เคยมานั่งคำนวณไหมครับว่า หลังเกษียณเราต้องมีเงินเท่าไหร่ถึงจะรอด? หลายคนบอก "ซื้อหุ้นปันผลสิพี่ รวยกว่าเยอะ" บางคนก็บอก "ทำประกันบำนาญเถอะ สบายใจกว่า" วันนี้ผมเลยขอมาแชร์มุมมองแบบคนเจ็บมาเยอะ (ทั้งในตลาดหุ้นและเบี้ยประกัน) มากางให้ดูว่าปี 2569 นี้ ทางไหนคือ "ของจริง" ครับ
1. สายประกันบำนาญ: "ช้าแต่ชัวร์" (Safe สุดๆ)
ประกันบำนาญเนี่ย ภาษาปากผมเรียกว่า "เครื่องผลิตเงินอัติโนมัติแบบใส่ถ่าน" ครับ คือคุณยอมลำบากวันนี้ จ่ายเบี้ยทิ้งไว้ พออายุ 55 หรือ 60 ปุ๊บ มันจะโอนเงินเข้าบัญชีคุณเป๊ะๆ ทุกปี/ทุกเดือน ไปจนคุณลาโลก
ความเห็นส่วนตัว: มันไม่ใช่การลงทุนที่ทำให้ "รวย" ครับ แต่มันคือการ "การันตีว่าไม่รอดตาย" เพราะผลตอบแทน (IRR) มันมักจะอยู่แค่ 2-3% เท่านั้น
รายละเอียดเฉพาะตัว: สิ่งที่คนมองข้ามคือ "ค่าลดหย่อนภาษี" ครับ 200,000 บาทหลังเนี่ย ถ้าคุณฐานภาษี 20-25% เท่ากับคุณได้ "กำไร" ตั้งแต่วันที่จ่ายเบี้ยแล้วนะ! ใครเงินเดือนสูงๆ ปี 2569 นี้บอกเลยว่าต้องมีติดพอร์ตไว้ครับ
2. สายหุ้นปันผล:
สายนี้คือการเป็นเจ้าของกิจการครับ เลือกหุ้นพื้นฐานดีอ หรือหุ้นแบงก์ แล้วรอรับเงินปันผล
มันคือการ "เลี้ยงเป็ดไว้กินไข่" ครับ ถ้าเลือกเป็ดดี (หุ้นดี) ไข่ (ปันผล) ก็จะใบใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ตามกำไรบริษัท แถมตัวเป็ด (ราคาหุ้น) ก็อาจจะโตขึ้นด้วย
ความเสี่ยงที่ต้องเจอ: ปี 2569 ตลาดหุ้นมันไม่เคยปราณีใครครับ บางปีบริษัทกำไรหด ปันผลหาย หรือแย่กว่านั้นคือราคาหุ้นร่วงติดดอย เงินต้นหายวับไปกับตา คนที่จะเล่นสายนี้ตอนเกษียณต้อง "ใจนิ่ง" มากๆ ครับ
3. เทียบกัน
4. ทริคเฉพาะตัว: "กลยุทธ์ลูกผสม"
จากประสบการณ์ที่โดนตลาดหุ้นตบหน้ามาหลายรอบ :
ทำประกันบำนาญ: ให้ครอบคลุม "ค่าใช้จ่ายพื้นฐาน" (ค่าน้ำ, ค่าไฟ, ค่าอาหารประทังชีวิต) อย่างน้อยต้องมีเดือนละ 10,000-15,000 บาทเข้ากระเป๋าชัวร์ๆ
ส่วนที่เกิน: เอาไปลุยใน หุ้นปันผล หรือกองทุนอสังหาฯ (REITs) เพื่อเป็น "เงินเที่ยว/เงินช้อปปิ้ง" ถ้าปีไหนหุ้นตก ก็แค่ไม่เที่ยว แต่ปีไหนหุ้นดี ก็จัดทริปยุโรปไปเลยครับ!
สรุป: อย่าเอาไข่ทั้งหมดไว้ในตะกร้าใบเดียวครับ ประกันบำนาญคือ "พื้นบ้าน" ส่วนหุ้นปันผลคือ "เพดาน" ปี 2569 นี้ใครยังไม่มีประกันบำนาญซักเล่ม ลองหาเล่มที่ IRR สูงๆ (ประมาณ 2.5-3.0%) ติดไว้บ้างก็ดีครับ จะได้นอนหลับสบายตอนแก่
ประกันบำนาญ" vs "หุ้นปันผล" เลือกทางไหนให้มีเงินใช้จนตาย?
1. สายประกันบำนาญ: "ช้าแต่ชัวร์" (Safe สุดๆ)
ประกันบำนาญเนี่ย ภาษาปากผมเรียกว่า "เครื่องผลิตเงินอัติโนมัติแบบใส่ถ่าน" ครับ คือคุณยอมลำบากวันนี้ จ่ายเบี้ยทิ้งไว้ พออายุ 55 หรือ 60 ปุ๊บ มันจะโอนเงินเข้าบัญชีคุณเป๊ะๆ ทุกปี/ทุกเดือน ไปจนคุณลาโลก
ความเห็นส่วนตัว: มันไม่ใช่การลงทุนที่ทำให้ "รวย" ครับ แต่มันคือการ "การันตีว่าไม่รอดตาย" เพราะผลตอบแทน (IRR) มันมักจะอยู่แค่ 2-3% เท่านั้น
รายละเอียดเฉพาะตัว: สิ่งที่คนมองข้ามคือ "ค่าลดหย่อนภาษี" ครับ 200,000 บาทหลังเนี่ย ถ้าคุณฐานภาษี 20-25% เท่ากับคุณได้ "กำไร" ตั้งแต่วันที่จ่ายเบี้ยแล้วนะ! ใครเงินเดือนสูงๆ ปี 2569 นี้บอกเลยว่าต้องมีติดพอร์ตไว้ครับ
2. สายหุ้นปันผล:
สายนี้คือการเป็นเจ้าของกิจการครับ เลือกหุ้นพื้นฐานดีอ หรือหุ้นแบงก์ แล้วรอรับเงินปันผล
มันคือการ "เลี้ยงเป็ดไว้กินไข่" ครับ ถ้าเลือกเป็ดดี (หุ้นดี) ไข่ (ปันผล) ก็จะใบใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ตามกำไรบริษัท แถมตัวเป็ด (ราคาหุ้น) ก็อาจจะโตขึ้นด้วย
ความเสี่ยงที่ต้องเจอ: ปี 2569 ตลาดหุ้นมันไม่เคยปราณีใครครับ บางปีบริษัทกำไรหด ปันผลหาย หรือแย่กว่านั้นคือราคาหุ้นร่วงติดดอย เงินต้นหายวับไปกับตา คนที่จะเล่นสายนี้ตอนเกษียณต้อง "ใจนิ่ง" มากๆ ครับ
3. เทียบกัน
4. ทริคเฉพาะตัว: "กลยุทธ์ลูกผสม"
จากประสบการณ์ที่โดนตลาดหุ้นตบหน้ามาหลายรอบ :
ทำประกันบำนาญ: ให้ครอบคลุม "ค่าใช้จ่ายพื้นฐาน" (ค่าน้ำ, ค่าไฟ, ค่าอาหารประทังชีวิต) อย่างน้อยต้องมีเดือนละ 10,000-15,000 บาทเข้ากระเป๋าชัวร์ๆ
ส่วนที่เกิน: เอาไปลุยใน หุ้นปันผล หรือกองทุนอสังหาฯ (REITs) เพื่อเป็น "เงินเที่ยว/เงินช้อปปิ้ง" ถ้าปีไหนหุ้นตก ก็แค่ไม่เที่ยว แต่ปีไหนหุ้นดี ก็จัดทริปยุโรปไปเลยครับ!
สรุป: อย่าเอาไข่ทั้งหมดไว้ในตะกร้าใบเดียวครับ ประกันบำนาญคือ "พื้นบ้าน" ส่วนหุ้นปันผลคือ "เพดาน" ปี 2569 นี้ใครยังไม่มีประกันบำนาญซักเล่ม ลองหาเล่มที่ IRR สูงๆ (ประมาณ 2.5-3.0%) ติดไว้บ้างก็ดีครับ จะได้นอนหลับสบายตอนแก่