หมดกำลังใจในการสร้างอนาคตของตัวเองเพราะคำปากคนครับ ทั้งๆที่ก็กำลังพยายามทำกันอยู่ มักจะมีคนมาติชมต่อว่า ผมเหนื่อย😔😔

ครอบครัวทำธุรกิจอู่ซ่อมรถยนต์ครับ ทุกวันนี้เช่าที่อยู่เป็นบ้านเช่า เป็นเหมือนบ้านและอู่ในที่เดียว เนื้อที่โดยประมาณ100ตร.ว.(จริงๆไม่ถึง) เป็นที่ติดถนน ปัญหาคือเนื้อที่แคบ จอดรถไม่พอ รถล้ำไปที่ถนน(ลูกค้ายอมจอดรอซ่อมทั้งที่ไม่มีที่จอด) การทำงานไม่ค่อยสะดวก(เพราะแคบ พื้นมีความขรุขระ) หลังคาโกดังรั่วทั้งหลังเว้นบริเวณตัวบ้าน(อันนี้ไม่ค่อยซีเรียส เจ้าของบอกจะซ่อมให้แต่ไม่เห็นสนใจ) หลายคนเขาไม่ค่อยรู้เหตุผลที่พวกผมยังไปไหนไม่ได้ ว่าจอดรถเกะกะบ้าง ทำไมไม่ซ่อมอยู่ดีๆบ้าง รถก็เยอะทำไมไม่หาที่กว้างๆอยู่บ้าง ต่างว่ากันไปต่างๆนานา ไม่ใช่ไม่อยากย้ายนะครับ แต่มันติดที่เรื่องเงินๆทองๆ หนี้สิน ซึ่งรายได้มาจากทางเดียวครับ พอใช้ พอจ่ายหนี้ เหลือเก็บเดือน1หมื่นน่าจะได้อยู่(ไม่ค่อยเเน่ใจ) ใจผมอยากจะหนีไปจากที่นี่ตั้งแต่2-3ปีที่แล้วล่ะครับ ที่ยังไม่เติบโตเพราะโดนโกงบ้าง จับจุดไม่ถูกบ้าง ผิดพลาดอะไรหลายๆอย่าง ถ้าทุกคนเข้าใจชีวิตในแต่ละวันคงจะสุขกว่านี้หลายเท่าตัว ขนาดโดนมานานแล้วยังไม่ชินสักที ท้อเนาะ แต่อีกไม่เกิน2ปีตัวเองน่าจะหลุดพ้น(หวังว่าจะเป็นแบบนั้น)😔😔