ทุกทีเลย เวลาแม่เป็นอะไรมีแต่หนูคนเดียวที่ต้องมาเฝ้าแม่  เฝ้าทีก็มากกว่าคืนเดียว ถ้ามีหลานมาเฝ้าด้วยก็โอเคไม่เหงา แต่เมื่อไม่ใช่ช่วงปิดเทอม หลานก็ต้องไปโรงเรียน เราก็ต้องมาเฝ้าคนเดียว ทั้งที่แม่ก็ไม่ได้มีลูกคนเดียวนะคะ มีพี่ชายคนโตด้วย ที่วันๆแดกแต่น้ำท่อมกับขอเงินคนแก่ ไม่เคยเหยียบมารพ.เลย แม่มารพ.ก็ยังจะโทรมาขอเงินได้ทุกวัน ส่วนหนูเบื่อมากๆ เฝ้าแม่ที่รพ.หลายๆคืนจนรู้สึกเบื่อ รู้สึกไม่อยากมารพ.เลยค่ะ ไม่อยากมาเฝ้าคนเดียวด้วย  ส่วนตัวหนูเองเวลาอยู่บ้านก็ไม่ค่อยชอบออกไปไหนอยู่แล้ว ชอบอยู่แบบว่า ส่วนตัว เหมือนคนสันโดด พอมาอยู่ในที่คุณพลุกพล่านมันก็จะแบบ เวลาเดินไปไหนมาไหนคนเดียว หนูรู้สึกกลัวมาก ใจเต้นแรงมาก เวลาเดินสวนกับคนแปลกหน้า หนูจะแบบ เดินก้มหน้ามองพื้นตลอด เลี่ยงการมองหน้าใคร ในใจก็แบบ ท่องตลอด 'รีบเดินเร็วๆๆ' หนูกลัว หนูรู้สึกเบื่อ รู้สึกไม่ชอบเลย ทำไงดีคะ ปรึกษาหน่อยค่ะ หนูทำใจไม่ได้ มารพ.หลายครั้งแต่ก็ไม่เคยชินสักที มีความรู้สึกกลัวตลอดเลยค่ะ😭