เรามีแฟนที่คบกันมา4ปีกว่า(เราลูกคนโตเขาลูกคนเล็ก) และเขาเป็นคนดีค่ะ เสมอต้นเสมอปลายวันแรกเป็นยังไงวันนี้ยังเหมือนเดิม ไม่เคยโมโหใส่ มีเหตุผล ไม่เคยว่าอะไรเราเลย(ใช้คำว่าไม่เคย)ไม่ว่าเราจะลืมของบอกบอกทางผิด หรือโทรไปตอนที่เขากำลังเล่นเกมส์ก็ไม่เคยหัวร้อนใส่ ส่วนเรื่องทะเลาะกันก็มีบ้างตามประสาคู่รัก แต่ทุกครั้งที่ทะเลาะก็มาจากเราไม่พอใจหรือตำหนิเขา เขาขี้อ้อนติดสกินชิพ ไม่ติดเพื่อน(ดื่มเหล้าสูบบุหรี่บ้างตามโอกาส เล่นเกมบ้างแต่ไม่ติด)มีงานทำเป็นหลักแหล่ง
แต่.. เราอยู่กับเขาเราเป็นเหมือนผู้นำทุกอย่าง ตอนนี้เราอยู่ในวัยกำลังสร้าง 1-2ปีแรกกู้ซื้อบ้านร่วมกันเป็นชื่อเขา(ในเรื่องผลประโยชน์เราไม่เอามาพูดนะคะ ไม่มีการได้เปรียบเสียเปรียบกัน)เราก็เป็นคนนำทำแทบทุกอย่าง ตั้งแต่ติดต่อเจ้าของบ้าน ธนาคาร ช่างต่อเติม และตอนนี้เรากำลังจะซื้อรถมาใช้ด้วยกัน กู้ร่วมเหมือนเดิม เงินดาวน์ทั้งหมดเป็นของเรา รถชื่อเรา(จะแยกกระเป๋าเงินกันแฟร์ๆกันทุกอย่าง) เราก็เป็นคนนำและเป็นคนที่เก็บได้มากกว่า ของแต่งรถก็เป็นเรา80%
และ.. เขาเป็นคนไม่ค่อยคิดอะไรแบบไม่คิดเกินจนเราก็ไม่แน่ใจว่าเรื่องอนาคตเขาได้คิดบ้างเปล่าก็ไท่รู้ บางทีเขาดูชิลล์ไปหมดทุกอย่าง ห้องรกก็ปล่อยรก นานๆที(นานๆเลยค่ะ)จะเก็บสักที พัดลมคอหักก็เป็นเราที่ซ่อม หลอดไฟเสียก็ต้องจ้างช่างมาเปลี่ยน ใช้ให้เก็บเสื้อก็ยัดๆส่งเดด เสื้อผ้าเราก็เป็นคนซัก เคยบ่นกับแม่เขาแม่เขาพูดเหมือนรู้สึกผิดว่าเป็นเพราะเขาเอง เขาเลี้ยงลูกมาแบบนี้ไม่เคยให้ทำอะไร..
ที่ผ่านมาก็อยู่ได้แต่ทำไมเรากลับโหยหาผู้นำ อยากรู้สึกปลอดภัย เราไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไร เรารู้สึกว่าเขาไม่เก่งไม่มีเสน่ห์ ทำไมความรู้ที่เรามองเขามันคือคนไม่ได้เรื่อง(แต่ดูจากแฟนเพื่อนเรา เพื่อนเขา หรือคนที่รู้จักมันก็ไม่มีใครดีกว่าเขาเลยบางคนยังนั่งกินโค้กกับยาแก้ไอดึกดื่นบ้านไม่กลับ งานการไม่เป็นหลักเป็นแหล่ง หัวร้อนใส่แฟนตะคอก ไล่ แต่ก็ยังมีแฟนที่คบกันทุกวันนี้) หรือเป็นเพราะเราเดินได้เร็วกว่าเขาจนรู้สึกว่ามันจะไปกันไม่รอด😔
เขาดีแต่เขาไม่ได้เรื่อง
แต่.. เราอยู่กับเขาเราเป็นเหมือนผู้นำทุกอย่าง ตอนนี้เราอยู่ในวัยกำลังสร้าง 1-2ปีแรกกู้ซื้อบ้านร่วมกันเป็นชื่อเขา(ในเรื่องผลประโยชน์เราไม่เอามาพูดนะคะ ไม่มีการได้เปรียบเสียเปรียบกัน)เราก็เป็นคนนำทำแทบทุกอย่าง ตั้งแต่ติดต่อเจ้าของบ้าน ธนาคาร ช่างต่อเติม และตอนนี้เรากำลังจะซื้อรถมาใช้ด้วยกัน กู้ร่วมเหมือนเดิม เงินดาวน์ทั้งหมดเป็นของเรา รถชื่อเรา(จะแยกกระเป๋าเงินกันแฟร์ๆกันทุกอย่าง) เราก็เป็นคนนำและเป็นคนที่เก็บได้มากกว่า ของแต่งรถก็เป็นเรา80%
และ.. เขาเป็นคนไม่ค่อยคิดอะไรแบบไม่คิดเกินจนเราก็ไม่แน่ใจว่าเรื่องอนาคตเขาได้คิดบ้างเปล่าก็ไท่รู้ บางทีเขาดูชิลล์ไปหมดทุกอย่าง ห้องรกก็ปล่อยรก นานๆที(นานๆเลยค่ะ)จะเก็บสักที พัดลมคอหักก็เป็นเราที่ซ่อม หลอดไฟเสียก็ต้องจ้างช่างมาเปลี่ยน ใช้ให้เก็บเสื้อก็ยัดๆส่งเดด เสื้อผ้าเราก็เป็นคนซัก เคยบ่นกับแม่เขาแม่เขาพูดเหมือนรู้สึกผิดว่าเป็นเพราะเขาเอง เขาเลี้ยงลูกมาแบบนี้ไม่เคยให้ทำอะไร..
ที่ผ่านมาก็อยู่ได้แต่ทำไมเรากลับโหยหาผู้นำ อยากรู้สึกปลอดภัย เราไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไร เรารู้สึกว่าเขาไม่เก่งไม่มีเสน่ห์ ทำไมความรู้ที่เรามองเขามันคือคนไม่ได้เรื่อง(แต่ดูจากแฟนเพื่อนเรา เพื่อนเขา หรือคนที่รู้จักมันก็ไม่มีใครดีกว่าเขาเลยบางคนยังนั่งกินโค้กกับยาแก้ไอดึกดื่นบ้านไม่กลับ งานการไม่เป็นหลักเป็นแหล่ง หัวร้อนใส่แฟนตะคอก ไล่ แต่ก็ยังมีแฟนที่คบกันทุกวันนี้) หรือเป็นเพราะเราเดินได้เร็วกว่าเขาจนรู้สึกว่ามันจะไปกันไม่รอด😔