สำหรับมาธีอัส...
ในบางคราว เขาเป็นลูกชายมหาเศรษฐีของคุณพ่อผู้กำลังจะเป็นประธานองค์กรการกุศล
บางคราว เขาก็เป็นนักบินที่มีลูกชายน่ารักวัยประถม
บางคราว เขาก็เป็นเกย์หนุ่มผู้หวังจะมีบ้านใหม่สักหลักใจกลางกรุง
บางคราว เขาก็เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านดนตรีคลาสสิก
และอีกมากมาย เท่าที่ใครก็ตาม อยากให้เขารับบทบาทไหน
ขอแค่มีเงินจ้าง มาธีอัส เป็นใครคนนั้นให้คุณได้ทุกอย่าง....



Peacock (ในภาษาเยอรมัน: Pfau – Bin ich echt? แปลว่า 'นกยูง: ฉันมีจริงหรือ?')
เป็นภาพยนตร์ตลกเสียดสีสังคม เขียนบทและกำกับโดย Bernhard Wenger ซึ่งเป็นการกำกับภาพยนตร์เรื่องยาวเรื่องแรกของเจ้าตัว
โดยได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนจากออสเตรียเพื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยมในงานประกาศรางวัลออสการ์ครั้งที่ 98
แต่ไม่ผ่านเข้าไปในรอบ 15 เรื่องสุดท้าย



นำแสดงโดย Albrecht Schuch นักแสดงชาวเยอรมันที่สร้างชื่อใน All Quiet on the Western Front (2022)
ในเรื่องนี้ Schuch รับบทที่ท้าทายอย่างมาก กับบทของมาธีอัส ชายหนุ่มผู้มีทุกอย่างเพียบพร้อม
แฟนที่แสนดี บ้านโมเดิร์นสุดสวย เจ้าตัวทำธุรกิจที่ไม่เหมือนใครนั่นคือการให้บริการช่วยเหลือและให้คำปรึกษาในการใช้ชีวิต



มันไม่ใช่แค่การให้คำปรึกษาธรรมดา แต่มาธีอัสรับบริการสวมบทบาทตามที่ลูกค้าต้องการ
คือถ้าคุณอยากให้เขาเป็นใคร พระเอกของเราเป็นให้ได้ทุกอย่าง อารมณ์ง่ายๆ แบบที่เคยได้ยินข่าวมั้ยครับที่ประเทศจีน
ช่วงตรุษจีนที่จะมาถึงเนี่ยล่ะ หญิงสาวจีนจำนวนมากต้องกลับบ้านไปหาครอบครัวที่ต่างจังหวัด ก็มักพาชายหนุ่มกลับบ้านไปด้วย
เพื่อให้พ่อแม่ของตนสบายใจว่าตัวเองมีคู่ครองแล้ว พ่อแม่จะได้หมดห่วงอะไรทำนองนี้ งานของมาธีอัสก็ราวๆนี้ล่ะ



เพียงแค่เขารับงานเยอะมาก การจัดการต้องดีไม่เช่นนั้นหากเจอสถานการณ์คนที่เคยรู้จักเขาในอีกพาร์ทของตัวตนที่เขาสร้างมา เป็นเรื่องแน่นอน
หลายท่านอ่านมาถึงตรงนี้อาจคิดว่าเรื่องมันต้องชุลมุนตรงนี้แน่ๆ ..มันไม่ง่ายแบบนั้นครับ
หนังตลกร้ายสไตล์ยุโรปมันร้ายลึกกว่านั้น เพราะมาธีอัสกำลังมาถึงจุดที่เขาเริ่มแยกแยะไม่ออกแล้ว
ระหว่างบทบาทสมมุติในชีวิตกับโลกความเป็นจริง



แล้วทำไมชื่อเรื่องของชื่อว่า Peacock (Pfau) ล่ะ ..คือ นกยูง ที่เราเห็นว่ามันมีหางสวยๆ เนี่ย
เจตนาของผู้กำกับวางให้มันทำหน้าที่เป็นสัญลักษณ์หลักของความผิวเผิน ความไร้สาระ
และการสร้างตัวตนขึ้นมาในโลกทุนนิยมที่ถูกจัดฉากขึ้นในยุคปัจจุบัน



ใครต่อใครก็อยากเด่น อยากดูดี อยากเป็นที่ยอมรับของคนในสังคมกันทั้งนั้น เหมือนนกยูงที่ดูดีดูสวย ใครๆก็ชื่นชม..
ทุกคนเลยมุ่งหน้ามาหามาธีอัส ชายหนุ่มก็สานความต้องการนั้นให้เป็นจริงได้ ขอเพียงแค่บอกความต้องการมาเท่านั้น
ในโลกที่เพ้อฝันจอมปลอมสิ้นดี หลอกหลวงใส่หน้ากากกันเพียงแค่อยากให้ตนนั้นดูดีในสายตาผู้อื่น
แค่เปลือกนอกไม่ได้สนใจภายในเลย นี่คือความหมายของ "นกยูง" ในบริบทของภาพยนตร์เรื่องนี้



มาธีอัสเหมือนเป็นนกยูง ทุกครั้งที่เขามุ่งสร้างความประทับใจให้ผู้อื่น ก็เหมือนเขากำลังกางขนของตัวเองขึ้นา
ในช่วงเวลาที่สวมบทบาทปลอมๆ  โดยมุ่งเน้นไปที่รูปลักษณ์ภายนอกมากกว่าการเชื่อมต่อความสัมพันธ์ที่แท้จริงทางจิตใจ..
และเมื่อมันว่างเปล่าตั้งแต่แรก เมื่อการแสดงนั้นสิ้นสุดลง มันก็ได้กัดกร่อนความเป็นตัวตนของเขาไปทีละนิด
เรื่อยๆ โดยที่ชายหนุ่มแทบไม่รู้ตัว



ความไร้สาระทางสถานะทางสังคม จึงเป็นจุดประสงค์หลักที่หนังต้องการสื่อสารถึงคนในยุคนี้ที่หมกมุ่นอยู่กับการสร้างตัวตน
ภาพลักษณ์ให้ดี ยิ่งในโลกโซเชี่ยลปัจจุบันยิ่งไปกันใหญ่
สุดท้ายเราก็ไม่รู้เลยว่าคนที่เราคุยอยู่ด้วยตรงหน้า ตกลงแล้วเขาเป็นคนยังไงกันแน่
เขาเป็นคนแค่ในแบบที่เราอยากให้เขาเป็นเท่านั้น ต่างฝ่ายต่างก็คิดกันแค่นี้ ความจริงใจมันไม่มีเลยสักนิด



สุดท้ายแล้วมาธีอัสจะยังหลงเหลือความเป็นตัวตนเดิมของเขาได้หรือไม่
หรือโดนบทบาทสมมุติกัดกร่อนจนตัวเขากลายเป็นแค่เพียงนกยูงตัวนึงที่พยายามรำแพนหางให้ใครต่อใครมาสนใจ
ก่อนที่โลกความเป็นจริงของเขาจะพังทลายและไม่เหลืออะไรเลยสักนิดเดียว....


เพราะหนังมันฝังใจ


=== ทิ้งท้ายครับ หนังที่ดีสำหรับตัวเรา แน่นอนว่าอาจจะไม่ได้ดีและไม่ได้ถูกใจสำหรับใคร
ซึ่งอยู่ที่ความชอบของแต่ละบุคคล ภาพยนตร์ก็เหมือนอาหารล่ะครับ อยู่ที่เราเลือกที่จะอยากชิมรสชาติแบบไหนเท่านั้นเอง ===