ชีวิต(1)

คุณคิดว่าคนเรา ชีวิตคนเรามันจะลำบากได้ซักแค่ไหน ผมเป็นเด็กกรุงเทพคนนึงที่เติบโตมา โดยมีครอบครัวที่ไม่มีความอบอุ่นเลย ตั้งแต่จำความได้ ก็ได้ยินแต่เสียงด่า เสียงทุบตี ใช่ครับ พ่อแม่ทะเลาะกัน ในวัยเด็กของผม บ้านมีไฟฟ้าใช้ แต่ไม่มีน้ำปะปา ผมต้องอาบน้ำในคลอง แปรงฟันก็น้ำคลอง ยาสีฟัน ก็คือเกลือกับถ่าน
   ถึงวัยเรียน ผมเข้าเรียนอนุบาล2เลย เพราะตอนนั้น แม่ไม่มีเงินส่งเรียนอนุบาล1 หลังจากเรียนจบ ผมก็ถึงกับทางแยกที่ต้องเลือก ระหว่าง แม่ และ พ่อ
เพราะเหตุใดก็จำความไม่ได้เเล้ว ผมเลือกพ่อ แล้วพ่อ ก็พาผมเดินทางออกจากกรุงเทพ มุ่งสู่จังหวัดอยุธยา ​พร้อมกับพี่ชายคนโต ผมลืมบอกไป ผมมีพี่น้อง 4คนนะครับ ผมเป็นลูกคนที่ผมเป็นลูกคนที่ 3ผมจึงต้องย้ายโรงเรียน เพื่อไปเรียนประถม 1 ที่นั่น บ้านที่ผมไปอาศัยอยู่ เป็นของคนรู้จักกับพ่อ ไม่ใช่ญาติ แต่ไม่รู้ว่าเขารู้จักกันได้อย่างไร
   เพราะไปอาศัยเขาอยู่ ผมกับพี่ชายคนโต มีงานที่ต้องทำในทุกวันหยุด นั่นคือ เลี้ยงแพะและแกะ รวมกันราวๆ200ตัว เด็กตัวเล็กๆกับสัตว์ฝูงใหญ่
มันทำให้เกิดขอผิดพลาดได้ ผมเเละพี่ชายจึงถูกตีบ่อยครั้ง​ และนั่น "ทำให้ผมเลียดพ่อ"
   หลังจากเรียนได้ครึ่งปี ผมกับพี่ชายก็ย้ายบ้านอีกครั้ง มุ่งสู่จังหวัดจันทบุรี ผมไปเรียนครึ่งเทอมหลังที่นั่น แต่สบายขึ้นครับ เพราะที่นั่น ผมกับพี่ชายและพ่อ ไปทำหน้าที่เฝ้าสวนลำไย
   เวลาก็ผ่านไป จนเรียนจบปนะถม 1 ชีวิตผมก็พลิกผันอีกครั้ง พ่อผมถูกแม่เเจ้งตำรวจจับ ศาลตัดสินจำคุก 8 ปี คดีอะไรก็ไม่ทราบ ผมและพี่ชาย จึงถูกส่งตัวกลับมากรุงเทพ และแม่ก็แต่งงานใหม่​