เราสับสนว่าเขากำลังรักเราจริงไหม

สวัสดีค่ะ เนื่องจากกระทู้นี้เป็นการระบายของเราเองด้วยเลยน่าจะยาวเพราะงั้นเราจะแบ่งเป็นหัวข้อแล้วกันนะคะ เราแค่อยากขอคำแนะนำจากเพื่อนๆว่าเราควรจัดการตัวเองยังไง ขอบคุณสำหรับคนที่เข้ามาอ่านและการชี้แนะด้วยนะคะ

(ปัญหา)

 ปัญหามันอยู่ตั้งแต่วันแรกเลยค่ะเราขอเขาคบแต่เค้าไม่ได้อยากคบเราเขาแค่ยังอยากคุยกับเราไปเรื่อยๆ แต่สุดท้ายเราก็ได้คบกัน แต่ตั้งแต่นาทีแรกที่คบกัน เขาบอกว่าเค้าไม่ได้อยากให้ใครรู้ว่าเราคบกัน ถ้าเราไม่ได้แสดงตัวหรือไม่ได้สนิดกับเขาจริงๆก็แทบไม่มีใครรู้เลยค่ะ 

อย่างที่สองคือ การที่เขาให้ไอจีกับผู้หญิงคนอื่นค่ะเพราะว่าผู้หญิงคนอื่นมาขอไอจี สำหรับเราถ้าขอเพราะงานอะไรแบบนี้เราไม่ว่าหรอกค่ะ แต่ผู้หญิงมาขอไอจีเพราะสนใจอีกทั้งยังทักมาคุยด้วยเชิงจีบ ที่เรารู้เพราะว่าเขาบอกค่ะ เขาบอกว่าเมื่อกี้มีคนมาขอไอจีและเขาก็ให้ไป เขาเปิดไอจีผู้หญิงให้ดู ผู้หญิงคนนั้นสวยมากเลยค่ะและเราก็รู้ว่าเขาชอบผู้หญิงแนวนั้น แต่เราไม่ใช่เลย 

อย่างที่สามคือ เขาบอกว่าเขาจะดูแลของขวัญที่คนที่เขารักให้เสมอ แต่เราจำได้ว่าวันแรกที่เราให้ดอกไม้เขา เขาลืมมันไว้ที่ม้านั้งค่ะเขาไม่ได้ใส่ใจดอกไม้ดอกนั้นที่เราซื้อให้เลยและยังเคยมีดอกไม้ดอกนึงที่เก็บให้ วันนั้นพวกเรานั่งพื้นและเขาก็วางมันไว้โง่ๆ เพื่อนของเขาที่ไม่เห็นก็นั่งทับค่ะ ดอกไม้นั้นช้ำและเขาก็ทิ้งมันไว้อย่างไม่ใส่ใจ

อย่างที่สี่ที่สำคัญมากๆคือ เขาเป็นคนที่พูดคำว่าเลิกได้ง่ายมาก ตอนนั้นที่เราเจอปัญหากัน สิ่งแรกที่ทำก่อนแก้ปัญหาคือถามเราว่าอยากเลิกไหม แน่นอนค่ะว่าเราตอบไม่และถามเขากลับว่า“ตัวเขาเอง”อยากเลิกไหม เขาบอกไม่ อีกครั้งนึงคือตอนที่คุยเรื่องเพื่อนสาวของเราเคยส่งรูปเสวมาให้(แนวๆโชว์เนื้อหนัง) เขาถามว่าชายหรือหญิง เราตอบว่าหญิงค่ะ เขาบอกเสียงนิ่งๆว่าถ้าเป็นชายเขาจะเลิกกับเรา เรายังจำได้ว่าเขาบอกว่าถ้าเลิกกับเราคงไม่เจ็บมากไม่นานก็จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมซึ่งฟังดูง๊ายง่าย แต่เราแค่จะพิมพ์คำว่าเลิกยังตัวชาเลยค่ะคิดตอนเลิกกับเขาไม่ออกเลย

(ความรู้สึกเรา)

ปัญหาทั้งหมดที่เราเล่าใน ณ เวลาหรือวันนั้นมันเป็นช่วงเวลาที่รวดเร็วและเล็กน้อยมากค่ะมันเกิดขึ้นในไม่กี่นาที นาทีที่เขาบอกเราว่าไม่อยากเปิดตัว นาทีที่เขาบอกว่ามีสาวมาจีบพร้อมเปิดรูป นาทีที่เราเห็นเขาลืมดอกไม้และนาทีที่เขาพูดคำว่าเลิก มันเหมือนรอยร้าวเล็กๆที่เล็กมากจนในนาทีนั้นเราไม่เห็นไม่รู้สึกอะไร แต่พอกลับมามองตัวก็รู้ว่ามันร้าว ไม่นานเราก็เหมือนจะร้องไห้ให้เขาอยู่บ่อยๆเลยค่ะ เราไม่รู้ว่าความคิดที่ว่าเขาอาจจะไม่ได้ชอบเราเริ่มตั้งแต่ตอนไหน บวกกับเราที่รู้เรื่องคนที่เขารักคนเก่าด้วยแล้ว เรื่องคือเขาเล่าเรื่องคนเก่าก่อนมาเจอเราไม่นานให้ฟังว่าเขาเคบแอบรักมากแต่ไม่สมหวัง ตอนนั้นเขาทำให้คนนั้นได้โดยไม่ขอเลยค่ะ ตัดภาพมาตอนเป็นแฟนเรา ถ้าไม่ได้ขอเขาก็ไม่ได้ทำให้เลยแม้แต่อะไรง่ายๆเช่นการบอกรัก มันยิ่งทำให้เรากลับมามองตัวเองเลย ว่าหรือจริงๆแล้วเขาไม่ได้รักเรา เราแค่ไปชอบเขาและเขาก็คบเราเพราะสงสาร

ในขณะเดียวกันบางครั้งเขาก็ดูเหมือนจะรักเรามาก เวลาที่เราอยู่ด้วยกันมามันดีมากจริงๆค่ะดีจนเราไม่อยากแยกกับเขาเลย (เขาอยู่ไกลมหาลัยมากๆๆๆ) เพราะงั้นมันเลยยิ่งทำให้เราสับสนมากๆแบบมากที่สุด เขารักเรารึเปล่า เบื่อกันแล้วหรอ ทำไมทำแบบนี้ ทำอะไรผิดอีกแล้วหรอ เราร้องไห้เกือบทุกสัปดาห์เลยค่ะ ตั้งแต่คบมา เราทรมานมากเราเคยบอกเขาเรื่องนี้แล้วครั้งนึงแต่เขาไม่ชอบการพูดซ้ำๆเราเลยไม่อยากจะบอกอีกแล้วเรากลัวจะเสียเขาไป แต่การที่เรารักเขามันทรมานมาก การที่เรารักกันไม่ไม่ควรทรมานขนาดนี้ เรากำลังพยามไม่สนใจปัญหามากนักและไปโฟกัสเวลาดีๆที่มีมากกว่าแทน แต่ทุกครั้งที่เหมือนเราจะทำได้ก็จะมีเรื่องเล็กๆให้เราสับสนมาตลอดเลยค่ะ

หากอ่านมาจนถึงตอนนี้ เราขอบคุณมากจริงๆค่ะที่อ่านมาจนจบ เราตัดสินใจเขียนกระทู้นี้เพราะว่าเราไม่อยากทรมาณกับความรู้สึกสับสนจนร้องไห้แบบนี้อีกแล้ว เราขอโทษนะคะหากเขียนไม่เข้าใจ  เราคิดว่าความรู้สึกนี้มีมันเกิดมาจากตัวเราเองที่คิดมากไปแต่เราเองก็ไม่สามารถหยุดมันได้จริงๆค่ะ เราอยากขอคำแนะนำขอทุกคนจริงๆค่ะว่าเราควรทำอย่างไรให้หายทรมาณคะ ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นและแนะนำค่ะ