จดหมายความในใจเราซ่อนมาเป็นอย่างดีแต่แม่กลับเจอได้ง่ายๆ นี่ทำถูกรึป่าว ที่เขียนไปแต่กลับไม่บอก

เราร้องไห้หนักมากไม่คิดว่าแม่จะหามันเจอด้วย ซ้ำตั้งแต่เด็กเรามักเขียนความในใจ เรื่องเศร้าหรือสิ่งที่เราชอบลงโพสอิทใส่ไว้ในกล่องในตอนนี้มันมีหลายแผ่นมากในนั้นยังมีข้อความถึงแม่ด้วยเราเป็นคนไม่กล้าพูดไปตรงๆทำได้เพียงบอกผ่านโพสอิท ​จนแม่มาเจอแล้วก็บอกว่าแม่เข้าใจทุกอย่างที่หนูพยายามสื่อแล้ว นี่ยิ่งร้องเข้าไปอีกเพราะแม่ไม่เคยแสดงออกกับเราแบบนี้ แม่ขอแบบพูดขอโทษด้วยว่า สิ่งที่แม่อาจทำไม่ดีกับลูกแม่ขอโทษ ขอโทษที่ไม่เข้าใจ ขอโทษที่แม่เข้าข้างครอื่นมาตลอดไปรู้ว่าหนูไม่ชอบ เราเหมือนปลดล็อคสิ่งี่ค้างในใจมาตลอด20 ปี ในที่สุดก็แบบโล่งไปเลย แต่เอาจริงกล่องมันก็ไม่ได้ใหญ่นะหนูซ่อนไว้เป็นอย่างดีเลยแต่ครั้งนี้ แม่หาเจอไม่รู้ ว่าเพราะเราเอามาเขียนเพิ่มอีกหรือเพราะแม่หาเจอเอง แต่ก็ดีใจนะที่ได้เห็นแม่ยิ้มได้อีกอ◌่ะิเพราะในจดหมาย เป◌็นข้อความให้กำลังแม่เยอะเลย เราเป็นคนเดียวที่รับรู้มาตลอดว่าแม่เป็นยังไง และรู้สึกยังไง ทำให้เราเขียนให้กำลังแม่ไปเยอะมาก ทุกคนว่าเราทำถูกใช่ไหมที่เขียนลงไปแบบนี้น จดหมายนี้เราเริ่มเขียนตั้งแต่เราอยู่มัธยมอ่ะตอนนี้เราก็มหาลัยแล้ว มันหลายปีมากเลย

ปล. ​เราไม่กล้าให้แม่ดูจริงๆนะคะ เรากลัวมาก