เราแต่งงานกับสามีมาหลายปีแล้วค่ะ ความสัมพันธ์โดยรวมถือว่าดีมาก ดูแลกัน ซัพพอร์ตกัน และใช้ชีวิตด้วยกันได้สบายใจ
อยู่ด้วยกันมานาน สิ่งหนึ่งที่ได้เรียนรู้คือ คนสองคนต่อให้รักกันมากแค่ไหน ก็ไม่จำเป็นต้องมีภาพชีวิตเหมือนกันทุกอย่าง
บางเรื่องคิดตรงกัน บางเรื่องมองต่าง และบางเรื่องก็ต้องใช้เวลาในการทำความเข้าใจ
มีช่วงหนึ่งที่เรารู้สึกสับสนกับตัวเอง เพราะไปคาดหวังว่า ถ้ารักกันแล้ว ทุกอย่างน่าจะไปในทางเดียวกัน
แต่พอใช้ชีวิตจริงๆ กลับพบว่า ความรักไม่ใช่การเหมือนกันทุกเรื่อง แต่มันคือการค่อยๆเรียนรู้ว่า จะอยู่กับความต่างนั้นยังไง โดยไม่ทำร้ายกัน
ทุกวันนี้เรากับสามียังหัวเราะด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน วางแผนชีวิตเล็กๆด้วยกัน และค่อยๆปรับจังหวะให้เข้าหากันมากขึ้น อาจไม่สมบูรณ์แบบ
แต่เป็นความสบายใจแบบที่โตขึ้นแล้วค่อยๆเข้าใจ
เลยอยากบันทึกความรู้สึกนี้ไว้ ว่า บางทีชีวิตคู่ที่ดี อาจไม่ใช่การเดินไปทางเดียวกันตลอด
แต่คือการเลือกเดินข้างกัน แม้บางมุมของภาพชีวิตจะไม่เหมือนกันก็ตาม
เมื่อคนสองคนรักกัน แต่มีภาพชีวิตบางอย่างไม่เหมือนกัน
อยู่ด้วยกันมานาน สิ่งหนึ่งที่ได้เรียนรู้คือ คนสองคนต่อให้รักกันมากแค่ไหน ก็ไม่จำเป็นต้องมีภาพชีวิตเหมือนกันทุกอย่าง
บางเรื่องคิดตรงกัน บางเรื่องมองต่าง และบางเรื่องก็ต้องใช้เวลาในการทำความเข้าใจ
มีช่วงหนึ่งที่เรารู้สึกสับสนกับตัวเอง เพราะไปคาดหวังว่า ถ้ารักกันแล้ว ทุกอย่างน่าจะไปในทางเดียวกัน
แต่พอใช้ชีวิตจริงๆ กลับพบว่า ความรักไม่ใช่การเหมือนกันทุกเรื่อง แต่มันคือการค่อยๆเรียนรู้ว่า จะอยู่กับความต่างนั้นยังไง โดยไม่ทำร้ายกัน
ทุกวันนี้เรากับสามียังหัวเราะด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน วางแผนชีวิตเล็กๆด้วยกัน และค่อยๆปรับจังหวะให้เข้าหากันมากขึ้น อาจไม่สมบูรณ์แบบ
แต่เป็นความสบายใจแบบที่โตขึ้นแล้วค่อยๆเข้าใจ
เลยอยากบันทึกความรู้สึกนี้ไว้ ว่า บางทีชีวิตคู่ที่ดี อาจไม่ใช่การเดินไปทางเดียวกันตลอด
แต่คือการเลือกเดินข้างกัน แม้บางมุมของภาพชีวิตจะไม่เหมือนกันก็ตาม