ขอเริ่มเรื่องเลยแล้วกันคือเราเป็นผู้หญิงแล้วก่อนหน้านี้เราอยู่บ้านกับแม่และพ่อ แต่เมื่อสิ้นปีที่แช้วแม่เราเสียจึงทำให้เราต้องิยกับพ่อ2คน พี่สาวไปงานต่างจังหวัด เราไม่ได้สนิทกับพ่อเพราะพ่อเป็นคนชอบบ่น เวาลาเรามีปัญหาอะไรเราไม่เคยปรึกษาพ่อเลยเพราะพ่อชอบบ่นและว่าทำให้เราไม่อยากไปปรึกษา พอหลังจากที่แม่เสียเรารู้สึกอึดอัดมากๆที่อยู่กับพ่อ เราต่างคนต่างอยู่ เราไม่ค่อยได้คุยกันเพราะว่าเวลาเราคุยด้วยเรื่องต่างๆพ่อก็ชอบพูดไปเรื่อย บ่นบ้าง ทะเลาะกันบ้าง จนมันทำให้เราไม่อยากคุยโดยอัตโนมัติเพื่อหลีกเลี่ยงการทะเลาะ แล้วมันมีหชายๆอย่างที่ทำให้เราอึดอัด คือพ่อได้ไปรู้จักกับคนนึงแล้วพามาดื่มที่บ้าน ตอนแรกๆก็ดื่มหน้าบ้าน แต่หลังๆมาเริ่มมาดื่มในบ้านซึเรารู้สึกว่ามันคือพื้นที่ส่วนตัว เราอึดอัดมากๆ มากินแล้วเสียงดัง บางทีเราไม่กล้าที่จะอาบน้ำเลยเพราะห้องน้ำไม่ได้อยูในห้องน้ำ เป็นห้องน้ำที่อยู่ติดในครัว เวลาเราอาบน้ำเสร็จเราต้องใส่ผ้าขนหนูเดินผ่านซึ่งเราไม่โอเคมากๆ แล้วล่าสุดให้คนคนนั้นนอนที่บ้าน คือพ่อไม่ห่วงเราบ้างหรอ เราก็เป็นผู้หญิง แล้วอีกเรื่องที่เรารู้สึกว่ามันไม่โอเคสำหรับครอื่นอาจจะเป็นเรื่องแค่นี้ก็ได้ แต่สำเรา เราไม่ค่อยโอเค คือว่ามีพี่ส่งของมาส่งของที่บ้านแต่เราไม่อยู่บ้านออกไปซื้อของข้างนอกแล้วมีเก็บปลายทาง พ่อให้พี่ส่งของรอเราแทนที่จะจ่ายเงินให้ก่อนเพราะเราคืนอยู่แล้ว ของก็แค่200กว่าบาท แต่พ่อเลือกที่จะให้เขารอ เรารู้สึกไม่โอเคมากๆ แต่เวลาที่ของพ่อมาส่งเราจ่ายให้โดยที่ไม่เอาคืนเลย ตอนนี้เรารู้สึกอึดอัดมากๆ บางคนอาจจะมิงว่าทำไมไม่พูดไปตรงๆ เราพูดตรงๆเลยแล้วกัน เราเป็นคนที่ไม่ค่อยพูดไม่ค่อยกล้าบอกอะไรกับพ่อ แต่ถ้าเป็นกับแม่เราพูดทุกอย่างเลย เราไม่รู้จะทำอย่างไง หรือว่าเราต้องรอจนกว่าเราจะทนไม่ไหวมากๆแล้วให้มันระเบิดออกมาทีเดียว
แบบนี้เราผิดไหม