วันศุกร์เมื่อวาน แม่เปปกินอาหารเช้าเสร็จ นั่งดูทีวีอยู่ ก็เกิดวิญญาณขยันเข้าสิงร่างค่ะ มองเห็นฝุ่นที่ช่วงนี้ลมหอบพัดเข้ามาทุกวันเลย เริ่มจากล้างพัดลมค่ะ ถอดชิ้นส่วนต่างๆ นำไปล้างทำความสะอาด ผึ่งแดดแล้วก็นำกลับมาประกอบเช่นเดิม ตาก็มองไปเห็นชุดเครื่องเสียงสเตอริโอของพ่อบ้าน ลำโพงใหญ่-เล็ก และเครื่องเสียงอะไรๆของเขา รวมกัน 7 ชิ้น มีฝุ่นเช่นกัน ทำความสะอาด เช็ดขัดถูเคลือบน้ำยาเนื้อไม้ ให้เขาสักหน่อย เวลาเขากลับมาบ้านชอบเปิดฟังแล้วจะอารมณ์ดีสุดๆ แม่เปปเอ่ยขออะไรก็จะให้ไม่มีขัด 55
ถ้าใครที่ทำงานบ้านจะต้องเข้าใจแม่เปปแน่ๆ คือ การทำความสะอาดจุดหนึ่งแล้วเสร็จ มีไม่จริงค่ะ งานอะไรไม่รู้ ทำแล้วไม่มีเสร็จ ทำแล้วต้องทำต่อ ไม่ได้อยากทำนะคะ แต่มันทนไม่ได้ คือตามองเห็นแล้ว ถ้าไม่ทำ ใครจะทำ 55 แล้วแม่เปปก็ลากยาวไปถึง โต๊ะกินข้าว ซึ่งมีเก้าอี้ 6 ตัว ดูดฝุ่น เช็ดถู เคลือบเงาหนังเก้าอี้ หันมาเห็นนาฬิกาอีกที ก็ เกือบบ่าย 2 ยังไม่ได้กินกลางวัน ท้องเริ่มร้องครวญครางแล้วค่ะ เลยลุกขึ้นมาหาอะไรง่ายๆเป็นอาหารกลางวันหน่อย
แผ่นแป้งเวียดนามที่ซื้อมาทำสลัดโรล ทำจากแป้งข้าวเจ้า เนื้อแป้งเบาๆ บางๆ ใช้ไม่หมดก็เก็บไว้นานหลายเดือนสบายๆ
อร่อย สะดวก เก็บไว้นานก็ไม่ต้องกังวลเช่นก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่ ว่าจะขึ้นรา หรือมีสารกันบูดเยอะจนเก็บไว้นานๆ ราก็ไม่ขึ้น
นำมาตัดขนาดเลียนแบบขนาดเส้นก๋วยเตี๋ยว หรือตัดใหญ่-เล็ก ตามต้องการได้เลย
ได้ปริมาณตามต้องการ ก็นำไปแช่น้ำ สัก 1-2 นาที (อย่านานเกิน จะเละค่ะ) แล้วก็สะเด็ดน้ำออกอาจมีติดเล็กน้อยก็ไม่เป็นไร นำใส่ภาชนะแล้วเทน้ำมันพืชที่ใช้ปรุงอาหาร ใส่ลงไป คลุกๆ ให้น้ำมันเคลือบแผ่นแป้งให้ทั่วๆ ช่วยให้แผ่นแป้งแยกเส้นออกจากกัน ไม่ติดเป็นก้อน ก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่ที่เราซื้อจากตลาด เขาก็ใส่น้ำมันเยอะเช่นกันค่ะ ไม่งั้นเส้นที่ทำมาจากแป้งข้าวเจ้าก็จะติดกันไม่แยกแผ่นเช่นที่เราเห็น
แม่เปปเคยลองทำเส้นใหญ่กินเอง ต้องทาน้ำมันระหว่างแผ่นเยอะมากๆ ทำเสร็จ 1 แผ่น ทาน้ำมัน กว่าจะเสร็จตามต้องการ ใช้น้ำมันทาเยอะมากค่ะ ที่เหยาะเคลือบแผ่นแป้งเวียดนามวันนี้ ยังใช้น้อยกว่ามากๆ เลิฟๆ เลย
แล้วก็เหยาะซีอิ๊วดำลงไปเหมือนเวลาเราทำก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่นั่นละ
สีเข้ม อ่อน ตามชอบค่ะ ได้สีที่พอใจก็พักเขาไว้ก่อน ไม่ต้องกลัวเขาโดนลมจะแห้งแข็งเพราะเราคลุกน้ำมันเรียบร้อยแล้ว ไปเตรียมวัตถุดิบอื่นกันต่อ
คะน้าฮ่องกงค่ะ ช่วงนี้แม่เปปเป็นโรคคลั่งคะน้าฮ่องกงสุดๆ
นำมาลอกเปลือกโคนออก ทำการตัดแต่ง ได้ก้านใสๆแบบนี้ เอาไปทำเมนูอะไรก็อร่อย
แล้วก็นำมาหั่นสั้น-ยาว ตามต้องการ ล้างอีกครั้งแล้วก็ใส่ตะกร้าโปร่งๆให้สะเด็ดน้ำ พักไว้ค่ะ
ด้วยความขี้เกียจ+หิว หยิบกุ้งเด้งที่ทำแล้วแช่ฟรีซไว้ออกมา(ค้นกระทู้ของแม่เปปที่บอกวิธีทำกุ้งเด้งเอานะ) แม่เปปเรียงกุ้งใส่ถุงไว้เป็นมื้อๆ เพื่อสะดวกหยิบมาทำอาหาร 1ถุง/คน (โดยประมาณ) ส่วนหมูหมักแม้จะแบ่งเป็นถุงเล็กๆ แต่หมูหมักเขากอดกันแน่นกว่ากุ้ง ละลายช้าไม่ทันใจ 55
กุ้งเด้งแม้จะตัวใหญ่มากๆ แต่เอาออกมาจากฟรีซแล้ว ก็ต้องใช้ให้หมดค่ะ ตั้งกะทะร้อนใส่น้ำมันแล้วใส่กระเทียมสับลงไป ตามด้วยกุ้งค่ะ ผัดพอสุก
แล้วตอกไข่ใส่ลงไป ไข่เป็ดเจ้านี้สีแดงสวยมากๆ เร่งไฟขึ้นนิดนึง แล้วใส่ผักลงไป
เทเครื่องปรุงรสที่ผสมใส่ถ้วยเล็กไว้ ใส่ลงไป คลุกเคล้าให้เข้ากัน ทำไวๆนะคะ ผัดช้าผัดนานผักเราจะเละไม่กรอบ พอทุกอย่างเข้ากัน ก็ใส่แผ่นแป้งเวียดนามที่เตรียมไว้ลงไป ไฟยังค่อนข้างแรง รีบผัดให้เข้ากัน แล้วปิดไฟ
การผัดซีอิ๊วเส้นใหญ่ที่เราคุ้นเคย จะปรุงรสแล้วใส่ผักตามสุดท้าย แต่ถ้าใช้แผ่นแป้งเวียดนาม ต้องปรุงรส ใส่ผักทำอะไรให้เรียบร้อย แล้วใส่แผ่นแป้งหลังสุด รีบผัดเร็วๆ แล้วปิดไฟ ถ้าผัดช้า แผ่นแป้งจะกอดกันเป็นก้อนค่ะ
เสร็จเรียบร้อย อาวุธพร้อมค่ะ ผัดแล้วได้จานเบ้อเริ่มเลย จะกินหมดไหมเนี่ย ความหิวเป็นเหตุ
ปรุงรสเพิ่มตามชอบ
เส้นเขาจะมันวาว นุ่ม เหนียว หนึบ ต่างจากก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่
แม่เปป ทำหลายครั้งแล้วค่ะ ชอบตรงที่เส้นเขาจะไม่หนักท้องเท่าก๋วยเตี๋ยว
ว่าไป ผัดซีอิ๊วใส่หมูเขาจะอร่อยมากจริงๆ ใส่กุ้งแม่เปปว่าไม่เข้ากันนะ
แล้วแม่เปป ก็ยกธงขาวค่ะ กินไม่หมด ขอยกไปไว้กินต่อตอนเย็นๆละกัน
นั่งพักผึ่งพุงอยู่คนเดียวในบ้าน เปิดทีวี แล้วก็เปิดสเตอริโอฟังเพลง (แยกประสาทสัมผัสได้ด้วย 55) ผ่านไปสักครู่ใหญ่ๆ ดูเวลาแล้วใกล้เด็กๆกลับมาบ้าน แม่เปปเลยลุกไปเข้าครัวอีกครั้ง หยิบโน่นผสมนี่ เปิดเตาอบ แล้วไม่นานก็ออกมาเป็นขนม 6 ถ้วยค่ะ
มัฟฟินช็อคโกแลต สไตล์แม่เปปละ ทำกินทั้งทีจับใส่ไม่ยั้งค่ะ (ใครอยากทำตาม ไปค้นกระทู้เก่าของแม่เปปจะมีสูตรและวิธีทำมัฟฟินช็อคโกแลตนะคะ)
วันศุกร์ คือวันสุข เด็กๆต้องถูกใจแน่
แม้จะเต็มท้องจากผัดซีอิ๊วก่อนนี้ แต่มาใช้พลังงานจับโน่นผสมนี่ คนทำก็ควรจะได้ชิมไหมคะ 55
หยิบมาชิม 1 ถ้วยซะดีๆ
เวลาช่างไวจริงๆ เพิ่งจะสิ้นปีเก่ามาไม่นาน แต่จะผ่านวันสุดท้ายของเดือนแรกของปีแล้วหนา
ทำงานเหน็ดเหนื่อยกันมาทั้งเดือน แม่เปปขอให้มีสตางค์เต็มกระเป๋าทุกท่าน และมอบความสุขเพิ่มเติมด้วย ช็อคโกแลตมัฟฟินละค่ะ
แผ่นแป้งเวียดนามผัดซีอิ๊ว ไม่ต้องตุนก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่ก็อร่อยเฉย
วันศุกร์เมื่อวาน แม่เปปกินอาหารเช้าเสร็จ นั่งดูทีวีอยู่ ก็เกิดวิญญาณขยันเข้าสิงร่างค่ะ มองเห็นฝุ่นที่ช่วงนี้ลมหอบพัดเข้ามาทุกวันเลย เริ่มจากล้างพัดลมค่ะ ถอดชิ้นส่วนต่างๆ นำไปล้างทำความสะอาด ผึ่งแดดแล้วก็นำกลับมาประกอบเช่นเดิม ตาก็มองไปเห็นชุดเครื่องเสียงสเตอริโอของพ่อบ้าน ลำโพงใหญ่-เล็ก และเครื่องเสียงอะไรๆของเขา รวมกัน 7 ชิ้น มีฝุ่นเช่นกัน ทำความสะอาด เช็ดขัดถูเคลือบน้ำยาเนื้อไม้ ให้เขาสักหน่อย เวลาเขากลับมาบ้านชอบเปิดฟังแล้วจะอารมณ์ดีสุดๆ แม่เปปเอ่ยขออะไรก็จะให้ไม่มีขัด 55
ถ้าใครที่ทำงานบ้านจะต้องเข้าใจแม่เปปแน่ๆ คือ การทำความสะอาดจุดหนึ่งแล้วเสร็จ มีไม่จริงค่ะ งานอะไรไม่รู้ ทำแล้วไม่มีเสร็จ ทำแล้วต้องทำต่อ ไม่ได้อยากทำนะคะ แต่มันทนไม่ได้ คือตามองเห็นแล้ว ถ้าไม่ทำ ใครจะทำ 55 แล้วแม่เปปก็ลากยาวไปถึง โต๊ะกินข้าว ซึ่งมีเก้าอี้ 6 ตัว ดูดฝุ่น เช็ดถู เคลือบเงาหนังเก้าอี้ หันมาเห็นนาฬิกาอีกที ก็ เกือบบ่าย 2 ยังไม่ได้กินกลางวัน ท้องเริ่มร้องครวญครางแล้วค่ะ เลยลุกขึ้นมาหาอะไรง่ายๆเป็นอาหารกลางวันหน่อย
แผ่นแป้งเวียดนามที่ซื้อมาทำสลัดโรล ทำจากแป้งข้าวเจ้า เนื้อแป้งเบาๆ บางๆ ใช้ไม่หมดก็เก็บไว้นานหลายเดือนสบายๆ
อร่อย สะดวก เก็บไว้นานก็ไม่ต้องกังวลเช่นก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่ ว่าจะขึ้นรา หรือมีสารกันบูดเยอะจนเก็บไว้นานๆ ราก็ไม่ขึ้น
นำมาตัดขนาดเลียนแบบขนาดเส้นก๋วยเตี๋ยว หรือตัดใหญ่-เล็ก ตามต้องการได้เลย
ได้ปริมาณตามต้องการ ก็นำไปแช่น้ำ สัก 1-2 นาที (อย่านานเกิน จะเละค่ะ) แล้วก็สะเด็ดน้ำออกอาจมีติดเล็กน้อยก็ไม่เป็นไร นำใส่ภาชนะแล้วเทน้ำมันพืชที่ใช้ปรุงอาหาร ใส่ลงไป คลุกๆ ให้น้ำมันเคลือบแผ่นแป้งให้ทั่วๆ ช่วยให้แผ่นแป้งแยกเส้นออกจากกัน ไม่ติดเป็นก้อน ก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่ที่เราซื้อจากตลาด เขาก็ใส่น้ำมันเยอะเช่นกันค่ะ ไม่งั้นเส้นที่ทำมาจากแป้งข้าวเจ้าก็จะติดกันไม่แยกแผ่นเช่นที่เราเห็น
แม่เปปเคยลองทำเส้นใหญ่กินเอง ต้องทาน้ำมันระหว่างแผ่นเยอะมากๆ ทำเสร็จ 1 แผ่น ทาน้ำมัน กว่าจะเสร็จตามต้องการ ใช้น้ำมันทาเยอะมากค่ะ ที่เหยาะเคลือบแผ่นแป้งเวียดนามวันนี้ ยังใช้น้อยกว่ามากๆ เลิฟๆ เลย
แล้วก็เหยาะซีอิ๊วดำลงไปเหมือนเวลาเราทำก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่นั่นละ
สีเข้ม อ่อน ตามชอบค่ะ ได้สีที่พอใจก็พักเขาไว้ก่อน ไม่ต้องกลัวเขาโดนลมจะแห้งแข็งเพราะเราคลุกน้ำมันเรียบร้อยแล้ว ไปเตรียมวัตถุดิบอื่นกันต่อ
คะน้าฮ่องกงค่ะ ช่วงนี้แม่เปปเป็นโรคคลั่งคะน้าฮ่องกงสุดๆ
นำมาลอกเปลือกโคนออก ทำการตัดแต่ง ได้ก้านใสๆแบบนี้ เอาไปทำเมนูอะไรก็อร่อย
แล้วก็นำมาหั่นสั้น-ยาว ตามต้องการ ล้างอีกครั้งแล้วก็ใส่ตะกร้าโปร่งๆให้สะเด็ดน้ำ พักไว้ค่ะ
ด้วยความขี้เกียจ+หิว หยิบกุ้งเด้งที่ทำแล้วแช่ฟรีซไว้ออกมา(ค้นกระทู้ของแม่เปปที่บอกวิธีทำกุ้งเด้งเอานะ) แม่เปปเรียงกุ้งใส่ถุงไว้เป็นมื้อๆ เพื่อสะดวกหยิบมาทำอาหาร 1ถุง/คน (โดยประมาณ) ส่วนหมูหมักแม้จะแบ่งเป็นถุงเล็กๆ แต่หมูหมักเขากอดกันแน่นกว่ากุ้ง ละลายช้าไม่ทันใจ 55
กุ้งเด้งแม้จะตัวใหญ่มากๆ แต่เอาออกมาจากฟรีซแล้ว ก็ต้องใช้ให้หมดค่ะ ตั้งกะทะร้อนใส่น้ำมันแล้วใส่กระเทียมสับลงไป ตามด้วยกุ้งค่ะ ผัดพอสุก
แล้วตอกไข่ใส่ลงไป ไข่เป็ดเจ้านี้สีแดงสวยมากๆ เร่งไฟขึ้นนิดนึง แล้วใส่ผักลงไป
เทเครื่องปรุงรสที่ผสมใส่ถ้วยเล็กไว้ ใส่ลงไป คลุกเคล้าให้เข้ากัน ทำไวๆนะคะ ผัดช้าผัดนานผักเราจะเละไม่กรอบ พอทุกอย่างเข้ากัน ก็ใส่แผ่นแป้งเวียดนามที่เตรียมไว้ลงไป ไฟยังค่อนข้างแรง รีบผัดให้เข้ากัน แล้วปิดไฟ
การผัดซีอิ๊วเส้นใหญ่ที่เราคุ้นเคย จะปรุงรสแล้วใส่ผักตามสุดท้าย แต่ถ้าใช้แผ่นแป้งเวียดนาม ต้องปรุงรส ใส่ผักทำอะไรให้เรียบร้อย แล้วใส่แผ่นแป้งหลังสุด รีบผัดเร็วๆ แล้วปิดไฟ ถ้าผัดช้า แผ่นแป้งจะกอดกันเป็นก้อนค่ะ
เสร็จเรียบร้อย อาวุธพร้อมค่ะ ผัดแล้วได้จานเบ้อเริ่มเลย จะกินหมดไหมเนี่ย ความหิวเป็นเหตุ
ปรุงรสเพิ่มตามชอบ
เส้นเขาจะมันวาว นุ่ม เหนียว หนึบ ต่างจากก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่
แม่เปป ทำหลายครั้งแล้วค่ะ ชอบตรงที่เส้นเขาจะไม่หนักท้องเท่าก๋วยเตี๋ยว
ว่าไป ผัดซีอิ๊วใส่หมูเขาจะอร่อยมากจริงๆ ใส่กุ้งแม่เปปว่าไม่เข้ากันนะ
แล้วแม่เปป ก็ยกธงขาวค่ะ กินไม่หมด ขอยกไปไว้กินต่อตอนเย็นๆละกัน
นั่งพักผึ่งพุงอยู่คนเดียวในบ้าน เปิดทีวี แล้วก็เปิดสเตอริโอฟังเพลง (แยกประสาทสัมผัสได้ด้วย 55) ผ่านไปสักครู่ใหญ่ๆ ดูเวลาแล้วใกล้เด็กๆกลับมาบ้าน แม่เปปเลยลุกไปเข้าครัวอีกครั้ง หยิบโน่นผสมนี่ เปิดเตาอบ แล้วไม่นานก็ออกมาเป็นขนม 6 ถ้วยค่ะ
มัฟฟินช็อคโกแลต สไตล์แม่เปปละ ทำกินทั้งทีจับใส่ไม่ยั้งค่ะ (ใครอยากทำตาม ไปค้นกระทู้เก่าของแม่เปปจะมีสูตรและวิธีทำมัฟฟินช็อคโกแลตนะคะ)
วันศุกร์ คือวันสุข เด็กๆต้องถูกใจแน่
แม้จะเต็มท้องจากผัดซีอิ๊วก่อนนี้ แต่มาใช้พลังงานจับโน่นผสมนี่ คนทำก็ควรจะได้ชิมไหมคะ 55
หยิบมาชิม 1 ถ้วยซะดีๆ
เวลาช่างไวจริงๆ เพิ่งจะสิ้นปีเก่ามาไม่นาน แต่จะผ่านวันสุดท้ายของเดือนแรกของปีแล้วหนา
ทำงานเหน็ดเหนื่อยกันมาทั้งเดือน แม่เปปขอให้มีสตางค์เต็มกระเป๋าทุกท่าน และมอบความสุขเพิ่มเติมด้วย ช็อคโกแลตมัฟฟินละค่ะ