ประสบการณ์ความรักที่โคตรแค้นใจ

สวัสดีค่ะ
เรามีประสบการณ์เรื่องความรักที่อยากมาเล่าให้ทุกคนได้อ่านค่ะ เราใช้เวลานานมากกว่าจะตัดสินใจออกมาเขียนโพสต์นี้ เพราะจริง ๆ แล้วเรายังไม่สามารถดับไฟแค้นในใจของตัวเองได้เลย เราพยายามปล่อยวางแล้ว แต่ทำไม่ได้จริง ๆ จึงอยากขอใช้พื้นที่ตรงนี้ในการระบายความรู้สึกออกมานะคะ อาจจะยาวสักหน่อย แต่ก็อยากให้ทุกคนลองอ่านดูค่ะ
เราคุยกันและมีความสัมพันธ์กันมาเรื่อย ๆ มันเริ่มต้นด้วยประมาณว่า ทั้งๆที่เรารู้ดีอยู่แก่ใจว่า ในช่วงที่เขาคุยกับเรา เขาก็คุยกับผู้หญิงคนอื่นไปด้วย และยังไปมีความสัมพันธ์ทางกายกับคนอื่นอีกด้วย แต่ถึงอย่างนั้น เราทั้งสองคนก็ตกลงปลงใจที่จะมีความสัมพันธ์แบบนี้ต่อไป อยู่ด้วยกัน ทำอะไรด้วยกัน จนแทบไม่ต่างจากการเป็นแฟนกัน
     พอเวลาผ่านไป เราเริ่มผูกพันกับเขามากขึ้น และอยากหยุดความสัมพันธ์ที่ต่างคนต่างมีคนอื่น จึงเริ่มถามถึงความชัดเจนในความสัมพันธ์ ว่ามาถึงขนาดนี้แล้ว ทำไมเรายังไม่เป็นแฟนกันสักที เขาก็ให้เหตุผลสารพัด ว่ายังไม่อยากมีใคร ยังไม่อยากมีความสัมพันธ์ในรูปแบบแฟน
อ่านมาถึงตรงนี้ หลายคนอาจจะคิดว่าเราน่าด่าว่าโง่มาก ซึ่งเรายอมรับเลยค่ะว่าใช่… เราโง่มากจริง ๆ 5555555555
     เวลาผ่านไปประมาณปีกว่า ๆ เขายังคงมีคนอื่นเรื่อย ๆ เช่นเดียวกับเราที่ก็มีคนอื่นบ้างแต่ไม่เคยนัดไปเจอกันหรือมีอะไรกันนะคะ จนวันหนึ่งเราไม่รู้เหมือนกันว่ามันเริ่มตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็คือเรากลายเป็นแฟนกันแบบงง ๆ ประมาณช่วงปี 2567จะ 68 ซึ่งตอนั้นเราอยู่ ปี 2  เป็นการคบกันที่ไม่มีวันครบรอบ ไม่มีการเปิดตัว ไม่มีการลงอะไรเกี่ยวกับกันและกันเลย เราพยายามเข้าใจว่าเขาเป็นคนแบบนี้ แต่เราก็เคยขอเขาหลายครั้งว่าอยากให้เขาเปิดตัวเรา ให้เรามีตัวตนบ้าง เขามักจะอ้างเสมอว่าเขาเป็นแบบนี้กับแฟนเก่าก็เป็นแบบนี้ ทำไมเราต้องเรื่องมาก เรื่องนี้ทำให้เราทะเลาะกันบ่อยมาก เพราะเรารู้สึกเหมือนไร้ตัวตน เหมือนคบกันไปวัน ๆแถมเขายังทำตัวเหมือนคนไร้อารมณ์กับเรา เหมือนจะรักเราในบางครั้ง บางครั้งก็เฉยเมย และเราก็ระแวงตลอดว่าเขาน่าจะมีคนอื่น ซึ่งสุดท้ายมันก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ เขามักจะคุยกับผู้หญิงคนอื่นลับหลังเรา ไปคุยพิมพ์แชททุกครั้งที่เราเผลอ บางครั้งก็มีการนัดไปเจอและมีอะไรกัน เราจับได้หลายครั้งมาก วนอยู่ในลูปเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า เราพยายามตัดใจ พยายามออกจากความสัมพันธ์นี้ แต่ก็ทำไม่ได้ เราให้อภัยเขาตลอด เพียงเพราะคำว่ารัก และความหวังลึก ๆ ว่าสักวันเขาจะเปลี่ยนไปเป็นคนที่ดีขึ้น แต่ความจริงคือ… ไม่เลย
     พอเราขึ้นปี 3 เขาเรียนจบและต้องกลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัด แม้กระทั่งวันที่เราช่วยเขาเก็บของ เราก็ยังบังเอิญเห็นว่าเขาคุยกับผู้หญิงคนอื่น ตอนนั้นเราสติแตก ทะเลาะกันรุนแรงมาก เขาอ้างว่าไม่ใช่อย่างที่เราคิด แต่จะให้มันเป็นอะไรได้อีก นอกจากการนอกใจ เราทะเลาะกันถึงขั้นที่เขากระชากตัวเราและบีบคอเรา เพราะตอนนั้นเราดื้อดึงจะกลับหอ อยากออกมาจากตรงนั้น สุดท้ายพอเราใจเย็น เราก็ยังให้อภัยเขาอีกครั้ง (ทุกคนอย่าด่าหนูเลยนะ ยอมรับว่าหน้ามืดตาบอด โง่จริงๆ)
     หลังจากนั้นเรากลายเป็นรักทางไกล ซึ่งทำให้เราหนักใจมาก เราระแวงทุกวัน กลัวว่าเขาจะคุยกับคนอื่น ไปหาใครหรือเปล่า เราทะเลาะกันบ่อยเพราะความระแวงและการประชดประชันของเรารวมถึงพฤติกรรมที่แปลกไปของเขา ก็คือ เขาเริ่มเปลี่ยนพฤติกรรม จากคนที่นอนดึก ตื่นสาย ไม่ดูแลตัวเอง กลายเป็นคนที่ออกกำลังกาย ดูแลตัวเอง และมักบอกเราว่าขอเข้านอนในช่วง 2-3 ทุ่มตลอดทุกวันเวลาเดิม ซึ่งปกติตอนที่เขาอยู่กับเราเขาแทบจะนอนเช้าเลย เรารู้สึกว่ามันแปลกมาก ผิดปกติมากๆ แต่ก็พยายามบอกตัวเองให้เข้าใจเขาเพราะไม่อยากหาเรื่องทะเลาะ งี่เง่า ถึงอย่างนั้น เราก็มีเซนส์ในใจตลอดว่าเขามีคนอื่นแน่ๆเลย เขาเปลี่ยนไปขนาดนี้ นอนเวลาเดิมๆแบบนี้ มีวันนึงเราจับได้ด้วยว่าเขาไม่ได้นอนหลับจริงๆ เขารู้ตัวเขาพยายามโทรมาหาเราซ้ำๆเหมือคนมีความผิด  มันยิ่งทำให้ความคิดในใจของเราว่าเขามีคนอื่นชัดเจนขึ้นทุกวัน จนสุดท้ายเราทนไม่ไหวกับเขา และความรู้สึกตัวเองที่มันหนักอึ้งมากๆและขอเลิกกับเขาช่วงปลายเดือนกรกฎาคม 2568 แต่เราก็ยังทำใจไม่ได้ และกลับไปขอคืนดี เขาบอกให้ห่างกันไปก่อน และสุดท้ายก็ยืนยันว่าไม่อยากคบกับเราแล้ว เราจบกันจริงๆในวันที่ 11 สิงหาคม 2568
     หลังจากเลิกกันได้ประมาณหนึ่งสัปดาห์ เขาเริ่มลงเพลงรัก ลงตัวอักษรย่อไบโอในไอจี จนเราสงสัยว่าเขามีคนใหม่แล้วหรือเปล่า และไม่นานหลังจากนั้น เขาก็ลงสตอรี่ไปดูหนังกับผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งสิ่งที่ทำให้เราเจ็บที่สุดคือ เขาเปิดตัวผู้หญิงคนนั้น ทั้งที่ตอนคบกับเรา เราขอแทบตาย เขาไม่เคยทำแบบนี้ให้เราเลย และเป็นระยะเวลาไม่ถึง 1 เดือนที่เขามีคนใหม่ เมื่อเรานำเรื่องราวทั้งหมดมาปะติดปะต่อกัน เราก็เริ่มเข้าใจว่าเหตุผลที่เขาไม่เคยเปิดตัวเรา อาจเป็นเพราะเขามีผู้หญิงอีกคนอยู่แล้ว เราโกรธมาก โดนนอกใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนตัดสินใจบล็อกเขาทุกช่องทาง
     แต่เรื่องยังไม่จบ เมื่อเราไปเห็นไอจีผู้หญิงคนนั้นโดยบังเอิญ และเห็นผู้หญิงคนนั้นโพสต์ลงไอจีสตอรี่ประมาณว่าว่า “รู้จักกันปี 66 คบกันปี 68 และกำลังจะข้ามปี 69 ไปด้วยกัน” รวมถึงตั้งไฮไลต์ “8760 hour” ซึ่งเท่ากับ 1 ปี ทำให้เราช็อกมาก เพราะเรากับเขาเพิ่งเลิกกันได้แค่ 5 เดือน นั่นแปลว่าในช่วงเวลาหนึ่ง เขาอาจจะคบซ้อนกับเราทั้งคู่อยู่ก็ได้ จนถึงวันนี้ เรายอมรับว่าเรายังมีความแค้น มีปมในใจ และยังหยุดคิดไม่ได้ในบางครั้ง ทั้งที่เราพยายามกลับมารักตัวเอง โฟกัสเรื่องเรียนและเรื่องงาน แต่คนที่ทำร้ายเรากลับดูมีความสุข ซึ่งมันไม่แฟร์กับเราเลย
เรื่องราวก็ประมาณนี้ค่ะ  อย่าด่าเราแรงเลยนะคะ เราได้บทเรียนที่หนักหนาสาหัสกับเรามากๆ เราแค่อยากเล่าในสิ่งที่เคยเจอ อยากให้ทุกคนลองอ่านและถือว่าเป็นนิทานสอนใจอีกเรื่องหนึ่งก็ได้ค่ะ ว่า… การให้อภัยคนที่ไม่เคยสำนึก คือการทำร้ายตัวเองทางอ้อม
อย่ารักใครมากจนยอมอยู่ในความสัมพันธ์ที่ไม่มีความชัดเจน
ถ้าเขาเลือกทำร้ายเราได้ซ้ำ ๆ แปลว่าเขาไม่ได้เลือกเราเลยตั้งแต่แรก ขอบคุณค่ะ🙇‍♀️🙇‍♀️