ตอนมัธยมต้นผมมีเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งดีมากเลย เป็นคนที่ชอบซื้อของให้เพื่อนบ่อยๆทำตามใจเพื่อนเกือบทุกอย่างไม่เคยคิดปฏิดสธใคร อ่อนโยน และก็เป็นคนที่ชอบคุยกับเพื่อนเป็นคนที่ทำให้เพื่อนไม่รู้สึกเหงา แน่นอนครับว่าสำหรับบางคนอาจจะเป็นเพื่อนที่ดี แต่สำหรับผมขอย้อนตอนคบเขาแรกๆนะครับ ตอนผมเจอเขาแรกๆผมมีกลุ่มเพื่อนของอยู่แล้วแต่ผมดันเอาเขาเข้ามา ในช่วงที่เข้ามาเขาดีมากๆครับเป็นแบบข้อความด้านบนเลยแต่ก็ติดที่ว่าผมเริ่มสังเกตว่าเขาชอบเพื่อนในกลุ่มผมคนหนึ่งครับ เขาเข้าข้างแต่เพื่อนคนนั้นไม่คุยกับคนอื่นเลยครับ บางครั้งผมก็ชอบส่งอะไรล่งในกลุ่มเขากับเพื่อนคนนั้นเลยหาว่าผมน่ารำคาญครับ แต่ถ้าให้ลองย้อนขึ้นไปดูแชทในกลุ่มส่วนใหญ่จะเห็นเลยว่ามีแค่เขาสองคนที่คุยกัน สุดท้ายพวกเขาสองคนก็ทะเลาะและห่างกัน แต่ผมก็ยังคบกับเขาอยู่ จนถึง ม.2 ตอนนั้นเขากับผมก็คบกันปกตินี่แหละครับ แต่เขาดูเหมือนจะชอบเกาะติดผมมากเกินไปหน่อยเดินตามตลอกเวลา ทำนู้นทำนี้ให้บ่อยๆทั้งที่ผมยังไม่ได้ขอผมคุยเรื่องนี้กับเขาหลายครั้งละครับแต่เขาก็ยังเป็นแบบเดิมทำฒเริ่มอึดอัด เวลาผมเผลอพูดถึงเพื่อนคนที่เขาเคยชอบเขาก็มักจะพาลและโมโหใส่ผมทำให้ผมรัครับว่าเขาคบกับผมเพียงเพราะว่าอยากให้ผมช่วยให้เขากับคนที่ชอบคืนดีกัน ผมเลยเลิกคบไปครับ พอ ม.3 เขามีเพื่อนกลุ่มใหม่ละครับด้วยความที่ผ่านไปนานผมเลยทักทายเขาบ้าง พอหลังจากนั้นเขาทะเลาะกับเพื่อนกลุ่มใหม่ครับ สุดท้ายเขาเลยมาอยู่กลุ่มผมอีกรอบ ซึ่วกลุ่มผมกลุ่มนี้มีจำนวนสมาชิกค่อนข้างเยอะครับ แต่เอาจริงๆพอเขากลับมาอยู่กลุ่มเดียวกับผมผมก็เริ่มรัสึกอึดอัดอีกครั้ง แต่ก็ไม่กล้าบอกใครเพราะเพื่อนๆผมชอบเขาครับ จนวันหนึ่งผมเลยคุยกับเพื่อนที่เหลือในกลุ่มว่าผมรู้สึกแบบนี้นะ เขาเลยบอกว่าผมเพ้อเจ้อแล้วบอกให้ผมไปนอน คือเอาจริงๆตอนนั้นผมก็งงครับด้วยความที่ผมพูดจริงจังแต่เพื่อนกับคิดว่าผมติดเล่น จากนั้นผมก็เลยทักไปคุยกับเขาเลย เขาก็บอกให้ผมกับเขาปรับความเข้าใจกันไม่เห็นต้องเลิกคบเลย
ถ้าเป็นทุกคนจะทำไงครับ??
ถ้าเป็นทุกคนจะทำยังไงดีครับ
ถ้าเป็นทุกคนจะทำไงครับ??