หลายคนอาจเข้าใจว่า “7-Eleven” ทั่วเอเชียเป็นของเครือเดียวกันทั้งหมด
.
โดยเฉพาะเมื่อเห็นเครือซีพี (Charoen Pokphand Group) ถือสิทธิ์บริหาร 7-Eleven ในประเทศไทยและขยายไปกัมพูชา ลาว
.
แต่ความจริงแล้ว 7-Eleven ในจีนแผ่นดินใหญ่ไม่ใช่ของซีพีครับ
.
ในไทย ร้าน 7-Eleven ทั้งหมดอยู่ภายใต้การบริหารของบริษัท ซีพี ออลล์ (CP All) ซึ่งเป็นบริษัทในเครือกลุ่มเจริญโภคภัณฑ์ (CP Group)
.
CP All ได้รับสิทธิ์แฟรนไชส์จากบริษัทแม่ที่ญี่ปุ่นคือ Seven & i Holdings Co., Ltd. ตั้งแต่ปี 2532
.
และเป็นผู้พัฒนาแบรนด์ในประเทศไทยครบวงจร ตั้งแต่การจัดซื้อสินค้า ระบบโลจิสติกส์ การฝึกอบรม ไปจนถึงการขยายแฟรนไชส์ย่อย
.
ปัจจุบัน 7-Eleven ในไทยมีมากกว่า 14,000 สาขา และถือเป็นตลาดใหญ่ที่สุดอันดับต้น ๆ ของโลก
.
โดยรายได้จากแฟรนไชส์ส่วนหนึ่งยังถูกแบ่งคืนให้บริษัทแม่ที่ญี่ปุ่นตามข้อตกลงสิทธิ์แฟรนไชส์โลก
.
แต่ 7-Eleven ในประเทศจีน 🇨🇳 มีโครงสร้างต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
.
สิทธิ์การดำเนินงานในจีนแผ่นดินใหญ่ ไม่ได้อยู่กับ CP All หรือเครือซีพี แต่ถูกแบ่งให้บริษัทอื่นที่ได้รับสิทธิ์จาก Seven & i Holdings โดยตรง
.
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นบริษัทท้องถิ่นจีน หรือ บริษัทร่วมทุนกับต่างชาติ
.
President Chain Store Corporation (PCSC) จากไต้หวัน เป็นผู้ถือสิทธิ์หลักในพื้นที่ เซี่ยงไฮ้ และ มณฑลเจ้อเจียง
.
Beijing 7-Eleven Co., Ltd. เป็นบริษัทร่วมทุนระหว่าง Seven & i Holdings (ญี่ปุ่น) กับพันธมิตรจีน ดูแลพื้นที่ ปักกิ่ง เทียนจิน และภาคเหนือของจีน
.
Chengdu 7-Eleven Co., Ltd. ดูแลพื้นที่มณฑลเสฉวนและภาคตะวันตกของจีน
.
ให้เข้าใจง่ายคือ 7-Eleven ในจีนไม่ได้มีเจ้าของรายเดียวทั่วประเทศ แต่แบ่งเป็นเขตแฟรนไชส์ระดับภูมิภาค
.
โดยซีพีไม่ได้เกี่ยวข้องในเครือข่ายเหล่านี้ แม้จะมีธุรกิจอื่น ๆ มากมายใหญ่โตในเมืองจีนก็ตาม
.
สาเหตุหนึ่งมาจากนโยบายของรัฐบาลจีนที่ต้องการให้ธุรกิจค้าปลีกข้ามชาติดำเนินการร่วมกับทุนภายในประเทศ เพื่อควบคุมการขยายตัว และรักษาสมดุลตลาด
.
จึงไม่มีการให้สิทธิ์รายเดียวครอบคลุมทั่วประเทศเหมือนในไทย
.
อีกทั้ง เจ้าของลิขสิทธิ์จากญี่ปุ่นยังเลือกใช้พันธมิตรท้องถิ่นหลายราย เพื่อให้การบริหารเข้ากับพฤติกรรมผู้บริโภคและระบบกระจายสินค้าของแต่ละภูมิภาคที่แตกต่างกันมาก
.
อย่างไรก็ดี แม้ 7-Eleven ในจีนจะไม่ใช่ของซีพี แต่เครือเจริญโภคภัณฑ์ยังคงมีความสัมพันธ์เชิงยุทธศาสตร์กับบริษัทแม่ของเซเว่นในระดับโลก
.
เพราะถือสิทธิ์แฟรนไชส์รายใหญ่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และมีความร่วมมือในหลายโครงการด้านโลจิสติกส์และซัพพลายเชน
.
7-Eleven จึงเป็นตัวอย่างคลาสสิกของ แบรนด์เดียวกัน แต่เจ้าของต่างกัน
.
โดยบริษัทแม่ที่ญี่ปุ่นใช้ระบบแฟรนไชส์ระดับประเทศหรือระดับภูมิภาคในการบริหาร เพื่อให้แต่ละตลาดปรับตัวตามเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และกฎระเบียบท้องถิ่นได้ดีที่สุด
.
ซึ่งถือเป็นหัวใจในการขายปลีกนั่นเอง
.
#ไทยคำจีนคำ
https://www.facebook.com/share/p/1CRxCZXqUK/
🧺เซเว่นในจีนไม่ใช่ของซีพี
.
โดยเฉพาะเมื่อเห็นเครือซีพี (Charoen Pokphand Group) ถือสิทธิ์บริหาร 7-Eleven ในประเทศไทยและขยายไปกัมพูชา ลาว
.
แต่ความจริงแล้ว 7-Eleven ในจีนแผ่นดินใหญ่ไม่ใช่ของซีพีครับ
.
ในไทย ร้าน 7-Eleven ทั้งหมดอยู่ภายใต้การบริหารของบริษัท ซีพี ออลล์ (CP All) ซึ่งเป็นบริษัทในเครือกลุ่มเจริญโภคภัณฑ์ (CP Group)
.
CP All ได้รับสิทธิ์แฟรนไชส์จากบริษัทแม่ที่ญี่ปุ่นคือ Seven & i Holdings Co., Ltd. ตั้งแต่ปี 2532
.
และเป็นผู้พัฒนาแบรนด์ในประเทศไทยครบวงจร ตั้งแต่การจัดซื้อสินค้า ระบบโลจิสติกส์ การฝึกอบรม ไปจนถึงการขยายแฟรนไชส์ย่อย
.
ปัจจุบัน 7-Eleven ในไทยมีมากกว่า 14,000 สาขา และถือเป็นตลาดใหญ่ที่สุดอันดับต้น ๆ ของโลก
.
โดยรายได้จากแฟรนไชส์ส่วนหนึ่งยังถูกแบ่งคืนให้บริษัทแม่ที่ญี่ปุ่นตามข้อตกลงสิทธิ์แฟรนไชส์โลก
.
แต่ 7-Eleven ในประเทศจีน 🇨🇳 มีโครงสร้างต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
.
สิทธิ์การดำเนินงานในจีนแผ่นดินใหญ่ ไม่ได้อยู่กับ CP All หรือเครือซีพี แต่ถูกแบ่งให้บริษัทอื่นที่ได้รับสิทธิ์จาก Seven & i Holdings โดยตรง
.
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นบริษัทท้องถิ่นจีน หรือ บริษัทร่วมทุนกับต่างชาติ
.
President Chain Store Corporation (PCSC) จากไต้หวัน เป็นผู้ถือสิทธิ์หลักในพื้นที่ เซี่ยงไฮ้ และ มณฑลเจ้อเจียง
.
Beijing 7-Eleven Co., Ltd. เป็นบริษัทร่วมทุนระหว่าง Seven & i Holdings (ญี่ปุ่น) กับพันธมิตรจีน ดูแลพื้นที่ ปักกิ่ง เทียนจิน และภาคเหนือของจีน
.
Chengdu 7-Eleven Co., Ltd. ดูแลพื้นที่มณฑลเสฉวนและภาคตะวันตกของจีน
.
ให้เข้าใจง่ายคือ 7-Eleven ในจีนไม่ได้มีเจ้าของรายเดียวทั่วประเทศ แต่แบ่งเป็นเขตแฟรนไชส์ระดับภูมิภาค
.
โดยซีพีไม่ได้เกี่ยวข้องในเครือข่ายเหล่านี้ แม้จะมีธุรกิจอื่น ๆ มากมายใหญ่โตในเมืองจีนก็ตาม
.
สาเหตุหนึ่งมาจากนโยบายของรัฐบาลจีนที่ต้องการให้ธุรกิจค้าปลีกข้ามชาติดำเนินการร่วมกับทุนภายในประเทศ เพื่อควบคุมการขยายตัว และรักษาสมดุลตลาด
.
จึงไม่มีการให้สิทธิ์รายเดียวครอบคลุมทั่วประเทศเหมือนในไทย
.
อีกทั้ง เจ้าของลิขสิทธิ์จากญี่ปุ่นยังเลือกใช้พันธมิตรท้องถิ่นหลายราย เพื่อให้การบริหารเข้ากับพฤติกรรมผู้บริโภคและระบบกระจายสินค้าของแต่ละภูมิภาคที่แตกต่างกันมาก
.
อย่างไรก็ดี แม้ 7-Eleven ในจีนจะไม่ใช่ของซีพี แต่เครือเจริญโภคภัณฑ์ยังคงมีความสัมพันธ์เชิงยุทธศาสตร์กับบริษัทแม่ของเซเว่นในระดับโลก
.
เพราะถือสิทธิ์แฟรนไชส์รายใหญ่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และมีความร่วมมือในหลายโครงการด้านโลจิสติกส์และซัพพลายเชน
.
7-Eleven จึงเป็นตัวอย่างคลาสสิกของ แบรนด์เดียวกัน แต่เจ้าของต่างกัน
.
โดยบริษัทแม่ที่ญี่ปุ่นใช้ระบบแฟรนไชส์ระดับประเทศหรือระดับภูมิภาคในการบริหาร เพื่อให้แต่ละตลาดปรับตัวตามเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และกฎระเบียบท้องถิ่นได้ดีที่สุด
.
ซึ่งถือเป็นหัวใจในการขายปลีกนั่นเอง
.
#ไทยคำจีนคำ
https://www.facebook.com/share/p/1CRxCZXqUK/