การไม่มีสัญชาติ คือความอัปยศที่สุดในชีวิตของหนู

สวัสดีค่ะชาวกระทู้ทุกท่าน กระทู้นี้หนูขอพูดดักไว้ก่อนเลยว่า หนูไม่ได้อยากออกมาเรียกร้อง แต่หนูแค่เด็กคนหนึ่งที่รักอนาคตตัวเองมากๆ และอยากจะระบายลงในนี้เฉยๆ เผื่อพี่ๆจะให้คำแนะนำหนูได้  หนูขอเล่าก่อนเลยว่า หนูเป็นเด็กที่ถือบัตรหัว00 ไม่สัญชาติ หนูเกิดไทย แต่พ่อกับแม่เป็นเมียนมาร์ ความจริงหนูจะได้สัญชาติไทยแล้วถ้าตอนนั้นไปแจ้งเกิดไม่ทัน ตอนนั้นพ่อหนูกลัว กลัวอะไรหลายๆอย่าง เลยไม่ได้เอาหนูไปขึ้นทะเบียน หนูเลยไม่ได้บัตรประชาชนคนไทย เอาจริงๆหนูเห็นปัญหานี้ชัดตั้งแต่ประถมแล้ว คือหนูโดนเพื่อนในห้องแกล้งอยู่ตลอด3ปี เพราะหนูแค่ไม่มีสัญชาติ จนหนูออกจากโรงเรียนนั้นมา หนูก็เห็นข้อเสียหลายๆอย่าง พูดก่อนตรงนี้เลยว่า หนูดิ้นรนมากๆ พยายามเรียน พยายามหากิจกรรมมาให้ตัวเอง แต่บางกิจกรรมหนูไม่สามารถเข้าได้เพราะ"ไม่มีสัญชาติ" ไหนจะเรื่องทุน หรือการแข่งอีก บางครั้งหนูมองคนที่มีทุกสิ่งทุกอย่างพร้อมหมดแต่ไม่ทำ มันทำให้หนูนึกคิดตลอดว่า "อยากได้สิทธิ์แบบนั้นบ้างจัง เสียดายสิทธิ์ของเขาเนอะ เขามีแต่เขาไม่ทำ" มันเป็นความรู้สึกที่แย่จนพูดไม่ออกดีค่ะ เอาจริงๆหนูอาย หนูไม่กล้าพูดกับคนอื่นว่าหนูไม่มีสัญชาติเพราะหนูกลัวเขาจะสองมาตรฐานใส่หรือรังเกียจ และอีกอย่างคือ หนูไปหาข้อมูลมา บัตรของหนูสามารถขอสัญชาติไทยได้ถ้าจบปริญญา ที่หนูรู้มาก็เพราะตอนนั้นไปถามอำเภอมา แล้วเขาก็บอกว่า "ถ้าอยากได้สัญชาติก็ต้องจบปริญญา หรือถ้าอยากได้จริงๆ ก็จ่ายตังค์มา เดี๋ยวออกให้เลย" คำพูดนี้เป็นคำพูดที่หนูจำมาจนถึงวันนี้ หนูเข้าใจกฏหมายนะ ว่าทำไมถึงให้บัตรยาก หนูไม่ได้อยากจะเรียกร้องเลย หนูมองว่ามันคืออุปสรรคด้วยซ้ำ หนูยอมตั้งใจเรียนยอมทำทุกอย่างเพื่อให้จบปริญญาเผื่อสักวันจะได้บัตรประชาชนสักครั้ง แต่เวลามุ่งมั่นแบบนี้ทีไร มันก็จะมีความคิดนั้นโผล่มาตลอดคือ "มหาลัยจะรับเราหรอ มหาลัยจะรับคนที่ไม่มีสัญชาติแบบเราหรอ?" หนูไปหาข้อมูลมาเยอะมากค่ะ บางที่บอกได้บางที่บอกไม่ได้ เอาตรงๆหนูไม่ได้เดือดร้อนเลยที่จะถีบตัวเองให้เรียนปริญญาได้ แต่สิ่งที่หนูกลัวคือ หนูกลัวมหาลัยไม่รับค่ะ เพราะเอาจริงๆมันเหมือนหนูไปแย่งโอกาสของคนไทยแท้ๆรึป่าว หนูกลัวว่าถ้าไปอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยแล้วจะโดนเหยียดด้วยค่ะ มันมีแต่คำว่ากลัวไปหมดเลย เวลาพูดเรื่องนี้ทีไรก็อยากจะร้องไห้ทุกที บางครั้งก็รู้สึกว่า ชีวิตตัวเองมันดูไร้ค่ายังไงก็ไม่รู้ เพราะเราไม่ใช่คนที่ไหนเลย ไม่ใช่แม้แต่คนในพื้นที่ที่ตัวเองเกิด และก็ไม่ใช่คนในพื้นที่ของประเทศที่ครอบครัวตัวเองเกิดด้วยซ้ำ เราอยู่ส่วนไหนของตรงนี้กันนะ เราเป็นอะไรกันแน่ความจริงแล้ว? ทุกวันนี้ก็ยังไม่รู้🥲 (ป.ล ความฝันหนูคือ หนูอยากเข้าคณะรัฐศาสตร์ด้วยค่ะ สนใจด้านการเมืองมาได้2-3ปีแล้ว แต่มันคงยากแล้วแหละ555 แต่ถึงยังไงหนูก็จะสู้ค่ะ ถ้าไร้วาสนาก็จะฝืนชะตาจนกว่าจะได้เรียนนี้แหละ)






หนูอาจจะเขียนงงๆหน่อย เอาจริงๆมันเยอะกว่านี้มาก แต่หนูรู้สึกว่าแค่นี้ก็เยอะแยะจับใจความแทบไม่ได้แล้ว หนูหวังว่าทุกคนจะเข้าใจนะคะ หนูขอพูดอีกครั้งว่าหนูไม่ได้อยากจะมาเรียกร้องสิทธิ์อะไรหรอก เพราะเอาจริงๆหนูเข้าใจคนไทยหลายคนนะ ที่ไม่อยากให้สัญชาติกับเด็กแบบหนู แต่หนูแค่อยากมาระบายเฉยๆค่ะ ถ้าหนูพิมพ์อะไรที่ไม่สุภาพไปก็ขออภัยด้วยนะคะ🥲🙏🏻🙏🏻