ตามหัวข้อค่ะ ต้องเริ่มเล่าก่อนว่า เราเป็นลูกคนเดียว และแม่ของเราเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว มีญาตินะคะ เราอายุ 20 ปีค่ะ ส่วนแฟนอายุ 24 เราคบกับเขามาประมาณ 3-4 เดือนแล้ว เคยเลิกกันไป 3 ครั้งเพราะเหตุผลนี่และเหตุผลอื่นๆ เราทำงานอยู่ที่เดียวกันค่ะ ตอนแรกเราไม่รู้หรอกค่ะว่าแฟนเสพสารเสพติด และเขาก็โกหกเราด้วยว่าเลิกไปนานแล้ว วันหนึ่งเราพาแม่เราไปเที่ยว แล้วก็นัดกับแฟนไว้ด้วย ไปกันสามคน ยิ่งแม่มองเขา แม่ก็ยิ่งไม่ชอบ แล้วก็มาบอกเราว่า ไอนี่มันจะหลอกฟันนะ แล้วดูสิ ติดยาชัดๆ เราก็เชื่อแม่ค่ะ แต่เราดันบอกเลิกหุนหันพลันแล่นเกินไป วันต่อมา เขามาเคาะประตูห้องตอนช่วงสี่ทุ่ม แม่เราก็นอนอยู่ เราอาศัยอยู่เป็นคอนโดค่ะ เขาไม่เคยมาบ้าน แต่เขาช่วยเรายกของขึ้นมาให้ข้างบน ทำให้รู้ห้องค่ะ แม่เราบอกว่าไม่ให้เกียรติกันเลย แม่ก็อยู่แท้ๆ วันเปิดงานมา เขาก็มาตื้อไม่เลิก จนเราแพนิคไปเลยค่ะ แล้วแม่ก็เกลียดเขาไปเลย แถมยังบอกอีกว่า "ถ้ากลับไปคุยกับมันอีกนะ ออกไปจากบ้านเลย"

ผ่านไปไม่กี่วัน เขามาบอกพี่ที่ทำงานที่เราสนิทด้วยว่า เขาโกหกเรามาตลอด ว่าไม่ได้เสพ เขารู้สึกผิดมาก ไม่กล้ามองหน้าเรา พี่เราก็เลยตอบไปค่ะว่าก็พัฒนาตัวเองก่อนสิ รักตัวเองก่อน หลังจากนั้นเขาก็พยายามอย่งหนักเพื่อเลิกเสพ และเลิกนิสัยเก่าๆของเขาออกไป เขาพยายามเทคแคร์เราในเรื่องงานมากขึ้น พยายามให้เห็นว่าเขาเปลี่ยนไปแล้วนะ เราเป็นคนที่ให้อภัยคนง่ายด้วย ก็เลยอยากจะให้อภัยเขา แต่ติดตรงที่ว่าแม่เราไม่ชอบเขาขนาดนี้ เกลียดขนาดนี้ เราไม่รู้ว่จะปรึกษาใครแล้วค่ะ เพื่อนที่ทำงานก็บอกว่า ถ้ากลับไปคบกันอีกจะไม่คุยด้วยแล้ว เราก็ไม่อยากเสียแม่ เสียเพื่อน เสียงานไป แต่เราก็ไม่อยากเสียเขาไปเหมือนกัน V_V