนาดหน้าอก"หน้าอกผมประมาณ 75 แต่เขา 77 วันนั้นแหละผมดีใจนะแต่ผมรู้แล้วว่าพวกเขาผิดหวังผมลองพูดกับพวกเขาตรงๆไปเลยนะว่าผมไม่อยากเป็นและจะไม่สอบอีก แต่พวกเขาก็ทำเป็นหูทวนลม ปีหน้าเอาใหม่เขาบอกอย่างนี้ทุกวันนี้เขาพูดถึงเรื่องการสอบตำรวจผมก็ทำเป็นหูทวนลมรับฟังแต่ไม่แสดงความคิดเห็น จนถึงตอนนี้เขาก็อยากให้ผมสอบตำรวจเหมือนเดิมผมก็ไปสอบให้พวกเขาเพื่อความสบายใจและเสียตังค์เล่นๆเพราะผมไม่แคร์ในเมื่อพวกเขาไม่แคร์ความรู้สึกผมผมก็จะไปแคร์อะไรตามพวกเขา (มีการแก้ไขเนื้อหานิดหน่อยเพื่อความกระชับและง่ายขึ้นในการอ่านมั้งและเรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับตัวผมจริงๆ)
สรุป
คือผมไม่อยากไปตำรวจแต่ผมต้องไปสอบเพื่อความคาดหวังของพ่อกับแม่แต่คือการทิ้งอนาคตของผมที่อยากใช้ชีวิตวัยรุ่นและไปมหาลัยแบบเรียกคนอื่นเขาทั้งหมดก็มีเท่านี้ล่ะครับขอบคุณครับ